Holandia nie osiągnie celów magazynowania gazu na zimę, rezerwy na poziomie 44 procent

Cele magazynowania poza zasięgiem

Holenderski operator sieci gazowej Gasunie ogłosił, że kraj nie zrealizuje celu zatłoczenia podziemnych magazynów gazu przed nadchodzącą zimą. Rządowy plan zakładał zgromadzenie 115 terawatogodzin (TWh) gazu ziemnego do 1 listopada, co stanowi niemal połowę rocznego zużycia w Holandii. Nawet niższego unijnego standardu 70% pojemności (107 TWh) prawdopodobnie nie uda się osiągnąć przed nadejściem chłodów.

Według stanu na 24 sierpnia krajowe podziemne rezerwy gazu wynosiły około 44% pojemności. Oznacza to kontynuację trendu spadkowego z ostatnich lat (63% w tym samym dniu w 2025 r., 88% w 2024 r. i 94% w 2023 r.). Rzecznik Gasunie stwierdził, że osiągnięcie pierwotnego progu 80% wypełnienia krajowych magazynów nie jest już możliwe, nawet przy skierowaniu wszystkich dostępnych dostaw skroplonego gazu ziemnego (LNG) do holenderskich portów.

Dynamika rynku eliminuje zachęty do magazynowania

W typowych warunkach komercyjni dostawcy energii kupują tańszy gaz ziemny latem, aby zatłoczyć go do wyeksploatowanych złóż, a następnie wydobyć go w celu realizacji zimowych kontraktów lub sprzedaży po wyższych cenach sezonowych. W tym roku konflikt zbrojny w Zatoce Perskiej oraz walki z udziałem Iranu zakłóciły regionalne dostawy LNG od producentów takich jak Katar.

Wynikająca z tego ograniczona podaż międzynarodowa sprawiła, że letnie ceny spot wzrosły do poziomu kontraktów terminowych na zimę. Ponieważ gaz w grudniu kosztuje mniej więcej tyle samo, co paliwo kupione w sierpniu, dostawcy komercyjni narażeni są na straty finansowe, jeśli poniosą dodatkowe opłaty za magazynowanie. Lucia van Geuns, doradczyni ds. strategii energetycznej w The Hague Centre for Strategic Studies, zauważyła, że prywatni operatorzy wycofali się z zakupów, co sprawia, że poziom zapasów na zimę wyniesie prawdopodobnie tylko około 60%, co jest najniższym wynikiem od 2013 r.

Zamówienia państwowe i bezpieczeństwo dostaw

Aby przeciwdziałać wycofaniu się nabywców komercyjnych, Ministerstwo Spraw Gospodarczych i Klimatu poinstruowało w kwietniu państwową spółkę Energie Beheer Nederland (EBN) do bezpośredniego zakupu gazu. EBN poinformowało, że jest na dobrej drodze do zmagazynowania 80 TWh gazu. Gasunie potwierdziło, że EBN wykonało swoje zadanie, jednak całkowite tempo uzupełniania zapasów w sektorze pozostaje niewystarczające, by osiągnąć oficjalne cele oparte na prognozie najmroźniejszej zimy ostatnich 30 lat.

Choć Gasunie nie przewiduje fizycznych niedoborów podczas normalnej zimy, deficyt naraża kraj na ryzyko w przypadku silnych mrozów lub awarii technicznych rurociągów i terminali.

Konkretnie sytuacja ta oznacza, że bez dodatkowych działań politycznych Holandia jest niedostatecznie przygotowana na scenariusz jednej z tych najmroźniejszych zim.

Zależność od importu i przepisy kryzysowe

Od czasu zamknięcia pola gazowego Groningen i ograniczeń w dostawach rosyjskimi rurociągami, Holandia polega na dostawach LNG drogą morską do portu w Rotterdamie oraz na dostawach rurociągami z Norwegii. Norwegia dostarczyła 25% holenderskiego gazu w 2024 r. i niedawno potwierdziła plany kontynuacji odwiertów w Arktyce. Europejscy nabywcy muszą jednak mierzyć się z silną konkurencją ze strony rynków azjatyckich o dostępne ładunki LNG.

Jeśli ekstremalne mrozy lub zakłócenia dostaw spowodują rzeczywisty niedobór, krajowy plan kryzysowy dla gazownictwa ustala priorytety prawne. Gospodarstwa domowe, szkoły i szpitale mają zagwarantowane dostawy, podczas gdy odbiorcy przemysłowi muszą liczyć się z obowiązkowymi cięciami mocy i odłączeniami.