Ataki morskie na wodach Zatoki

6 września 2026 r. irański Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej ogłosił atak na amerykańską bezzałogową jednostkę nawodną w cieśninie Ormuz. Łączna liczba jednostek powiązanych z USA, które stały się celem irańskich sił w ciągu doby, wzrosła do siedmiu. Irańskie media państwowe informowały wcześniej o atakach na trzy tankowce poruszające się trasami nieautoryzowanymi przez Teheran oraz na trzy inne jednostki powiązane ze Stanami Zjednoczonymi. Irańskie wojsko podało, że siły podjęły działania po wykryciu drona próbującego wpłynąć na wody kontrolowane przez Iran.

Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej wydał oświadczenie dotyczące operacji przeciwko dronowi morskiemu.

„Bohaterskie siły morskie Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej zaatakowały bezzałogową jednostkę nawodną należącą do amerykańskiego wojska, która próbowała wpłynąć do strefy chronionej cieśniny Ormuz.”

Zniszczenie tankowców i starcia z lotniskowcami

Konfrontacje morskie nastąpiły po atakach amerykańskiego wojska przeprowadzonych rano 5 września 2026 r. na trzy irańskie tankowce. Dowództwo Centralne USA poinformowało o trwałym unieruchomieniu powiązanego z Korpusem tankowca M/T Downy w pobliżu wyspy Chark w Zatoce Perskiej oraz M/T Stark 1 w pobliżu Jask w Zatoce Omańskiej. Amerykańskie siły zniszczyły również niezaładowany tankowiec M/T Kylo (znany także jako Noxen) po wydaniu załodze rozkazu ewakuacji. Dowództwo Centralne podało, że jednostka zatonęła w Zatoce Omańskiej, opisując trzy statki jako elementy wielomiliardowej sieci finansowania Korpusu. W odwecie siły powietrzne Korpusu wystrzeliły pociski balistyczne w stronę amerykańskiego lotniskowca i niszczyciela rakietowego, jednak Dowództwo Centralne przekazało, że oba okręty uniknęły trafień, a wśród amerykańskiego personelu nie odnotowano ofiar.

Kontekst regionalny i wcześniejsze bombardowania

Napięcie na wodach Zatoki wzrosło po intensywnych amerykańskich bombardowaniach lotniczych przeprowadzonych na początku tygodnia, w których według władz Iranu zginęło co najmniej 19 osób, w tym cztery osoby uczestniczące w weselu. Były to najcięższe ataki USA na Iran od ponad miesiąca. Teheran odpowiedział na nie ostrzałem celów w Kuwejcie, Jordanii, Arabii Saudyjskiej oraz Zjednoczonych Emiratach Arabskich, które według irańskich urzędników goszczą instalacje wojskowe USA. Od rozpoczęcia konfliktu 28 lutego 2026 r. Iran blokuje cieśninę Ormuz, wstrzymując niemal wszystkie komercyjne dostawy ropy, chyba że operatorzy uzyskają formalną zgodę Teheranu. W odpowiedzi Stany Zjednoczone wprowadziły kordon morski wokół irańskich portów i statków handlowych, przywracając częściowy ruch wzdłuż południowego korytarza w pobliżu Omanu.

Oficjalne ostrzeżenia i tarcia dyplomatyczne

Irańskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych potępiło amerykańskie ataki na irańskie statki handlowe w Zatoce Perskiej i Zatoce Omańskiej, określając operacje mianem zbrodni wojennych i naruszeń Karty Narodów Zjednoczonych. Irański nadawca państwowy IRIB poinformował, że dowódcy marynarki wojennej nakazali wszystkim jednostkom w Zatoce Perskiej powstrzymanie się od podejrzanych ruchów na niezatwierdzonych trasach. Chatam al-Anbija, centralne dowództwo operacyjne irańskich sił zbrojnych, wydało publiczne ostrzeżenie, że dalsze działania wojskowe USA wywołają szersze i bardziej zdecydowane ataki na amerykańskie okręty w całym regionie. Starcia morskie zbiegają się w czasie z impasem dyplomatycznym w negocjacjach mających na celu zatrzymanie konfliktu na Bliskim Wschodzie, podczas gdy Waszyngton dąży do zwiększenia presji gospodarczej na Teheran.