Marco Rubio: Iran stracił kontrolę nad cieśniną Ormuz, eksport ropy z Zatoki Perskiej rośnie
Podczas wizyty w Atenach sekretarz stanu USA oświadczył, że ruch tankowców wrócił do poziomu sprzed wojny dzięki eskorcie marynarki wojennej, podczas gdy Iran zmaga się z surowymi sankcjami i degradacją militarną.
Transport morski i eskorta marynarki wojennej
Sekretarz stanu USA Marco Rubio oświadczył 7 października 2026 r. podczas oficjalnej wizyty w Atenach, że Iran stracił całkowitą kontrolę nad cieśniną Ormuz. Cieśnina ta stanowi kluczowy korytarz morski, przez który przed wybuchem wojny transportowano jedną piątą światowych dostaw węglowodorów. Teheran ogłosił bezpośrednią kontrolę nad przejściem po rozpoczęciu działań wojennych pod koniec lutego, kiedy to USA i Izrael przeprowadziły ataki na Iran. Statki handlowe nadal narażone są na regularne ataki, ponieważ władze irańskie żądają od wszystkich jednostek uzyskania oficjalnego zezwolenia na tranzyt pod groźbą ostrzału. W odpowiedzi na te zagrożenia coraz większa liczba komercyjnych tankowców przepływa przez Zatokę Perską pod zbrojną eskortą marynarki wojennej USA. Monarchie regionalne wykorzystują te chronione konwoje do stopniowego zwiększania dostaw ropy. Według danych śledzenia opracowanych przez platformę wywiadu rynkowego Kpler, eksport ropy naftowej z państw Zatoki Perskiej powrócił do poziomu sprzed konfliktu pod koniec września.
- Ataki USA i Izraela na Teheran rozpoczynają konflikt, co prowadzi do irańskich ograniczeń tranzytu w Ormuz
- Wolumeny eksportu ropy z Zatoki Perskiej wracają do poziomów sprzed wojny pod eskortą marynarki USA według Kpler
- Marco Rubio ogłasza w Atenach, że Iran stracił całkowitą kontrolę nad cieśniną Ormuz
Konferencja dwustronna i oceny wojskowe
Rubio przedstawił sytuację operacyjną podczas wspólnej konferencji prasowej w Atenach z greckim ministrem spraw zagranicznych Jorgosem Gerapetritisem. Sekretarz stanu argumentował, że przywrócenie ruchu komercyjnych tankowców przez ten wąski punkt strategiczny dowodzi, iż irańskie siły zbrojne nie mogą już blokować ani dyktować warunków żeglugi w cieśninie.
Cieśnina Ormuz jest otwarta. Obecnie przepływ ropy jest niemal tak wysoki, jak przed rozpoczęciem tego konfliktu. Zatem stracili całkowitą kontrolę nad cieśniną.
Rubio stwierdził, że irańskie siły zbrojne są obecnie znacznie słabsze niż przed kampanią rozpoczętą pod koniec lutego. Zauważył, że Teheran przez lata próbował zbudować potężny konwencjonalny aparat wojskowy, który miał uczynić kraj nietykalnym dla zagranicznej interwencji.
Sankcje gospodarcze i finansowanie regionalnych pełnomocników
Sekretarz stanu ocenił wewnętrzną kondycję finansową Islamskiej Republiki, opisując gospodarkę narodową jako będącą w stanie całkowitego upadku. Waszyngton zintensyfikował presję gospodarczą i ograniczenia handlowe wobec Teheranu, które Rubio określił jako niszczycielskie w swoim zakresie operacyjnym. Stwierdził, że środki te spychają Iran w kryzys gospodarczy o skali, jakiej doświadczyło niewiele krajów na świecie, ostrzegając, że skutki finansowe mogą stać się katastrofalne. Rubio podkreślił, że zasoby finansowe uzyskiwane przez radykalnych szyickich duchownych w rządzie nie są kierowane na potrzeby wewnętrzne, dodając, że każdy otrzymany dolar jest wydawany na wsparcie Hezbollahu i Hamasu.
Warunki dyplomacji nuklearnej
Rubio wyznaczył wyraźne warunki dla wszelkich przyszłych negocjacji lub porozumień dyplomatycznych między Stanami Zjednoczonymi a Teheranem. Utrzymywał, że zapobieżenie irańskiemu zbrojeniu nuklearnemu pozostaje bezwzględnym wymogiem administracji, odrzucając jakąkolwiek dwuznaczność dotyczącą rozwoju broni.
Iran nie może posiadać broni nuklearnej; to proste, kropka, dyskusja zakończona.
Rubio podkreślił, że każde porozumienie dyplomatyczne akceptowalne dla Stanów Zjednoczonych musi zawierać żelazną gwarancję, że Iran nigdy nie wejdzie w posiadanie broni jądrowej, wykluczając wszelkie ustalenia pozwalające Teheranowi na pozyskanie uzbrojenia atomowego.
