Michael J. Fox uhonorowany nagrodą Bob Hope Humanitarian Award podczas 78. gali rozdania nagród Emmy za działalność na rzecz walki z chorobą Parkinsona

Uznanie podczas 78. gali rozdania nagród Emmy

Michael J. Fox odebrał nagrodę Bob Hope Humanitarian Award 14 września 2026 r. w Los Angeles podczas 78. gali rozdania nagród Emmy. 65-letni kanadyjsko-amerykański aktor wjechał na scenę na wózku inwalidzkim, witany owacjami na stojąco zarówno przed, jak i po swoim przemówieniu. Julianna Margulies, która występowała z Foxem w dramacie prawniczym "Żona idealna", wręczyła statuetkę po emisji materiału filmowego podsumowującego jego dorobek aktorski i działalność społeczną. Margulies zwróciła się do publiczności, zauważając, że jest to dopiero szósty raz, kiedy Television Academy przyznała to wyróżnienie od momentu jego ustanowienia w 2002 r. Transmisja, prowadzona przez Mariszkę Hargitay, obejmowała również hołdy dla Dolly Parton oraz Roba Reinera, który pośmiertnie zdobył nagrodę w kategorii aktora gościnnego, w której nominowany był również Fox.

W tym roku nagroda ta jest przyznawana dopiero po raz szósty i nie przychodzi mi do głowy nikt, kto zasługiwałby na nią bardziej niż Michael.

Diagnoza, ujawnienie choroby i zwrot ku działalności społecznej

Fox wykorzystał swoje wystąpienie, aby powrócić do wczesnych etapów choroby, którą lekarze zdiagnozowali w 1991 r., gdy miał 29 lat, podczas produkcji filmu "Doktor Hollywood". Początkowo zdecydował się utrzymać diagnozę w tajemnicy przez siedem lat, obawiając się, że ujawnienie informacji zaszkodzi jego pozycji zawodowej i zrazi publiczność. Gdy publicznie ogłosił swój stan w 1998 r., reakcja kolegów z branży oraz opinii publicznej okazała się wspierająca, a nie destrukcyjna. To przyjęcie skłoniło Foxa do rezygnacji z głównej roli w sitcomie "Spin City" w 2000 r. i poświęcenia się rozwijaniu metod leczenia oraz badań dla innych pacjentów.

Początkowo utrzymywałem diagnozę choroby Parkinsona w tajemnicy. Martwiłem się, że wpłynie to na moją pracę i relacje z publicznością. Czy będą się śmiać, jeśli dowiedzą się, że jestem chory?

Fox wskazał na bezpośredni związek między swoimi zobowiązaniami filantropijnymi a przykładem Boba Hope'a. Zauważył, że jego rodzice wychowywali się w czasach Wielkiego Kryzysu i II wojny światowej, postrzegając Hope'a jako inspirującą postać, która regularnie podróżowała do Berlina, Sajgonu i na Bliski Wschód w okresie świątecznym, aby zabawiać personel wojskowy. Fox podkreślił, że uznanie diagnozy nie oznaczało rezygnacji z życia czy pracy. Zakończył swoje przemówienie, dziękując żonie, Tracy Pollan, oraz czwórce dzieci za ich nieustającą cierpliwość, uczucie i osobiste wsparcie na przestrzeni dziesięcioleci.

Zrozumiałem, że zaakceptowanie choroby Parkinsona nie oznacza, że muszę się jej poddać. Oznaczało to po prostu robienie wszystkiego, co w mojej mocy, dla wszystkich żyjących z tą chorobą.

Inwestycje w badania i kamienie milowe kariery

Fox założył The Michael J. Fox Foundation for Parkinson's Research w 2000 r., aby koordynować zbiórki funduszy i przyspieszyć rozwój naukowy w kierunku znalezienia lekarstwa. Organizacja non-profit stała się największym na świecie pozarządowym fundatorem badań nad chorobą Parkinsona, przekazując ponad 3 mld USD na programy naukowe. Po wycofaniu się z aktorstwa w 2020 r., ponieważ problemy z mową i pamięcią utrudniały zapamiętywanie dialogów, Fox powrócił do telewizji w 2025 r. Przyjął rolę gościnną w serialu komediowym Apple TV+ "Terapia bez trzymanki", grając pacjenta u boku Harrisona Forda. Występ ten przyniósł Foxowi 19. w karierze nominację do nagrody Emmy, uzupełniając pięć wcześniejszych zwycięstw za role w "Family Ties" oraz "Rescue Me".