Hiszpania: Strajk generalny w sprawie mieszkalnictwa. Według policji w Madrycie protestowało 120 tys. osób, w Barcelonie 55 tys.

Frekwencja w całej Hiszpanii

Dziesiątki tysięcy ludzi wzięły udział w demonstracjach w ponad 50 hiszpańskich miastach w środę, 11 listopada, w dniu, w którym związki zawodowe ogłosiły strajk generalny w sprawie mieszkalnictwa i godnych płac. Był to pierwszy strajk generalny w Hiszpanii od 14 lat. Największe tłumy zgromadziły się w Madrycie i Barcelonie, gdzie policja i władze lokalne doliczyły się odpowiednio 120 000 i 55 000 osób. Sindicato de Inquilinas, związek lokatorów, który współorganizował marsze wraz ze związkami zawodowymi, oszacował liczbę uczestników marszu w Madrycie na 400 000. Na południu kraju związki odwołały dzienne marsze w Sewilli, Maladze, Grenadzie, Almerii i Jaén z powodu złej pogody związanej z niżem Charles, jednak według policji tysiące osób zebrały się tam późnym popołudniem.

W Madrycie marsz odbył się w deszczu wzdłuż głównych alei, między rondem Atocha a Plaza de España. Związek lokatorów prowadził kolumnę za transparentem wymierzonym w pracodawców, interesy rentierskie i rządzących.

Madryt120 000

Barcelona55 000

Madryt

120000 osoby

Barcelona

55000 osoby

Dane z tekstu artykułu

Sporne wyliczenia

Związki zawodowe uznały strajk za sukces i podały, że frekwencja wyniosła od 40% do 84% w zależności od regionu, co według nich przekroczyło oczekiwania. Konfederacja pracodawców CEOE podała, że ogólna frekwencja wyniosła 5%. Źródła nie oferują wspólnej miary, więc obie liczby funkcjonują obok siebie. Rzeczniczka związku lokatorów Valeria Racu powiedziała, że strajk i marsze były wymierzone we wszystkie rządy, centralne, regionalne i lokalne, niezależnie od opcji politycznej. Zarzuciła im ochronę interesów rentierskich.

Milczenie rządu i ataki opozycji

Rząd w środę w dużej mierze zachował milczenie. Oświadczył, że ma najwyższy szacunek dla osób, które przyłączyły się do strajku, jak i dla tych, które poszły do pracy, pozostawiając ocenę związkom zawodowym. Minister spraw wewnętrznych Marlaska nie wyjaśnił kwestii policyjnych szarż podczas protestów, co spotkało się z krytyką związków i obywateli. Źródła w Moncloa prywatnie przekazały, że są „zgorszone” uwagami liderów PP i Vox kwestionującymi strajk, broniąc jednocześnie związków zawodowych i prawa do strajku. Miguel Tellado, sekretarz generalny PP i dyrektor kampanii, oskarżył liderów związkowych o działanie „jak ministrowie” rządu i nazwał strajk „niedorzecznością” (despropósito). PP opublikowała również w mediach społecznościowych obrazy wygenerowane przez sztuczną inteligencję, wyśmiewające związki zawodowe.

Środki mieszkaniowe przed kampanią

Rząd planuje wykorzystać sesję Diputación Permanente w Kongresie w czwartek, 12 listopada, aby powrócić do debaty o mieszkalnictwie. Oczekuje się, że zostanie tam zatwierdzony dekret z mocą ustawy dotyczący mieszkalnictwa. Władze zamierzają promować środki mieszkaniowe przyjęte w trakcie kadencji i dążyć do ich zatwierdzenia w przyszłym rządzie. Urzędnicy stwierdzili, że postulaty strajku są zgodne z ich własną polityką, broniąc jednocześnie związków zawodowych przed krytyką opozycji. Oficjalny początek kampanii wyborczej przypada na piątek, 13 listopada.

Jak zaczęły się protesty

Mobilizacja sięga końca września, kiedy związek lokatorów rozpoczął protesty w sprawie mieszkalnictwa po eksmisji 87-letniej kobiety z mieszkania w centrum Madrytu, w którym mieszkała przez ponad 70 lat. Zmarła ona w szpitalu kilka dni po tym, jak została zmuszona do opuszczenia lokalu. Felietonista „El Periódico” Joan Tapia argumentował, że polityka mieszkaniowa wymaga paktu między rządem centralnym a regionami, ponieważ kompetencje są szeroko dzielone. Zakwestionował również zwołanie strajku generalnego na 15 dni przed wyborami.