Ocena polityki i luka emisyjna

Holenderska Agencja Oceny Środowiska (PBL) stwierdziła, że rządowy pakiet azotowy nie rozwiąże całkowicie problemu blokady wydawania pozwoleń. Ocena dotyczy pakietu politycznego przekazanego do Izby Reprezentantów 26 czerwca 2026 roku przez ministra rolnictwa Jaimiego van Essena. Rząd wyznaczył cel obniżenia emisji amoniaku z rolnictwa o 42% do 46% do 2035 roku w stosunku do poziomu z 2019 roku, przy jednoczesnej redukcji o 50% dla przemysłu i transportu. Obliczenia PBL wskazują, że obecne środki pozwolą na redukcję emisji w rolnictwie o 40%, przy założeniu pełnej realizacji bez opóźnień i przeszkód prawnych. Zamknięcie pozostałej luki będzie wymagało dodatkowych interwencji, w tym obowiązkowej redukcji pogłowia zwierząt.

Prognozowana redukcja w rolnictwie40%

Minimalny cel dla rolnictwa42%

Maksymalny cel dla rolnictwa46%

Cel dla przemysłu i transportu50%

Prognozowana redukcja w rolnictwie

40 %

Minimalny cel dla rolnictwa

42 %

Maksymalny cel dla rolnictwa

46 %

Cel dla przemysłu i transportu

50 %

Dane z tekstu artykułu

Redukcja pogłowia i wymogi dla gospodarstw

Aby osiągnąć cele ustawowe, ocena przewiduje obowiązkową redukcję krajowego pogłowia zwierząt o 5% do 10%. Polityka rządu wprowadza indywidualne limity emisji dla każdego gospodarstwa oraz ograniczenia liczby krów na hektar użytków rolnych. Wymogi te eliminują tańsze środki zrównoważonego rozwoju jako realne opcje długoterminowe dla intensywnej hodowli. Naukowcy z PBL zauważyli, że rolnicy inwestujący w technologię redukcji emisji lub przechodzący na modele ekstensywne nadal ponoszą ryzyko finansowe, ponieważ w przypadku nieosiągnięcia celów krajowych mogą zostać wprowadzone ogólne cięcia pogłowia. Agencja wskazała na przepisy dotyczące nawożenia pól jako mechanizm, który mógłby zapobiec obowiązkowym redukcjom, jeśli zostałby bardziej doprecyzowany.

Strefy buforowe i odnowa przyrody

Rząd przeznaczył 20 mld euro do 2035 roku na finansowanie modernizacji gospodarstw, wykupu przedsiębiorstw i odnowy ekologicznej. Około połowa tego budżetu jest przeznaczona na ekstensyfikację rolnictwa w strefach buforowych rozciągających się od 500 do 1000 metrów wokół wrażliwych na azot obszarów Natura 2000. W strefach przejściowych emisje mogą musieć spaść nawet o 60%, co ograniczy lokalną działalność do rolnictwa przyjaznego przyrodzie. Mimo tych redukcji, depozycja azotu będzie nadal przekraczać limity krytyczne na ponad połowie wrażliwych siedlisk do 2035 roku. Tylko w 14 ze 120 wyznaczonych obszarów przyrodniczych depozycja azotu spadnie poniżej wartości krytycznej.

Dyrektor PBL Marko Hekkert odniósł się do ograniczeń pakietu, uznając jednocześnie jego zakres.

„Rząd postawił sobie za cel odblokowanie Holandii i zaproponował bardzo ambitny oraz kompleksowy pakiet środków. Dzięki temu podejmuje duże kroki w stronę rozwiązania. Kraj nie zostanie odblokowany za jednym zamachem, ale nie wyobrażamy sobie pakietu, który mógłby to sprawić.”

Wyzwania wdrożeniowe i pozwolenia prawne

Agencja ostrzegła przed praktycznymi przeszkodami w realizacji programu, zauważając, że władze nie mają doświadczenia w egzekwowaniu indywidualnych limitów emisji na poziomie gospodarstw. Analiza skrytykowała również rząd za brak nadrzędnej, długoterminowej wizji rozwoju obszarów wiejskich, co wynika z pośpiechu w celu wznowienia wstrzymanych pozwoleń dla budownictwa, przemysłu i rolnictwa. Choć azot pozostanie czynnikiem środowiskowym przez dziesięciolecia, PBL wskazało, że wydawanie pozwoleń może stopniowo ułatwiać się w miarę poprawy warunków ekologicznych dzięki regionalnym środkom ochrony.