Bojownicy Huti przejmują wyspę Perim i kontrolują wybrzeże Morza Czerwonego w Jemenie

Siły Huti w Jemenie ustanowiły kontrolę nad całym wybrzeżem Morza Czerwonego oraz strategicznymi wyspami w cieśninie Bab al-Mandab po wielotorowej ofensywie wojskowej. Ofensywa, która rozpoczęła się 3 września 2026 r. od zachodniego Taizz, południowej Al-Hudajdy i Al-Muchy, zakończyła się w piątek zajęciem wyspy Perim położonej na środku szlaku wodnego. Przedstawiciel wojskowy uznawanego międzynarodowo rządu Jemenu potwierdził utratę wszystkich pozycji państwowych na zachodnim wybrzeżu po wycofaniu się jednostek rządowych. W trakcie 18-godzinnej operacji jednostki Huti zabezpieczyły nadmorskie miasto Dhubab, a następnie zajęły Murad, ostatnią osadę przybrzeżną utrzymywaną przez siły rządowe. Odnotowano również starcia wokół wyspy Zuqar i archipelagu Hanish, gdy linie frontu przesunęły się na południe.

Tranzyt morski i reakcje dyplomatyczne

Po zajęciu wyspy Perim władze Huti oświadczyły, że żegluga handlowa przez cieśninę Bab al-Mandab pozostanie niezakłócona, z wyłączeniem jedynie jednostek saudyjskich. Hazem al-Assad, członek biura politycznego Huti, zwrócił się do społeczności międzynarodowej, aby złagodzić obawy dotyczące przerw w żegludze.

Wolność żeglugi i handlu międzynarodowego na Morzu Czerwonym oraz w cieśninie Bab al-Mandab jest bezpieczna i przebiega normalnie.

W Teheranie wiceprezydent Iranu Mohammad Reza Aref powitał postępy wojskowe w mediach społecznościowych, opisując zdobycze terytorialne jako zwycięstwo narodu Jemenu i wzywając rządy regionalne do jedności islamskiej. Brytyjskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych potępiło operację, stwierdzając, że siły Huti ponoszą pełną odpowiedzialność za eskalację i wzywając do natychmiastowego zaprzestania ataków. W Waszyngtonie przedstawiciele Stanów Zjednoczonych zapewnili Arabii Saudyjskiej wsparcie wywiadowcze i w zakresie wyznaczania celów, zaznaczając jednocześnie, że bezpośrednia interwencja wojskowa USA nie jest obecnie planowana.

Tranzyt ropy i presja na infrastrukturę

Zmiana terytorialna zwiększa trudności logistyczne dla Arabii Saudyjskiej, wiodącego eksportera ropy naftowej na świecie. Ponieważ cieśnina Ormuz po wschodniej stronie Półwyspu Arabskiego jest de facto zablokowana w trakcie konfliktu regionalnego, Rijad polegał na Morzu Czerwonym i swoim rurociągu Wschód-Zachód, aby utrzymać przepływ energii. Rurociąg został wyłączony po atakach dronów wystrzelonych z Iraku, a zdjęcia satelitarne pokazały dym w pobliżu obiektów infrastruktury. Saudyjskie wydobycie ropy spadło już w sierpniu o 2,3 mln baryłek dziennie do poziomu 6 mln baryłek dziennie. Międzynarodowe rynki energii zareagowały wzrostem cen ropy Brent powyżej 100 USD za baryłkę, do poziomu około 104–105 USD, podczas gdy średnia cena oleju napędowego w Stanach Zjednoczonych przekroczyła 6 USD za galon.

Walki wokół portu w Al-Muchie

Aktywne walki wybuchły wokół kluczowej infrastruktury po zajęciu Al-Muchy w czwartek, położonej 80 kilometrów na północ od cieśniny Bab al-Mandab. Przedstawiciele rządu Jemenu poinformowali, że w piątek sześć pocisków rakietowych uderzyło w port morski w Al-Muchie. Powiązana z Huti sieć Almasirah podała, że saudyjskie samoloty przeprowadziły odwetowe naloty na lotnisko w mieście. Al-Mucha służyła jako ostatni funkcjonujący port pod pełną władzą uznawanego rządu, zapewniając połączenia zaopatrzeniowe z Taizz. Analityk ds. obronności Wolfgang Pusztai ocenił implikacje wojskowe dla południowego Jemenu.

To stanowi punkt zwrotny w tym momencie wojny.

Wojska rządowe i formacje sojusznicze próbowały od tego czasu przegrupować się na południe w kierunku Dhubab, podczas gdy saudyjskie bombardowania lotnicze trwają przeciwko pozycjom Huti wzdłuż korytarza przybrzeżnego.