List Darmanina ujawnia tysiące niezarejestrowanych spraw dotyczących wykorzystywania seksualnego dzieci we Francji

Sprawa, która wymusiła audyt

List ministra sprawiedliwości Géralda Darmanina do ministra spraw wewnętrznych Laurenta Nuñeza z 29 lipca, ujawniony przez Le Monde 8 sierpnia, powstał w następstwie śmierci 11-letniej Lyhanny, zgwałconej i zamordowanej pod koniec maja w południowo-zachodniej Francji. Jej ciało odnaleziono na początku czerwca. Główny podejrzany był już wcześniej przedmiotem skargi: w sierpniu 2025 roku matka złożyła zawiadomienie o gwałcie, jednak sprawa nie doczekała się dalszego biegu. Wydarzenie wywołało falę oburzenia w całym kraju, a przemoc seksualną wobec nieletnich uczyniło priorytetem rządu. 12-stronicowy dokument Darmanina stanowi syntezę informacji zebranych z 37 prokuratur (parquets généraux) po wewnętrznym audycie zleconym przez resort sprawiedliwości.

„Zasób widmo” niezarejestrowanych spraw

Kluczowym wnioskiem z listu jest istnienie gigantycznego „zasobu widmo” (stock fantôme): akt nigdy nieujętych w systemie sprawiedliwości, ponieważ policja i żandarmeria nie przekazały ich prokuraturze. Luka ta dzieli procedury znane prokuratorom, podlegającym Ministerstwu Sprawiedliwości, od tych znajdujących się w rękach policji i żandarmerii, podlegających Ministerstwu Spraw Wewnętrznych. W Nîmes prokuratorzy odkryli 1275 takich postępowań, a w Caen 905. W Agen znaczna liczba toczących się spraw nigdy nie została zgłoszona prokuraturze. W Melun pod Paryżem liczne procedury pozostawały bez nadzoru przez miesiące, a nawet lata, mimo że sprawca był często zidentyfikowany lub łatwy do ustalenia.

Zagubione akta i przestarzałe narzędzia

Poza sprawami nieprzekazanymi, część postępowań została „po prostu zagubiona”. W Bourges zaginęło około piętnastu, w Angers 17, w Annecy sześć, a w Paryżu nie udało się zlokalizować 23. Darmanin przypisuje część problemu przestarzałemu oprogramowaniu używanemu przez policję krajową. Śledczy są zmuszeni drukować setki stron akt, co zwiększa ryzyko ich zagubienia lub błędnego przekazania. Minister sprawiedliwości określa te dysfunkcje jako „strukturalne”, odnoszące się do zasobów, szkoleń, narzędzi i zarządzania, a nie do złej woli personelu w terenie.

Braki w szkoleniach i niedobory kadrowe

List wskazuje również na niewystarczające szkolenia i braki kadrowe. Darmanin przywołuje przypadek policjanta-rezerwisty przesłuchującego dziecko przez telefon oraz inny komisariat, gdzie podczas wywiadów zadawano pytania zamknięte i formułowano niestosowne uwagi. W niektórych jednostkach policji i żandarmerii hierarchia „wyraźnie przedkładała lokalne sprawy” nad inne przestępstwa. Darmanin, który przed objęciem resortu sprawiedliwości był ministrem spraw wewnętrznych, zauważa niewystarczające zaangażowanie zawodowe, „w tym w jednostkach specjalistycznych”.

Reakcje Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i sędziów

Minister spraw wewnętrznych Laurent Nuñez odpowiedział na publikację listu za pośrednictwem swojego otoczenia.

Ubolewa on nad przedwczesnym wyciekiem tego dokumentu, który jest materiałem roboczym analizowanym przez jego służby, pracujące nad wypracowaniem rozwiązań z rygorem i pragmatyzmem.

Ludovic Friat, przewodniczący USM, głównego związku zawodowego sędziów we Francji, stwierdził, że list potwierdza ustalenia związku, zwłaszcza w kwestii zasobów dla służb śledczych, dodał jednak, że przerzucanie się winą między resortami jest nieproduktywne.

Wzajemne przerzucanie się trudnościami wydaje się bezcelowe.