Szczyt G7 w Évian jednoczy się w sprawie nacisku na Ukrainę po rozejmie z Iranem, który rozładowuje transatlantyckie napięcia
Podczas trzydniowego spotkania we Francji Donald Trump poparł multilateralną presję na Rosję, chwaląc się swoim porozumieniem ramowym z Iranem jako ukończonym w 99 procentach.
Szczyt G7 w Évian-les-Bains zakończył się nieoczekiwanym przejawem transatlantyckiej harmonii, napędzanym porozumieniem ramowym z Iranem, które prezydent USA przywiózł do francuskiego kurortu nad jeziorem. Po miesiącach tarcia w związku z wojną w Iranie, siedmiu przywódców zjednoczyło się wokół wspólnej deklaracji zaostrzającej sankcje i dostawy broni dla Ukrainy.
Porozumienie z Iranem jako silnik dyplomatyczny
Trump przybył, ogłosiwszy ramy zakończenia wojny w Iranie – ruch, który zmienił atmosferę szczytu. Porozumienie, choć krytykowane jako zbyt ustępliwe, daje perspektywę ponownego otwarcia Cieśniny Ormuz i złagodzenia globalnego kryzysu energetycznego.
Uzgodniony pokój po prostu musi się utrzymać.
Prezydent Francji nazwał to spotkanie „momentem strategicznego przebudzenia”, a Merz mówił o „naprawdę wielkiej transatlantyckiej i europejskiej jedności”. Ulga z powodu potencjalnego zakończenia walk dała Europejczykom dźwignię do skierowania rozmów w stronę Ukrainy.
Wspólne stanowisko w sprawie Ukrainy
Po raz pierwszy od rozpoczęcia drugiej kadencji Trumpa USA i ich europejscy sojusznicy ocenili Ukrainę z tej samej pozycji: Kijów wywalczył sobie pozycję siły, a Moskwa nie może zwyciężyć militarnie. Przywódcy zobowiązali się do zaostrzenia sankcji na rosyjski sektor naftowy i gazowy oraz rozszerzenia dostaw broni dalekiego zasięgu i systemów obrony powietrznej.
To odnowione zaangażowanie G7 w zwiększenie presji na Rosję jest niezwykle ważne.
Sam Trump powiedział, że Rosja „musi zakończyć tę wojnę” i powinna wrócić do stołu negocjacyjnego. Zasygnalizował również, że Stany Zjednoczone pozwolą na wygaśnięcie tymczasowego zawieszenia sankcji naftowych wobec Rosji – środka wprowadzonego w celu uspokojenia rynków podczas kryzysu w Ormuzie. Zwolnienie wygasło w środę wieczorem czasu amerykańskiego.
- Trump ogłasza porozumienie ramowe z Iranem po przybyciu nad Jezioro Genewskie.
- Szczyt rozpoczyna się w Évian z nieoczekiwanie współpracującą atmosferą.
- Przywódcy uzgadniają wspólne oświadczenie w sprawie Ukrainy: zaostrzenie sankcji i rozszerzenie dostaw broni.
- G7 publikuje końcową deklarację; Trump odbywa opóźnioną, samochwalczą konferencję prasową.
- Zwolnienie USA z sankcji na rosyjską ropę wygasa o północy czasu wschodniego.
Trump wkracza na scenę
Trump zamienił swoje opóźnione wystąpienie prasowe w triumfalne przemówienie skierowane do amerykańskiej publiczności. Przedstawił ramy porozumienia z Iranem jako prawie całkowite zwycięstwo: „Kończymy obecny konflikt, otwieramy Cieśninę Ormuz i uniemożliwiamy Iranowi zdobycie kiedykolwiek broni jądrowej”. Powiedział, że USA osiągnęły „99 procent tego, czego chcieliśmy” i stwierdził, że giełdy wzrosły o tysiące punktów, podczas gdy cena ropy spadała „jak nigdy dotąd”.
Prezydent przypisał nawet tajną operację ze swojej pierwszej kadencji (zabójstwo dowódcy Sił Ghods Kasema Solejmaniego, ponad sześć lat temu) umożliwieniu tego porozumienia. Gdy dziennikarz zapytał o miliardy wydane już na bombardowania, Trump mruknął: „Ach, to straszne”, po czym przeszedł do ostrzeżenia, że bombardowania zostaną wznowione, jeśli Teheran nie dotrzyma obietnic.
Ja tu rządzę.
Perspektywy wobec Ankary
Macron rzekomo usunął zmiany klimatu z porządku obrad oraz przyjął Trumpa w Wersalu po szczycie, co pokazuje, jak daleko sojusznicy posunęli się, aby utrzymać odwilż. Ta atmosfera może utrzymać się na szczycie NATO w Ankarze za cztery tygodnie, gdzie Waszyngton oczekuje konkretnych zobowiązań ze strony Europy. Sekretarz stanu USA Marco Rubio dał jasno do zrozumienia przed spotkaniem G7, że Trump nie zaakceptuje samych słów o podziale obciążeń.
