Kongres Hiszpanii uznaje funkcjonariuszy więziennych za funkcjonariuszy publicznych w ramach porozumienia między partiami, popartego 324 głosami

Głosowanie i porozumienie

Kongres Deputowanych zatwierdził reformę Ogólnej Ustawy Penitencjarnej 324 głosami za, 19 przeciw i 2 wstrzymującymi się. Inicjatywa, która wciąż wymaga zatwierdzenia przez Senat przed publikacją w Dzienniku Ustaw (BOE), była wynikiem porozumienia między Partią Socjalistyczną (PSOE), Partią Ludową (PP) i Partią Nacjonalistów Basków (PNV), do którego później dołączyły Junts, Vox i Sumar. Lewicowe, pro-niepodległościowe ERC i EH Bildu zagłosowali przeciw, podczas gdy Podemos i Blok Nacjonalistów Galicyjskich (BNG) również nie wzięli udziału.

Nie było łatwo osiągnąć porozumienie.

Deputowana PP Ana Belén Vázquez Blanco, która przewodziła inicjatywie, świętowała szerokie poparcie i podziękowała związkom zawodowym oraz innym partiom. Deputowany socjalistyczny José Luis Aceves określił głosowanie jako przesłanie szacunku i uznania dla tych, którzy gwarantują bezpieczeństwo w więzieniach.

Co oznacza nowy status

Reforma przyznaje funkcjonariuszom więziennym status prawny „funkcjonariuszy publicznych”. Ich raporty będą miały domniemanie wiarygodności w postępowaniach dyscyplinarnych, a ich tożsamość zawodowa będzie chroniona. Administracja będzie musiała wypłacić im odszkodowanie za szkody fizyczne lub materialne poniesione w trakcie pełnienia obowiązków, a obowiązkowe będzie specjalistyczne szkolenie teoretyczne i praktyczne. Jeśli funkcjonariusz stanie przed postępowaniem karnym, będzie przetrzymywany oddzielnie od innych osadzonych. Gwarancje te dotyczą również personelu więziennego bez uprawnień.

Ta izba wysyła przesłanie szacunku i uznania dla tych, którzy gwarantują bezpieczeństwo, porządek i funkcjonowanie naszych administracji penitencjarnych.

Katalonia, która ma przekazane uprawnienia więzienne, zatwierdziła już podobną zmianę w styczniu. Droga do ustawy nie była prosta: propozycja socjalistów z 2024 roku utknęła w martwym punkcie, a porozumienie odblokowano dopiero w maju 2026 roku w Komisji Spraw Wewnętrznych, zanim trafiło na posiedzenie plenarne.

Klimat polityczny w obliczu krytyki

Mimo niezwykłego konsensusu, debata była przeplatana akcentami wyborczymi i wzajemnymi oskarżeniami. Mówcy PP zaatakowali rząd Pedra Sáncheza i ministra spraw wewnętrznych Fernando Grande-Marlaskę, zarzucając ministerstwu pogrążenie się w korupcji. Deputowany Vox Ángel García Gómez powiedział funkcjonariuszom więziennym na galerii publicznej, że ustawa to „kolejny krok”, ale „nie meta”, podczas gdy Pilar Vallugera z ERC ostrzegała przed „nadmiarem wiarygodności i władzy”.

Postulaty związkowe i nierozwiązane kwestie

Związki zawodowe od dawna domagały się tej zmiany, powołując się na pogarszające się warunki pracy, brutalne ataki ze strony więźniów oraz przypadki morderstw, uduszeń i ugodzeń nożem. Ana Vázquez wymieniła konkretnie brata kobiety, która została zadźgana nożem w kuchni więzienia Mas d'Enric w Tarragonie w marcu 2024 roku. Większość mówców partyjnych przyznała, że ustawa, choć znacząca, jest tylko pierwszym krokiem. Wśród oczekujących postulatów znajduje się zwiększenie liczby personelu, modernizacja infrastruktury, poprawa opieki zdrowotnej w więzieniach, podwyżki wynagrodzeń oraz zaklasyfikowanie pracy w więziennictwie jako zawodu wysokiego ryzyka.

To kolejny krok w kierunku słusznych żądań, które od dawna zgłaszacie.

Kolejne kroki

Projekt ustawy trafia teraz do Senatu, gdzie oczekuje się, że zostanie przyjęty bez większych zmian. Po zatwierdzeniu i opublikowaniu w BOE, prawdopodobnie przed latem, ustawa wejdzie w życie. Szeroka większość parlamentarna sugeruje, że ostateczne zatwierdzenie jest formalnością, choć wszystkie partie podkreśliły, że wiele pozostaje do zrobienia dla pracowników więziennictwa.