W skrócie
Co wykazał raport
Organizacja Oxfam Intermón opublikowała we wtorek, 20 października 2026 r. raport, w którym argumentuje, że koszty mieszkaniowe spychają pracujących mieszkańców Hiszpanii poniżej granicy ubóstwa. Na podstawie badania warunków życia (INE) przeprowadzonego przez Narodowy Instytut Statystyczny, autorzy ustalili, że wskaźnik ubóstwa wśród pracujących rośnie z 11,48% przed uwzględnieniem kosztów mieszkaniowych do 15,49% po odliczeniu czynszu lub rat kredytu. Ta zmiana oznacza, że do grona osób ubogich dołączyło około 770 tys. pracowników, co zwiększa ich łączną liczbę do około trzech milionów. Organizacja wskazuje mieszkalnictwo jako jeden z czynników generujących największe zubożenie i nierówności w kraju.
- Przed kosztami mieszkaniowymi
- 11.48 %
- Po kosztach mieszkaniowych
- 15.49 %
Dane z tekstu artykułu
Najemcy ponoszą największe koszty
Wśród pracowników wynajmujących mieszkania po cenach rynkowych wskaźnik ubóstwa wzrasta z 19,35% do 34,08% po opłaceniu czynszu, a luka relatywna zwiększyła się o 76%. Najemcy korzystający z czynszów poniżej stawek rynkowych zaczynają z bardziej wrażliwej pozycji (23,57%) i kończą na poziomie 31,28%, co nadal jest wynikiem niższym niż w przypadku najemców rynkowych. Pracownicy spłacający kredyt hipoteczny przechodzą z poziomu 7,77% do 10,22%. W przypadku właścicieli, których domy są w pełni spłacone, wskaźnik niemal się nie zmienia, przechodząc z 8,19% na 7,95%.
- Najemcy, przed kosztami mieszkaniowymi
- 19.35 %
- Najemcy, po kosztach mieszkaniowych
- 34.08 %
- Kredytobiorcy, przed kosztami mieszkaniowymi
- 7.77 %
- Kredytobiorcy, po kosztach mieszkaniowych
- 10.22 %
- Właściciele ze spłaconym domem, przed kosztami mieszkaniowymi
- 8.19 %
- Właściciele ze spłaconym domem, po kosztach mieszkaniowych
- 7.95 %
Dane z tekstu artykułu
Alejandro García-Gil, szef działu mieszkalnictwa, zatrudnienia i polityki społecznej w Oxfam Intermón, opisał to zjawisko w następujący sposób.
„Eksmisje to najbardziej skrajne oblicze kryzysu mieszkaniowego, ale nie jedyne.”
Wskazał na osoby, które pracują i co miesiąc opłacają czynsz lub kredyt, ale nie dysponują wystarczającym dochodem, by prowadzić godne życie.
Rodziny, samotni rodzice i migranci
Raport identyfikuje grupy najbardziej narażone. Ubóstwo wśród pracujących osób z trojgiem lub większą liczbą dzieci jest bliskie 40%, a w gospodarstwach domowych prowadzonych przez samotnych rodziców sięga 29,6%. Wśród pracowników będących imigrantami spoza UE wskaźnik ten wynosi 31,42% w porównaniu z 8,71% dla pracowników posiadających obywatelstwo hiszpańskie. Oxfam opisuje tę sytuację jako chroniczne ubóstwo, ze wskaźnikami powyżej 11% mimo wzrostu produktu krajowego brutto.
Ludzki koszt braku bezpieczeństwa mieszkaniowego był widoczny tego samego dnia. Protestujący w Madrycie obwinili fundusze nieruchomości za śmierć 87-letniej kobiety, która zmarła w szpitalu kilka dni po eksmisji z domu. Twierdzą, że długotrwały proces eksmisji wpłynął negatywnie na jej zdrowie. Inne badanie Oxfam Intermón, "Habitar la incertidumbre", wskazuje, że częstość występowania problemów ze zdrowiem psychicznym podwaja się wśród osób przeznaczających ponad 50% dochodów na mieszkanie w porównaniu z tymi, które wydają poniżej 30%.
Własne wyliczenia Madrytu
Madrycki oddział związku zawodowego UGT stosuje granicę ubóstwa na poziomie 1190 euro miesięcznie, powyżej oficjalnej krajowej kwoty 1018 euro, aby odzwierciedlić wyższe koszty życia w stolicy. Na tej podstawie związek wylicza, że w regionie żyje 338 473 pracujących osób, które pozostają poniżej tego progu. Związek dolicza również 180 039 osób w skrajnym ubóstwie, które zarabiają zbyt dużo, by kwalifikować się do świadczenia Ingreso Mínimo Vital, którego limit wynosi 733,6 euro miesięcznie. Związek podaje, że mniej niż połowa osób skrajnie ubogich w Madrycie otrzymuje to świadczenie, a jedynie 123 rodziny korzystają z regionalnego zasiłku Renta Mínima de Inserción. Łącznie 1 253 070 osób, czyli 17,4% populacji regionu, znajduje się poniżej progu.
Laura Muñoz, sekretarz ds. polityki społecznej związku w Madrycie, domaga się mierzenia ubóstwa w odniesieniu do kosztów życia w stolicy.
„Czego nie mierzy się, tego nie planuje, a czego nie planuje, tego nie chroni.”
Kontekst wyborczy
Raport ukazuje się przed wyborami powszechnymi zaplanowanymi na 29 listopada. Oxfam Intermón wzywa startujące partie do walki z nierównościami poprzez środki sprzyjające godnemu zatrudnieniu i przystępnym cenowo mieszkaniom oraz do ochrony podwyżki płacy minimalnej.