Christine Lagarde odejdzie z EBC 7 lutego 2027 roku, dziewięć miesięcy przed końcem kadencji, w obliczu wyborów we Francji

Ogłoszenie

W czwartek 29 października Christine Lagarde potwierdziła, że ustąpi ze stanowiska prezesa Europejskiego Banku Centralnego 7 lutego 2027 roku, dziewięć miesięcy przed końcem swojej kadencji. Jak podaje EL PAÍS, odejście planowano pierwotnie na październik 2027 roku, więc termin został przyspieszony. Tego samego dnia Rada Prezesów utrzymała stopy procentowe na niezmienionym poziomie 2,50%, mimo rosnącej inflacji w strefie euro. Expresso szacuje inflację w strefie euro na 3,8% i wskazuje, że stopy procentowe ponownie rosną. Lagarde przejęła stery w EBC w 2019 roku po Mario Draghim.

Dlaczego odchodzi teraz

Lagarde przekazała dziennikarzom, że chce mieć swobodę wypowiadania się w sprawach innych niż polityka pieniężna. Stwierdziła, że w obecnej sytuacji nie czuje się już komfortowo z neutralnością, jakiej wymaga od niej zajmowane stanowisko. EL PAÍS donosi, że Lagarde przyznała, iż nie może pozostać neutralna podczas kampanii wyborczej we Francji. Diário de Notícias informuje, że wykluczyła ona start w wyborach prezydenckich, ale zamierza bronić wartości proeuropejskich we Francji w sposób, który uzna za najskuteczniejszy. Gazeta zauważa, że jej słowa pozwalają na różne interpretacje, w tym na zaangażowanie się w bardziej bezpośrednią rolę w polityce francuskiej w delikatnym dla kraju momencie.

Wybory we Francji i rynek obligacji

Pierwsza tura wyborów prezydenckich we Francji zaplanowana jest na 18 kwietnia 2027 roku, a druga tura na 2 maja, jeśli żaden z kandydatów nie uzyska bezwzględnej większości głosów. Emmanuel Macron nie może ubiegać się o reelekcję i opuści Pałac Elizejski w maju. Diário de Notícias podaje, że sondaże dają Marine Le Pen znaczną przewagę w pierwszej turze, podczas gdy niektóre niedawne badania plasują Jean-Luca Mélenchona na drugim miejscu. EL PAÍS wskazuje, że napięcia na rynku długu w ostatnich tygodniach wkroczyły w strefę ryzyka, zwłaszcza we Francji, co rodzi obawy o interwencję EBC z komplikacjami politycznymi i gospodarczymi.

Kto może być następcą

EL PAÍS twierdzi, że wcześniejsze odejście pozwala na uzgodnienie sukcesji przed wyborami we Francji, co uniemożliwiłoby Marine Le Pen wywieranie wpływu na nominację w przypadku jej zwycięstwa. Jako najlepiej oceniani kandydaci wymieniani są były prezes holenderskiego banku centralnego Klaas Knot oraz były prezes Banku Hiszpanii Pablo Hernández de Cos. Gazeta wskazuje również na szerszą rekonstrukcję zarządu, w ramach której Isabel Schnabel dołączy do MFW w styczniu, a kadencja Philipa Lane'a jako głównego ekonomisty wygasa w maju. W ciągu pół roku zmieni się zatem połowa zarządu, a w jego składzie nie będzie żadnej kobiety. Komentarz Bloomberg Business przywołuje pięciomiesięczną kadencję Kevina Warsha jako szefa Rezerwy Federalnej jako antyprzykład, argumentując, że EBC potrzebuje następcy, który będzie przeciwieństwem Warsha.

Dziedzictwo Lagarde

Bloomberg Business przypisuje Lagarde jedno wyraźne zwycięstwo nad inflacją oraz przywrócenie koleżeństwa wśród decydentów, wymieniając jednocześnie błędy, w tym kryzys na rynku obligacji podczas pandemii. EL PAÍS opisuje kadencję naznaczoną pandemią, powrotem wojny na europejską ziemię, dwoma szokami energetycznymi i wojną handlową ze Stanami Zjednoczonymi. Gazeta zauważa, że bank zbyt wolno reagował na skok cen gazu po inwazji Rosji na Ukrainę, co wywindowało inflację powyżej 10%. Jej prezydentura trwa do 7 lutego 2027 roku.