Prezydent Ceuty zeznaje w sprawie kryzysu granicznego, Hiszpania zaostrza przepisy azylowe

Zeznania przed Sądem Najwyższym w sprawie ostrzeżeń granicznych

Prezydent Ceuty Juan Jesús Vivas stawił się 30 września przed Audiencia Nacional, aby złożyć zeznania w ramach śledztwa dotyczącego przekroczenia granicy pod koniec lipca. Vivas poinformował sędzię Maríę Tardón, że jego administracja próbowała skontaktować się z premierem Hiszpanii Pedro Sánchezem dziesięciokrotnie między 27 a 29 lipca, a Sánchez odpowiedział dopiero 30 lipca. Według Vivasa władze regionalne ostrzegały przed nadchodzącą falą migrantów po tym, jak w dniach poprzedzających zdarzenie przybyło 1500 osób, jednak ministrowie rządu centralnego określili sytuację jako kryzys humanitarny i odrzucili wnioski o ogłoszenie stanu wyjątkowego, wzmocnienie ochrony granic oraz wprowadzenie jednolitego dowodzenia.

„To, co wiedział rząd krajowy, nie jest tym samym, co wiedziało miasto. Władze miasta wiedziały o bardzo wyraźnym wzroście liczby przybywających do Ceuty. Był to zatem sygnał ostrzegawczy, który zachęcał do podjęcia działań zapobiegawczych. Na podstawie posiadanych przez nas informacji, wnioskowaliśmy o nie. Środki te nie zostały podjęte i nie wiedzieliśmy, że dojdzie do inwazji.”

Przesłuchanie odbyło się dwa dni po rezygnacji delegata rządu Hiszpanii w Ceucie, Miguela Ángela Péreza Triano. Sędzia Tardón dopuściła Ceutę jako oskarżyciela posiłkowego w sprawie, powołując się na co najmniej 83 ofiary śmiertelne podczas przekraczania granicy i wskazując na dowody przyzwalającego zachowania marokańskich sił bezpieczeństwa. Na 1 października zaplanowano kolejne zeznania szefa lokalnej policji w Ceucie Sebastiána Vegi oraz byłego urzędnika delegatury rządu Gonzalo Sanza.

Przydział gruntów pod schroniska i sytuacja na ulicach

30 września w Dzienniku Urzędowym opublikowano dekret królewski ogłaszający sytuację interesu bezpieczeństwa narodowego w Ceucie, dwa miesiące po tym, jak 30 i 31 lipca ponad 70 000 osób przekroczyło granicę. Rozporządzenie wyznacza osiem działek państwowych w celu zapewnienia schronienia migrantom przebywającym w mieście. Tereny te obejmują działkę przy Centrum Penitencjarnym w Ceucie, położoną mniej niż kilometr od granicy z Marokiem, cztery nieruchomości należące do Ministerstwa Obrony oraz dodatkowe działki z ministerstw Mieszkalnictwa, Transportu i Transformacji Ekologicznej.

Ministerstwo Obrony4

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych1

Ministerstwo Transportu1

Ministerstwo Mieszkalnictwa1

Ministerstwo Transformacji Ekologicznej1

Ministerstwo Obrony

4 obiekty

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

1 obiekty

Ministerstwo Transportu

1 obiekty

Ministerstwo Mieszkalnictwa

1 obiekty

Ministerstwo Transformacji Ekologicznej

1 obiekty

Dane z tekstu artykułu

Lokalna infrastruktura pozostaje przeciążona, a od 10 000 do 15 000 migrantów nadal śpi na ulicach miasta i w przepełnionych obiektach portowych. Władze odnotowały 37 zgłoszeń napaści seksualnych wśród migrantów, z czego 14 dotyczyło nieletnich. Wiele kobiet i dzieci bez opieki pozostaje bez przydzielonego schronienia, podczas gdy służby miejskie z trudem radzą sobie z liczbą przybywających osób.

Mobilizacja sądowa i projekt ograniczeń azylowych

Aby zaradzić obciążeniom operacyjnym, organ zarządzający Audiencia Nacional zatwierdził 30 września plan awaryjny, nakładający na 43 sędziów administracyjnych w ośmiu sekcjach obowiązek pełnienia stałego dyżuru przez sześć miesięcy. Sąd będzie rozpatrywał odwołania od decyzji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, które nadal odrzuca zdecydowaną większość wniosków o ochronę międzynarodową złożonych po lipcowym przekroczeniu granicy.

Środki sądowe zbiegają się w czasie z projektem dekretu przygotowanym przez rząd centralny, mającym ograniczyć rozpatrywanie wniosków o azyl dla migrantów przybywających do Ceuty. Projekt pozwoliłby rządowi wymagać od migrantów składania odwołań od decyzji odmownych spoza Hiszpanii, jeśli kraj ich pochodzenia jest uznawany za bezpieczny przez Unię Europejską. Propozycja znosi również obowiązkowe przeglądy przeprowadzane przez komisję z udziałem agencji ONZ ds. uchodźców i cofa prawa do pobytu osobom nieosiągalnym przez pięć dni lub zgłoszonym za zachowania agresywne. Trzynaście organizacji pozarządowych, w tym CEAR i Oxfam, potępiło propozycję jako zagrożenie dla międzynarodowych porozumień dotyczących praw człowieka.