Fulvio Lucisano, włoski producent filmowy i twórca Ricomincio da tre, zmarł w wieku 98 lat

Siedem dekad w kinie

Włoski producent filmowy Fulvio Lucisano zmarł w wieku 98 lat w Rzymie, co rodzina potwierdziła 18 sierpnia 2026 roku. Jego córka, Paola Lucisano, ogłosiła odejście ojca w mediach społecznościowych słowami: „Riposa in pace Papà”. Urodzony w Rzymie 1 sierpnia 1928 roku Lucisano ukończył prawo na Uniwersytecie Sapienza, zanim poświęcił się kinu. W branży zadebiutował w 1949 roku pracą przy dokumencie „Anno Santo” na Jubileusz 1950 roku, a od 1950 roku współpracował z Istituto Luce. W ciągu kolejnej dekady wyprodukował około 300 filmów dokumentalnych dla własnej firmy oraz Documento Film, by w 1955 roku skierować zasoby na swój pierwszy film fabularny „I quattro del getto tonante”.

Rozwój studia i produkcje fabularne

W 1958 roku Lucisano założył firmę produkcyjno-dystrybucyjną Italian International Film (IIF), która stała się jednym z najtrwalszych niezależnych przedsiębiorstw filmowych w kraju. W trakcie swojej kariery wyprodukował ponad 130 filmów fabularnych i wprowadził do dystrybucji ponad 600 tytułów, od komedii po dramaty autorskie. W 1981 roku Lucisano wsparł debiut reżyserski Massima Troisiego „Ricomincio da tre”, co zapoczątkowało karierę filmową aktora. Jego katalog produkcyjny obejmował również „Il tassinaro” Alberta Sordiego, „Il grande cocomero” Franceski Archibugi z 1993 roku, „Un ragazzo di Calabria” Luigiego Comenciniego z 1987 roku oraz „Ninfa plebea” Liny Wertmüller z 1996 roku, a także współpracę z reżyserem Mario Bavą.

Przywództwo w branży i nowe ery komedii

Lucisano rozszerzył działalność biznesową poza tradycyjną produkcję, współpracując w latach 90. z producentem Aurelio De Laurentiisem przy tworzeniu multipleksów w Rzymie. W latach 1998–2001 pełnił funkcję prezesa krajowej organizacji branżowej ANICA, a od 2004 roku wprowadził IIF w obszar produkcji telewizyjnej. W pierwszej dekadzie XXI wieku nawiązał współpracę z reżyserem Faustem Brizzim, produkując hit kinowy z 2006 roku „Notte prima degli esami” oraz komedię „Ex” z 2009 roku. Brizzi wspominał intuicyjne podejście Lucisano do scenopisarstwa i talentów twórczych.

Producent dawnych lat wiązał się z autorem, wybierał go i zapewniał środki na realizację jego pomysłów, broniąc tego wyboru do końca. Dziś istnieje algorytm, który na każdym kroku podpowiada, czy pomysł lub scenariusz zadziała. Tym algorytmem był Fulvio.

Odznaczenia i dziedzictwo artystyczne

Lucisano zdobył w swojej karierze pięć nagród David di Donatello, w tym David Speciale alla carriera w 2009 roku za 50 lat pracy w produkcji filmowej, a także cztery nagrody Nastri d'Argento i dwie nominacje do Oscara. W październiku 2007 roku prezydent Włoch Giorgio Napolitano mianował go Kawalerem Orderu Zasługi za Pracę (Cavaliere del Lavoro). Po jego śmierci hołd oddali mu współpracownicy i osobistości kultury. Aktor Alessandro Gassmann opisał go jako człowieka posiadającego intuicyjną prostotę i bezpośrednią inteligencję klasycznych producentów, a aktorka Claudia Gerini przypomniała, jak Lucisano obsadził ją w wieku dwudziestu lat w filmie Angelo Orlando z 1995 roku „L'anno prossimo vado a letto alle dieci”. Kondolencje złożyli również prezes Cinecittà Antonio Saccone, dyrektor generalna Manuela Cacciamani oraz przewodniczący komisji senackiej Maurizio Gasparri. Jego córki, Paola i Federica Lucisano, nadal zarządzają rodzinnym przedsiębiorstwem produkcyjnym.