Katalonia: Rząd proponuje grupy robocze ds. finansowania edukacji na poziomie 6% PKB

Grupy robocze ds. budżetu i polityki szkolnej

Prezydent Generalitat Salvador Illa oraz minister edukacji Esther Niubó spotkali się w piątek z liderami parlamentarnymi w Palau de la Generalitat, aby omówić wyniki nauczania w świetle ostatnich testów PISA oraz spory pracownicze. W dwugodzinnym spotkaniu wzięły udział wszystkie ugrupowania parlamentarne z wyjątkiem Vox. Po rozmowach Niubó ogłosiła powołanie dwóch wspólnych grup roboczych z partiami politycznymi. Pierwsza komisja zajmie się wypracowaniem ścieżek zwiększenia wydatków na katalońską edukację do poziomu 6% produktu krajowego brutto, natomiast druga skoordynuje wkład parlamentarny z szerszym przeglądem prowadzonym przez Katalońską Radę Edukacji (CEC), której przewodniczy Joan Manuel del Pozo.

Niubó zauważyła, że osiągnięcie celu 6% wydatków w ciągu jednej kadencji parlamentarnej pozostaje trudne, przedstawiając jako cel pośredni zrównanie poziomu inwestycji w edukację z inwestycjami rządu centralnego Hiszpanii. Rząd wskazał również priorytety, w tym aktualizację zasobów dla szkolnictwa integracyjnego, szkolenia nauczycieli oraz plany ograniczenia korzystania z ekranów cyfrowych w klasach na rzecz podręczników drukowanych.

Opozycja parlamentarna domaga się konkretnych zobowiązań

Partie opozycyjne przyjęły miejsca w obu grupach roboczych, jednak skrytykowały szczyt za brak konkretnych szczegółów, budżetów i wiążących harmonogramów. Liderka parlamentarna Junts, Mònica Sales, argumentowała, że organizowanie szczytów politycznych bez bezpośredniej reprezentacji nauczycieli nie stanowi skutecznego fundamentu dla reformy.

To nie był dobry punkt wyjścia do wypracowania porozumienia ogólnokrajowego, by robić to, odwracając się plecami do społeczności edukacyjnej.

Junts, Esquerra Republicana (ERC) oraz Partia Ludowa (PPC) zarzuciły również regionalnej egzekutywie jednostronne ogłaszanie decyzji, takich jak ograniczenie narzędzi sztucznej inteligencji dla uczniów poniżej 14. roku życia czy przywrócenie lektur obowiązkowych w Bachillerato, przed przedstawieniem ich grupom roboczym. Liderka Comuns, Jéssica Albiach, wezwała do wprowadzenia środków chłodzących w klasach, zmniejszenia liczby uczniów przypadających na jednego nauczyciela oraz ochrony modelu immersji językowej w języku katalońskim, zauważając, że mniejsza liczebność grup bezpośrednio sprzyja zarządzaniu klasą.

Pozwala to na lepsze radzenie sobie z różnorodnością i złożonością klasy, bardziej zindywidualizowaną uwagę, lepszy klimat, lepszą atmosferę na zajęciach, a także lepsze wykrywanie problemów i trudności.

Rzeczniczka Partii Ludowej, Lorena Roldán, oświadczyła, że jej ugrupowanie zaangażuje się w początkowe sesje robocze, ale zażądała zmian w modelu edukacyjnym, w tym większego uwzględnienia nauki języka hiszpańskiego. Tymczasem przedstawicielka CUP, Pilar Castillejo, zażądała gwarancji, że zwiększone finansowanie powstrzyma redukcję klas w szkołach publicznych na rzecz subsydiowanych instytucji prywatnych, sprzeciwiając się jednocześnie obecności Aliança Catalana na szczycie.

Związki zawodowe domagają się formalnych rokowań zbiorowych

Związki zawodowe nauczycieli odrzuciły pogląd, jakoby szczyty polityczne lub debaty w radach mogły zastąpić bezpośrednie negocjacje pracownicze. Ustec, główny związek zawodowy sektora edukacji publicznej w Katalonii, podtrzymał wezwanie do utworzenia dedykowanego stołu negocjacyjnego w celu wypracowania osiągnięcia celu 6% PKB w ciągu czterech lat, przy ograniczeniu tych środków wyłącznie do sektora publicznego. Rzeczniczka związku, Iolanda Segura, podkreśliła, że warunki pracy i porozumienia kadrowe muszą pozostać w gestii oficjalnego Stołu Sektora Edukacji.

Ustec ostrzegł, że bez formalnych negocjacji, konkretnej dokumentacji i zobowiązań budżetowych, związki wznowią demonstracje uliczne pod koniec listopada. Równolegle związek nauczycieli szkół średnich Professors de Secundària skrytykował swoje wykluczenie z Katalońskiej Rady Edukacji, żądając, aby przyszłe konsultacje polityczne koncentrowały się przede wszystkim na praktykujących pracownikach szkół publicznych.