Sędzia ogłasza nieważność procesu Lindsay Clancy po braku jednomyślności ławy przysięgłych

Impas w Sądzie Najwyższym w Plymouth

W piątek 4 września 2026 r. sędzia William Sullivan ogłosił nieważność procesu Lindsay Clancy, ponieważ dwunastoosobowa ława przysięgłych nie zdołała wypracować jednomyślnego werdyktu. Ława utknęła w martwym punkcie po około 36 godzinach obrad za zamkniętymi drzwiami, rozłożonych na siedem dni w Sądzie Najwyższym w Plymouth. Obrady rozpoczęły się w czwartek poprzedniego tygodnia, a przysięgli po raz pierwszy zgłosili brak możliwości osiągnięcia konsensusu w środę. Formalne orzeczenie o nieważności procesu zakończyło sześciotygodniową rozprawę, podczas której ponad 80 świadków złożyło zeznania dotyczące zdarzenia ze stycznia 2023 r.

Sędzia Sullivan przerwał obrady na godzinę, aby umożliwić obronie odniesienie się do sytuacji przed formalnym rozwiązaniem ławy.

Nie mam innego wyboru, jak tylko uznać proces za nieważny.

Podział w ławie i wnioski obrony

Komunikaty sądowe ujawniły, że impas wynikał z podziału głosów w stosunku 11 do 1. Jedenastu członków ławy opowiedziało się za uznaniem Clancy za niewinną z powodu braku odpowiedzialności karnej wynikającej z zaburzeń psychicznych, podczas gdy jeden przysięgły odmówił zmiany zdania w kwestii skazania oskarżonej.

Napięcie na sali sądowej ujawniło się w czwartek, gdy obrońca Kevin Reddington formalnie wniósł o usunięcie i zastąpienie przysięgłego, który nie zgadzał się z większością. Reddington argumentował, że przysięgły odmawia przestrzegania prawa i ignoruje bezpośrednie instrukcje sędziego. Sędzia Sullivan oddalił wniosek, ponownie odczytał instrukcje dla ławy na otwartej sali i odesłał skład do dalszych obrad, zanim w piątek po południu ogłosił nieważność procesu.

Argumenty obrony i opinie medyczne

Clancy, 36-letnia była pielęgniarka oddziału położniczego, poruszająca się na wózku inwalidzkim z powodu paraliżu, była oskarżona o morderstwo pierwszego i drugiego stopnia oraz nieumyślne spowodowanie śmierci. Zarzuty dotyczą śmierci jej trojga dzieci: pięcioletniej Cory, trzyletniego Dawsona i ośmiomiesięcznego Callana, które zostały uduszone taśmami do ćwiczeń w rodzinnym domu w Duxbury w stanie Massachusetts w styczniu 2023 r. Po zdarzeniu Clancy wyskoczyła z okna drugiego piętra w próbie samobójczej.

Podczas procesu Clancy przyznała się do dokonania czynów, ale nie przyznała się do winy, powołując się na ciężką psychozę poporodową. Zeznała, że słyszała głos nakazujący jej zabicie dzieci. Obrona przedstawiła zeznania psychiatrów, krewnych oraz męża oskarżonej, którzy opisali jej głębokie cierpienie psychiczne. Prokuratura argumentowała, że Clancy działała z premedytacją i zachowała zdolność do oceny naganności swoich czynów. Przed budynkiem sądu przez sześć tygodni gromadziły się grupy wsparcia, aby zwrócić uwagę na psychozę poporodową, schorzenie, które według organizacji kobiecych dotyka jedną do dwóch kobiet na 1000 urodzeń.

Opcje proceduralne i nadchodząca rozprawa

Ogłoszenie nieważności procesu sprawia, że zarzuty karne pozostają w mocy, nie uruchamiając jednocześnie ochrony przed podwójnym sądzeniem (Double Jeopardy), która wymaga formalnego uniewinnienia. Clancy pozostaje w areszcie szpitalnym, podczas gdy biuro prokuratora okręgowego hrabstwa Plymouth ocenia, czy powołać nową ławę przysięgłych do drugiego procesu.

Prokuratorzy muszą teraz wybrać jedną z dróg: ponowne przeprowadzenie procesu, negocjacje w sprawie ugody, wniosek o zmianę miejsca rozprawy na inny sąd stanowy lub całkowite wycofanie zarzutów. Sędzia Sullivan wyznaczył kolejną rozprawę na 29 września 2026 r. Podczas tej sesji obrońca Reddington zamierza złożyć wniosek o bezpośrednie uznanie niewinności na mocy prawa stanu Massachusetts.