Film „Ceniza en la boca” w reżyserii Diego Luny wchodzi do hiszpańskich kin. Opowieść o rodzinie rozdzielonej przez emigrację

Wyjazd matki i ciężar spoczywający na córce

Akcja „Ceniza en la boca” rozpoczyna się w Meksyku, gdzie Isabel (w tej roli Adriana Paz) żegna się z dziećmi w ciemnym pokoju i prosi córkę, by zaopiekowała się bratem. Osiem lat później Lucila wyrusza do Hiszpanii wraz z młodszym bratem Diego (Sergio Bautista), aby spotkać się z matką, która wcześniej wyjechała. Film jest adaptacją powieści meksykańskiej pisarki Brendy Navarro z 2022 roku, o czym informuje „El Periódico”. W rolę Lucili wciela się Anna Díaz. „El Mundo” opisuje jej postać jako 21-latkę, która od dawna pełni rolę zastępczej matki dla brata, podczas gdy ich rodzicielka buduje nowe życie w Madrycie.

Madryt, Barcelona i koszty przetrwania

W Madrycie Lucila podejmuje pracę przy opiece nad synem architekta (Irene Escolar), podczas gdy jej brat sprawia coraz więcej problemów wychowawczych i jest bliski wydalenia ze szkoły. Przyjaciółka Lucili, Jimena (Laura Gómez), namawia ją do przeprowadzki do Barcelony w poszukiwaniu niezależności. Tam Lucila nawiązuje relację z angielskim muzykiem (Charlie Rowe) i ukrywa fakt, że zarabia na życie opieką nad osobami starszymi oraz dostarczaniem jedzenia. „EL PAÍS” pisze, że jej niepewna adaptacja do życia w Hiszpanii, z chwilami radości i światła, stanowi oś fabuły, zwłaszcza w pierwszej połowie filmu. Recenzje różnią się w opisie śmierci brata: „La Razón” umieszcza ją po przyjeździe rodzeństwa do Hiszpanii i powrocie rodziny do Meksyku na pogrzeb, podczas gdy „El Periódico” opisuje upadek z okna na piątym piętrze jako scenę otwierającą film.

Reżyseria Luny i opinie krytyków

Diego Luna reżyseruje film wraz z operatorem Damiánem Garcíą, łącząc realizm uliczny ze statycznymi ujęciami wnętrz filmowanymi przez drzwi i okna, co według „EL PAÍS” ukazuje izolację rodzeństwa. „La Razón” i „El Mundo” przyznały filmowi po trzy gwiazdki, a „ABC Tu Diario” dwie. „El Periódico” nazwało produkcję znakomitą adaptacją powieści Navarro i pochwaliło grę Anny Díaz. Luna wyjaśnił, że temat filmu jest bardziej aktualny niż kiedykolwiek.

Nigdy nie było bardziej istotnego momentu, by mówić o migracji. Jestem bardzo podekscytowany, że mogę opowiedzieć tę historię. Mam wielkie szczęście pracować z tym zespołem, różnorodnymi i wzbogacającymi głosami, które są tutaj z właściwych powodów.

Festiwale i premiera w Hiszpanii

Film był wyświetlany poza konkursem na festiwalu w Cannes, a następnie w sekcji Horizontes Latinos na festiwalu w San Sebastián. Później otrzymał nagrodę Premio Agenda 2030 Euskadi Basque Country. „La Razón” podaje czas trwania filmu jako 97 minut, a rok produkcji jako 2026. „ABC Tu Diario” donosi, że film wchodzi do kin w najbliższy piątek, po pokazach w Cannes i San Sebastián.

Luna o swojej matce i perspektywie filmu

W wywiadzie dla „ABC Tu Diario” Luna powiązał historię z własnym życiem. Jego matka, Fiona Alexander, była brytyjską artystką, która wyemigrowała do Meksyku w 1972 roku i pracowała jako scenografka oraz kostiumografka. Zginęła w wypadku drogowym w 1982 roku podczas pracy z Carlosem Saurą przy filmie „Antonieta”. Luna miał wówczas dwa lata. Powiedział, że to właśnie historia przeprowadzki pozwoliła mu nawiązać więź z filmem i wyjaśnił perspektywę głównej bohaterki.

Narracja córki konfrontuje się z narracją matki, która jest narracją poświęcenia.