Francuska ustawa o wspomaganym umieraniu po trzecim czytaniu w Zgromadzeniu Narodowym – odrzucono klauzulę sumienia; głosowanie 30 czerwca, ostateczne przyjęcie 15 lipca

Maraton legislacyjny

Ustawa, flagowa obietnica drugiej kadencji prezydenta Emmanuela Macrona, tworzy prawo do „wspomaganego umierania” dla pacjentów z poważnymi i nieuleczalnymi chorobami pod ścisłymi warunkami. Podczas trzeciego czytania, które trwało od 22 do wieczora 27 czerwca, zgłoszono ponad 1800 poprawek, ale przyjęto tylko 23. Sprawozdawca generalny Philippe Vigier (MoDem) i jego współsprawozdawcy starali się zachować równowagę osiągniętą w poprzednim czytaniu, dążąc do jak najszerszej większości.

Odrzucenie klauzuli sumienia

Jednym z najbardziej spornych punktów była proponowana klauzula sumienia, która pozwoliłaby prywatnym instytucjom opieki zdrowotnej odmówić podawania dawek śmiertelnych. Deputowani zagłosowali za jej wykluczeniem, nie pozostawiając żadnej prawnej możliwości rezygnacji dla szpitali i domów opieki prowadzonych przez wspólnoty wyznaniowe. Biskup Nanterre Matthieu Rougé nazwał tę decyzję „ideologiczną bezwzględnością” i ostrzegł, że chrześcijańskie placówki opieki zdrowotnej mogą być zmuszone do zamknięcia lub opuszczenia Francji. „Nie możemy dawać śmierci” – oświadczyli inni katoliccy świadczeniodawcy w cytowanym przez Le Figaro oświadczeniu.

„Chrześcijańskie placówki opieki zdrowotnej mogą być zmuszone do zamknięcia lub opuszczenia Francji.”

Protest uliczny

W niedzielę 28 czerwca około 4 tysiące osób zebrało się na placu Fontenoy w Paryżu, co organizatorzy nazwali „ostatnim krzykiem” przeciwko legalizacji eutanazji. Wiec odbył się zaledwie dwa dni przed planowanym głosowaniem w Zgromadzeniu, odzwierciedlając głębokie podziały społeczne w kwestii wyborów dotyczących końca życia.

Krajobraz polityczny

Partie prawicowe i skrajnie prawicowe, w tym Republikanie i Zjednoczenie Narodowe, pozostają stanowczo przeciwne. Ich deputowani argumentowali, że kryteria kwalifikowalności są zbyt niejasne, zabezpieczenia proceduralne zbyt słabe, a terminy zbyt krótkie. „Wychodzę z tych debat z pewnego rodzaju zawrotem głowy” – powiedział deputowany LR Thibault Bazin, narzekając na niewystarczającą ochronę osób dorosłych w trudnej sytuacji. Lewica i centrum w dużej mierze popierają tekst, który celowo unika terminów „samobójstwo wspomagane” i „eutanazja” – wybór językowy, który zdaniem krytyków maskuje rzeczywistość tego, co jest legalizowane.

Kolejne kroki

Po głosowaniu 30 czerwca ustawa wróci do Senatu, który prawdopodobnie odrzuci ją po raz trzeci. To uruchomi ostateczne czytanie w Zgromadzeniu Narodowym 15 lipca, podczas którego nie można już wprowadzać poprawek, a deputowani będą mieli ostatnie słowo. Rząd ma nadzieję przyjąć ustawę przed przerwą wakacyjną.