
Sędzia orzeka, że lider społeczności muzułmańskiej z Wisconsin Salah Sarsour może zostać deportowany na podstawie polityki zagranicznej
Sędzia imigracyjny Jayme Salinardi nakazał deportację Salaha Sarsoura na podstawie ustawy o polityce zagranicznej z 1952 roku, odrzucając jednocześnie zarzuty, jakoby przewodniczący meczetu w Milwaukee skłamał we wniosku o zieloną kartę.
Sędzia imigracyjny zatwierdza deportację
Sędzia imigracyjny Jayme Salinardi orzekł, że rząd Stanów Zjednoczonych może deportować 53-letniego Salaha Sarsoura, przewodniczącego Islamic Society of Milwaukee, na podstawie ustawy z 1952 roku z czasów zimnej wojny. Salinardi uznał, że Sarsour stanowi zagrożenie dla polityki zagranicznej, powołując się na notatkę sekretarza stanu Marco Rubio. Jednocześnie sędzia oddalił rządowe zarzuty, według których Sarsour miał skłamać w swoim wniosku o zieloną kartę. Salinardi, oddelegowany do prowadzenia sprawy w Chicago, zapowiedział przejście na emeryturę krótko po wydaniu decyzji. Zespół prawny Sarsoura zamierza zaskarżyć nakaz deportacji, rozpoczynając 60-dniowy okres na ubieganie się o ochronę na mocy Konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur.
Podstawa prawna i argumenty rządu
Departament Bezpieczeństwa Krajowego dążył do deportacji Sarsoura, powołując się na przepis ustawowy zezwalający na wydalenie cudzoziemców, których obecność prowadzi do niekorzystnych skutków w polityce zagranicznej. W notatce z czerwca 2025 roku sekretarz Rubio argumentował, że działania Sarsoura podważają amerykańską politykę zagraniczną w zakresie zwalczania antysemityzmu na świecie. Administracja zastosowała te same ramy prawne wobec propalestyńskich aktywistów Mahmouda Khalila i Mohsena Mahdawiego. Władze federalne przywołały również wyroki izraelskich sądów wojskowych sprzed dekad, twierdząc, że w 1988 roku Sarsour rzucił koktajlem Mołotowa, a w 1995 roku próbował posiadać broń. Sarsour, który mieszka w Stanach Zjednoczonych od 1993 roku i nie był karany w kraju, utrzymuje, że władze izraelskie wymusiły na nim zeznania torturami, gdy był nastolatkiem.
Przedstawiona przez nas sprawa prowadzi do jednego wniosku: Salah nie podlega deportacji, nie zrobił nic złego.
Harmonogram zatrzymania i reakcja prawna
Funkcjonariusze Urzędu ds. Imigracji i Egzekwowania Ceł (ICE) aresztowali Sarsoura w Milwaukee w marcu 2026 roku, przetrzymując go w placówce w Indianie przez około 80 dni. Sędzia federalny nakazał jego zwolnienie w czerwcu 2026 roku, orzekając, że zatrzymanie prawdopodobnie stanowiło bezprawne odwet za chronioną prawem krytykę polityki wobec Palestyny. Rząd następnie przyspieszył postępowanie przed sądem imigracyjnym, co doprowadziło do wtorkowego orzeczenia Salinardiego. Sarsour stwierdził, że działania federalne były bezpośrednią odpowiedzią na jego otwartą krytykę amerykańskiej pomocy dla Izraela podczas wojny Izrael-Hamas.
Będę nadal walczył w obronie prawa do wolności słowa i pozostania w kraju, który nazywam domem od ponad trzech dekad.
- Sarsour zostaje uwięziony w Izraelu po oskarżeniach sądu wojskowego
- Sarsour przybywa do Stanów Zjednoczonych, aby uzyskać stały pobyt
- Władze izraelskie zatrzymują Sarsoura na trzy miesiące podczas wizyty
- Sekretarz stanu Marco Rubio wydaje notatkę uznającą Sarsoura za osobę podlegającą deportacji
- Funkcjonariusze ICE aresztują Sarsoura w Milwaukee
- Sędzia federalny nakazuje zwolnienie Sarsoura z aresztu
- Sędzia imigracyjny Jayme Salinardi orzeka, że Sarsour może zostać deportowany
Dalsze kroki prawne i proces odwoławczy
Obrońca Patrick Taurel potwierdził, że Sarsour pozostanie w Stanach Zjednoczonych podczas trwania odwołań przed organami imigracyjnymi i sądami federalnymi. Aby zapobiec deportacji na Zachodni Brzeg na mocy Konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur, prawnicy muszą wykazać prawdopodobieństwo, że siły izraelskie poddałyby Sarsoura fizycznym represjom. Taurel zauważył, że izraelskie sądy wojskowe utrzymują wskaźnik skazań Palestyńczyków przekraczający 96%, argumentując, że przeszłe przesłuchania ilustrują ryzyko, przed którym stoi jego klient. Sarsour ostrzegł, że deportacja na Zachodni Brzeg oznaczałaby dla niego koniec życia, podczas gdy jego zespół obrońców przygotowuje argumenty podważające interpretację przepisów o polityce zagranicznej przez administrację.

