Carlos Mazón odmawia odpowiedzi przed komisją śledczą Kongresu w sprawie powodzi DANA z 2024 roku
Były prezydent Walencji Carlos Mazón odmówił odpowiedzi na pytania podczas swojego drugiego wystąpienia przed hiszpańską komisją parlamentarną badającą katastrofę powodziową z 2024 roku, powołując się na toczące się postępowania sądowe.
Milczenie przed komisją kongresową
Były prezydent regionu Walencji Carlos Mazón stawił się 21 września 2026 roku przed komisją śledczą Kongresu Hiszpanii, aby odnieść się do zarządzania kryzysowego podczas powodzi DANA w 2024 roku. Mazón odmówił odpowiedzi na pytania parlamentarzystów, oświadczając, że nie będzie składał żadnych publicznych deklaracji, dopóki trwają postępowania sądowe. Było to jego drugie przesłuchanie przed izbą niższą po pierwszej sesji z 17 listopada 2025 roku. Argumentował, że kontekst prawny zmienił się po tym, jak sędziowie regionalni oczyścili go z odpowiedzialności karnej za katastrofę. Mazón utrzymywał, że komisje parlamentarne nie mogą zastępować ustaleń sądowych dotyczących postępowania jednostki. Zauważył również, że działania prawne zainicjowane przez Hiszpańską Socjalistyczną Partię Robotniczą doprowadziły do przeglądów sądowych, które potwierdziły jego stanowisko prawne.
Jedyną władzą, która może osądzić moją odpowiedzialność karną, są sądy, a one już się w tej sprawie wypowiedziały.
Konfrontacje na sali obrad
Opozycyjni ustawodawcy kwestionowali działania Mazóna podczas powodzi z 29 października 2024 roku, w której zginęły 232 osoby w całym regionie. Poseł ERC Gabriel Rufián skrytykował byłego lidera regionalnego i nazwał go sprawcą nieumyślnego spowodowania śmierci podczas burzliwej wymiany zdań, która wymagała interwencji przewodniczącego komisji. Przedstawicielka Compromís Àgueda Micó stwierdziła, że Mazón wprowadził parlament w błąd w swoich wcześniejszych wypowiedziach dotyczących wiedzy o ofiarach. Ustawodawcy pytali Mazóna o zatajone wiadomości mobilne oraz jego pięciogodzinną obecność w prywatnej jadalni podczas spotkań kryzysowych. Mazón odrzucił oskarżenia jako nielogiczne, argumentując, że nie można wydawać rozkazów, będąc całkowicie nieobecnym. Dodał również, że nie posiadał ustawowych uprawnień do ogłoszenia stanu klęski żywiołowej w regionie.
- Poważna powódź DANA powoduje 232 ofiary śmiertelne we Wspólnocie Walenckiej
- Carlos Mazón po raz pierwszy zeznaje przed komisją śledczą Kongresu
- Obrona składa pismo do sądu w Catarroja, zaprzeczając odpowiedzialności Mazóna za ostrzeżenia kryzysowe
- Mazón stawia się na drugim przesłuchaniu w Kongresie i odmawia odpowiedzi na pytania
Orzeczenia sądowe i argumenty obrony
Mazón oparł swoją decyzję o zachowaniu milczenia na niedawnych wydarzeniach w walenckim systemie sądownictwa. 1 września 2026 roku jego zespół prawny złożył pismo do sędziego śledczego w Catarroja, w którym stwierdzono, że nie spoczywał na nim obowiązek dbałości o środki ochrony cywilnej. W piśmie wskazano, że brak jest dowodów łączących byłego prezydenta z przygotowaniem lub wysłaniem ostrzeżenia mobilnego ES-Alert do obywateli. Wyższy Trybunał Sprawiedliwości Wspólnoty Walenckiej, w wyniku jednogłośnej decyzji pięciu sędziów, wcześniej odmówił wszczęcia postępowania karnego przeciwko niemu. Sędzia śledcza Nuria Ruiz Tobarra wezwała następnie Mazóna wyłącznie w charakterze świadka. Sąd Prowincjonalny w Walencji zatwierdził później jego wniosek o wystąpienie w charakterze formalnej strony, przyznając obronie dostęp do pełnych akt sprawy.
Reakcje ofiar i sojuszników regionalnych
Przed budynkiem parlamentu w Madrycie Stowarzyszenie Ofiar DANA wyraziło frustrację z powodu przesłuchania. Prezes stowarzyszenia Rosa Álvarez powiedziała dziennikarzom, że poszkodowane rodziny nie oczekiwały żadnych użytecznych odpowiedzi i domagały się zweryfikowanej, wiarygodnej chronologii wydarzeń. Álvarez skrytykowała Mazóna za dalsze zajmowanie miejsca w regionalnym parlamencie przy jednoczesnym przewodniczeniu nieaktywnym komisjom parlamentarnym. W Walencji rzecznik Partii Ludowej Nando Pastor bronił administracji regionalnej i określił przegląd zarządzania powodziowego jako zamknięty rozdział. Pastor stwierdził, że urzędnicy regionalni wzięli na siebie odpowiedzialność poprzez dymisje polityczne, podczas gdy delegaci rządu centralnego, tacy jak Pilar Bernabé, odmówili stawienia się przed regionalną komisją śledczą w Les Corts.
Tutaj ludzie się stawili, tutaj doszło do dymisji, tutaj doszło do zwolnień politycznych.


