Kuba proponuje szeroko zakrojone reformy rynkowe, by ratować gospodarkę pod presją sankcji USA

Historyczny zwrot pod presją

W czwartek kubański premier Manuel Marrero przedstawił Zgromadzeniu Narodowemu 176 propozycji reform, pakiet oznaczający najbardziej daleko idącą zmianę w socjalistycznym modelu wyspy od czasu rewolucji 1959 roku. Środki są wyraźnie przedstawiane jako strategia przetrwania wobec sankcji USA, które odcięły dostawy ropy, odstraszyły zagraniczne firmy i zdemolowały turystykę.

Prezydent Miguel Díaz-Canel ostrzegł biuro polityczne Partii Komunistycznej, że zwłoka nie wchodzi w grę.

Musimy uwolnić produkcję, mieć więcej produkcji i mniej ograniczeń.

Były prezydent Raúl Castro, oskarżony w maju przez Stany Zjednoczone o morderstwo, przełamał swoją zwykłą powściągliwość i napisał list popierający plan jako „korzystny”, wzywając do szybkiego działania.

Pakiet 176 punktów

Dwugodzinne przemówienie Marrero szczegółowo opisało zmianę wykraczającą daleko poza otwarcie na małe i średnie przedsiębiorstwa dozwolone w 2021 roku. Prywatne firmy zatrudniające więcej niż 100 pracowników będą dozwolone po raz pierwszy, a Kubańczycy będą mogli posiadać wiele firm. Przedsiębiorstwa państwowe mają zostać przekształcone w przedsięwzięcia komercyjne z zbywalnymi udziałami; prywatne banki będą mogły wejść do sektora niegdyś zarezerwowanego dla państwa.

Rozwój nieruchomości jest również otwierany dla prywatnych inwestorów, w tym w silnie ograniczonych strefach, takich jak Stara Hawana i archipelag Los Cayos. Turystyka, rolnictwo i rynek walutowy mają zostać zliberalizowane, wraz z redukcją ministerstw z 27 do 21 i większą autonomią fiskalną dla gmin.

Rynek jest instrumentem efektywnej alokacji zasobów.

Presja z Waszyngtonu

Przebudowa jest bezpośrednią odpowiedzią na nasilającą się wojnę gospodarczą administracji Trumpa. Embargo na ropę nałożone w grudniu 2025 roku, w połączeniu z wyreżyserowanym przez USA pojmaniem prezydenta Wenezueli Nicolása Maduro w styczniu 2026 roku, wysuszyło główne źródło paliwa Kuby. Rezultatem są wielodniowe blackouty, niedobory żywności, leków i wody pitnej oraz gwałtowny upadek sektora turystycznego.

Wiceprezydent USA JD Vance zasygnalizował podejście "poczekamy i zobaczymy".

Jeśli podejmą mądre decyzje, będziemy mieli znacznie lepsze relacje z tą wyspą.

Inspiracja z Azji

Kubańskie kierownictwo twierdzi, że reformy czerpią wyraźnie z przykładu Chin i Wietnamu, dwóch państw jednopartyjnych, które przyjęły mechanizmy rynkowe, zachowując kontrolę polityczną. Díaz-Canel argumentował, że otwarcie gospodarcze nie musi zagrażać monopolowi Partii Komunistycznej, lekcja, która – jak stwierdził – sprawdziła się w Azji.

Kuba stawiała opór twórczo i heroicznie, ale znosiła barbarzyńską, niezasłużoną i nieznośną karę zbyt długo, do czego dodano teraz groźbę agresji militarnej.

Co dalej

Kubański ekonomista Daniel Torralbas, mający siedzibę w Londynie, nazwał pakiet „najgłębszym programem reform gospodarczych od czasu rewolucji 1959 roku” i prawdziwym odejściem od kosmetycznych korekt. Głosowanie w Zgromadzeniu Narodowym, spodziewane jeszcze w czwartek, jest powszechnie postrzegane jako formalność w systemie jednopartyjnym. Nie podano harmonogramu wdrożenia, a sam rząd określa środki nie jako reformy, ale jako „przekształcenia gospodarcze i społeczne”, które zachowują zasady rewolucji 1959 roku.