Nie żyje Johnny McEvoy, irlandzki piosenkarz folkowy. Miał 81 lat

Śmierć i reakcja rodziny

Johnny McEvoy zmarł w niedzielę 8 listopada 2026 roku w swoim domu w Greystones w hrabstwie Wicklow w wieku 81 lat, co potwierdził jego menedżer Darren Farrell. „The Irish Independent” wskazał jako miejsce śmierci jego dom w Skerries, podczas gdy „The Irish Times” oraz RTÉ podały Greystones. Jego dzieci, Jonathan i Alice, ogłosiły śmierć w oświadczeniu, w którym podziękowały fanom za liczne wyrazy wsparcia i poprosiły o uszanowanie prywatności. Pogrzeb będzie miał charakter prywatny, a wezmą w nim udział rodzina, bliscy przyjaciele oraz osoby, z którymi współpracował przez lata. Przed nim zmarła jego żona Odette (w 2013 roku, trzy lata po zdiagnozowaniu raka jajnika). Pozostawił dzieci oraz wnuki: Kyle'a, Isabellę i Cinéad.

Wczesne życie i pierwsze kroki w muzyce

McEvoy urodził się 24 kwietnia 1945 roku w Banagher w hrabstwie Offaly jako syn kierowcy autobusu Johna McEvoya i gospodyni domowej Emily McEvoy, podaje „The Irish Times”. Rodzina przeprowadziła się do Dublina, gdy miał sześć lat, a on sam zaczął śpiewać w wieku czterech lat. Jego ojciec był mniej przychylny jego ambicjom muzycznym, podczas gdy matka wspierała go bardziej. Na początku lat 60. występował w duecie The Ramblers Two z Michaelem Crottym, wydając kilka singli, koncertując i pojawiając się w telewizji. Duet występował przed The Rolling Stones w dublińskim kinie Adelphi, a podczas tego koncertu McEvoy dołączył do Micka Jaggera na scenie, by wykonać „The Merry Ploughboy”.

Przeboje i dalsza kariera

Po rozpadzie duetu McEvoy rozpoczął karierę solową i odniósł pierwszy sukces w 1966 roku dzięki coverowi ballady „Muirsheen Durkin”, który dotarł na szczyt irlandzkiej listy przebojów. Kolejny utwór, „The Boston Burglar”, również osiągnął pierwsze miejsce w 1967 roku. „The Irish Independent” przypisuje piosence „Nora”, pochodzącej ze sztuki Seána O'Caseya „The Plough and the Stars”, pierwsze miejsce w 1968 roku – w tym samym roku, w którym artysta wystąpił w Carnegie Hall podczas swojej pierwszej trasy koncertowej po USA. Napisał „Long Before Your Time”, który również znalazł się na szczycie list przebojów w 1976 roku. W 2017 roku opublikował wspomnienia „My Songs, My Stories, My Life In Music”, a później nagrał ponownie „Muirsheen Durkin” z Sharon Shannon (źródła datują to nagranie na 2010 lub 2020 rok).

Hołdy z Irlandii

Taoiseach Micheál Martin złożył hołd artyście w mediach społecznościowych, nazywając go ikoną irlandzkiej muzyki folkowej i składając kondolencje rodzinie, przyjaciołom oraz fanom.

„Johnny przynosił wielką radość publiczności, która darzyła go ogromnym uczuciem.”

Senator i piosenkarka Frances Black przyznała, że jest głęboko zasmucona tą wiadomością i opisała McEvoya jako jednego z najlepszych interpretatorów irlandzkiej pieśni, jakich wydał ten kraj.

„Miał dar docierania do serca piosenki i przekazywania jej słuchaczowi ze szczerością i ciepłem.”

Mick Foster z duetu Foster and Allen powiedział w audycji The Oliver Callan Show w RTÉ Radio 1, że McEvoy zapoczątkował publiczną debatę na temat zdrowia psychicznego, gdy w latach 90. otwarcie mówił o swojej depresji w programie Late Late Show z Gayem Byrne'em. Foster stwierdził, że ta otwartość pomogła wielu ludziom, którzy nie wiedzieli, co im dolega.