Hiszpańscy najemcy i pracownicy: płace nie nadążają za kosztami mieszkaniowymi

Pensja, która nie wystarcza na czynsz

32-letnia kobieta pracująca w Madrycie zarabia około 2500 euro netto miesięcznie w 14 ratach. Jej umowa najmu dobiega końca, a współlokator właśnie kupił mieszkanie za spadek po krewnym, co zmusza ją do podjęcia decyzji. Przedłużenie umowy z obecnym właścicielem kosztowałoby co najmniej 1000 euro miesięcznie, czyli tyle, ile płaciła przez ostatnie pięć lat. Utrzymanie wydatków na mieszkanie w granicach 30% budżetu oznaczałoby limit około 750 euro, podczas gdy czynsz w wysokości 1000 euro pochłonąłby ponad 40% jej pensji, co przekracza granicę ryzyka finansowego. Oferty w serwisie Idealista pokazują, jak niewielki jest wybór w tej cenie: w Madrycie pojawiła się tylko jedna oferta mieszkania powyżej 40 metrów kwadratowych za 750 euro i osiem za 850 euro, z czego sześć dotyczyło wynajmu długoterminowego. Kobieta zdecydowała się wynająć pokój od współlokatora i zrezygnować z samodzielnego mieszkania, twierdząc, że rynek mieszkaniowy jest dostosowany do par.

750 euro1

850 euro8

750 euro

1 oferty

850 euro

8 oferty

Dane z tekstu artykułu

Popyt na wynajem przenosi się na przedmieścia

Analiza Idealista za trzeci kwartał szereguje gminy według popytu na wynajem w stosunku do dostępnych lokali. Terrassa ponownie zajmuje pierwsze miejsce, za nią plasują się Leganés i Móstoles, obie w regionie Madrytu. W pierwszej dziesiątce znalazły się również L'Hospitalet de Llobregat (4. miejsce), Getafe (5.), Alcalá de Henares (6.), Sabadell (7.), Guadalajara (8.), Vitoria (9.) i Alcorcón (10.). Barcelona zajmuje 17. miejsce, a Madryt spadł na 39., co wskazuje, że najemcy są wypychani do tańszych miast z dostępem do komunikacji publicznej. Spośród 25 pierwszych pozycji, 15 to miasta niebędące stolicami prowincji, a prowincja Madryt ma na liście więcej gmin niż jakakolwiek inna.

Pracownicy, artyści i rodziny

31-letni elektryk, który przejął rodzinny biznes, twierdzi, że w dobrym miesiącu zarabia około 1500 euro, jednak ubezpieczenie, magazyn i inne koszty prowadzenia działalności sprawiają, że wydatki przewyższają dochody. Krytykuje młodych ludzi za brak chęci do pracy w tym zawodzie, mimo że tradycyjne branże mają trudności ze znalezieniem pracowników. Portugalski piosenkarz Salvador Sobral, zwycięzca Eurowizji z 2017 roku, który mieszka w Katalonii od około dwóch lat, powiedział EFE w Lizbonie przed premierą swojego nowego albumu 'A flor do recomeço', że może pozwolić sobie na wygodny wynajem, ale nie stać go na zakup mieszkania w Barcelonie, gdzie ceny są znacznie wyższe niż wtedy, gdy mieszkał tam w 2011 roku. Pochwalił protesty mieszkaniowe w Katalonii i wyraził zaniepokojenie wzrostem znaczenia skrajnej prawicy w nadchodzących wyborach w Hiszpanii. Aktorka Amparo Larrañaga powiedziała, że jej 27-letni syn wziął udział w obozowisku mieszkaniowym na madryckim Puerta del Sol, mimo że posiada podwójny dyplom, pracuje i mówi w trzech językach.

„Jest tam, ponieważ nawet przy swoich zarobkach nie jest w stanie wynająć mieszkania. To jego największy problem.”

Słowa te wypowiedziała w programie Sukha na antenie TVE, gdzie promowała swoją sztukę Victoria.

Płace, emerytury i co dalej

Ekonomista Santiago Niño Becerra zauważa, że średnie wynagrodzenie w Madrycie jest niższe niż w Belgii, podczas gdy czynsze są 2,68 razy wyższe. Emeryci również z trudem wiążą koniec z końcem.

„Ilość zasobów dostępnych na opłacenie czynszu jest bardzo, bardzo ograniczona w stosunku do obecnych stawek.”

Według danych OECD, średnie wynagrodzenie brutto w 2025 roku wynosi 2508,64 euro miesięcznie w 14 ratach, przed opodatkowaniem. Hiszpański urząd statystyczny INE oferuje bardziej szczegółowe dane, ale pochodzą one z 2024 roku. Strajk generalny 11 listopada będzie protestem przeciwko rozbieżności między wzrostem płac a cenami, a 29 listopada odbędą się wybory powszechne.