GroenLinks i PvdA łączą się w Progressief Nederland (Pro) – 96–97% członków zatwierdza największą fuzję partii w Holandii od 1980 roku

Historyczne głosowanie w Den Bosch

13 czerwca 2026 roku około 6000 członków GroenLinks i Partii Pracy (PvdA) zebrało się w Brabanthallen w Den Bosch. W głosowaniu otwartym dla wszystkich 100 000 członków 96 procent wyborców GroenLinks i 97 procent wyborców PvdA zatwierdziło fuzję. Rezultatem jest utworzenie Progressief Nederland (Pro), największej holenderskiej partii politycznej pod względem liczby członków. Tylko dwóch mówców sprzeciwiło się zjednoczeniu; mężczyzna w koszulce z Joopem den Uylem, który błagał o zachowanie PvdA, został wygwizdany przez część sali.

Kilka lat temu ludzie mówili: oni nigdy tego nie dokonają. Podczas gdy prawica się dzieli, my połączyliśmy siły.

Klaver celuje w pierwsze miejsce

Lider partii Jesse Klaver, siła napędowa fuzji, powiedział kongresowi, że Pro może stać się największą partią w następnych wyborach powszechnych. Wskazał na rozdrobnienie po prawej stronie, podczas gdy lewica się zjednoczyła. Klaver skierował także ostrą krytykę pod adresem VVD, oskarżając partię o „branie tej koalicji jako zakładnika” i bycie „bardziej skupioną na sobie niż na przyszłości tego kraju”. Liderka VVD Dilan Yesilgöz natychmiast odrzuciła jego wezwanie do współpracy.

Starzy krytycy dołączają do świętowania

Długoletni sceptycy poparli fuzję. Były przewodniczący PvdA Hans Spekman, który wcześniej sprzeciwiał się zjednoczeniu, ogłosił, że dołącza do Pro, wzywając partię i związek zawodowy FNV do oporu wobec planowanych cięć w zabezpieczeniu społecznym. Były lider PvdA Ad Melkert, kolejny wczesny krytyk, stał i klaskał w pierwszym rzędzie. Przewodnicząca PvdA Esther Mirjam‑Sent nazwała proces „intensywną podróżą”, która wymagała „długiego oddechu”, podczas gdy przewodnicząca GroenLinks Katinka Eikelenboom wspominała zacięte wewnętrzne debaty, które ostatecznie zbliżyły partie do siebie.

Dwie odrębne tradycje łączą się

PvdA została założona w 1946 roku i przez długi czas należała do wielkiej trójki holenderskich partii obok VVD i CDA. Wydała czterech premierów — Schermerhorna, Dreesa, Den Uyla i Koka — i była ściśle związana ze związkiem FNV i nadawcą VARA. GroenLinks powstała znacznie później, w 1990 roku, z połączenia czterech małych partii lewicowych (Partia Radykalna, Pacyfistyczna Partia Socjalistyczna, Komunistyczna Partia Holandii i Ewangelicka Partia Ludowa). Skupiała się bardziej na środowisku i zawsze pozostawała w opozycji. Fuzja łączy te różnice kulturowe.

Droga do zjednoczenia

GroenLinks i PvdA rozpoczęły rozmowy w 2021 roku. Kluczowym momentem był kongres PvdA w 2022 roku w Nieuwegein, gdzie członkowie naciskali na szybszą integrację, a frakcje w Senacie połączyły się. Następnie pojawiły się wspólne listy wyborcze, ale wyniki były mieszane: wspólna lista przegrała z PVV w 2023 roku i straciła pięć mandatów w 2025 roku. Fuzja zakończona w sobotę jest największym połączeniem partii od czasu utworzenia CDA w 1980 roku.

Lokalne wyjątki pozostają

Pomimo krajowej fuzji, lokalne oddziały wykazują bardziej stopniową ścieżkę. W Maastricht frakcje radnych GroenLinks i PvdA pozostaną oddzielne aż do wyborów samorządowych w 2030 roku, przy czym obie partie są obecnie w koalicji. W prowincjonalnym zgromadzeniu Limburgii PvdA zasiada w rządzie, podczas gdy GroenLinks jest w opozycji – podział ten utrzyma się do wyborów prowincjonalnych w 2027 roku. Gdzie indziej istniejące wcześniej lokalne partie o nazwie PRO w Gulpen-Wittem i Eijsden-Margraten mogą powodować zamieszanie nazewnicze.