Remco Evenepoel faworytem wyścigu ze startu wspólnego w Montrealu, Tadej Pogačar nie wystartuje z powodu kontuzji

Nieobecność Pogačara otwiera walkę o tytuł

Wyścig mężczyzn ze startu wspólnego podczas Mistrzostw Świata w kolarstwie szosowym w Montrealu odbędzie się bez dwukrotnego obrońcy tytułu, Tadeja Pogačara. Słoweński kolarz pauzuje po operacji kontuzji odniesionych w kraksie podczas Vuelta a España, co sprawia, że tęczowa koszulka pozostaje w zasięgu wielu zawodników. Pod nieobecność Pogačara w peletonie, kolarze, którzy zazwyczaj walczą o miejsca na podium, widzą realną szansę na zdobycie tytułu mistrza świata. Brytyjczyk Callum Thornley opisał zmianę dynamiki w peletonie przed weekendowymi zawodami.

Myślę, że to coś, o czym się nie mówi. Wszyscy ci wielcy zawodnicy, którzy zazwyczaj walczyli o podium, teraz walczą o zwycięstwo i jestem pewien, że stawka jest jeszcze wyższa niż zwykle.

Thornley będzie wspierał swoich brytyjskich kolegów z drużyny, Toma Pidcocka i Adama Yatesa. Brak zdecydowanego faworyta sprawił, że rywalizacja między kadrami narodowymi stała się otwarta.

Wymogi trasy Mont Royal

W przeciwieństwie do trasy z 2025 roku w Kigali, która obejmowała ponad 5000 metrów przewyższeń na dużej wysokości przy wyzwaniach związanych z zanieczyszczeniem powietrza, trasa w Montrealu jest dobrze znana kolarzom WorldTour. Rywalizacja koncentruje się na Mont Royal, wykorzystując pętlę znaną z niedawnego Grand Prix de Montreal. Mężczyźni pokonają 12 okrążeń pętli o długości 13,4 km, co daje łączny dystans 273 kilometrów. Kobiety przejadą osiem okrążeń na dystansie 180 kilometrów. Każde okrążenie zapewnia 269 metrów przewyższenia, tworząc profil wyczerpujący, który sprawdza wytrzymałość wspinaczkową i eliminuje cięższych zawodników.

Evenepoel i pozostali pretendenci

Belg Remco Evenepoel przystępuje do niedzielnego wyścigu w szczytowej formie po zdobyciu na początku tygodnia czwartego z rzędu tytułu mistrza świata w jeździe na czas. Mistrz świata ze startu wspólnego z 2022 roku zajął niedawno piąte miejsce w Grand Prix de Montreal po zwycięstwie w Grand Prix de Québec. Evenepoel zauważył, że ciągłe podjazdy na pętli Mont Royal sprawiają, że trasa jest szczególnie trudna dla cięższych kolarzy, co wzmacnia jego status głównego pretendenta. Pidcock, który zajął szóste miejsce w wyścigu WorldTour w Montrealu, również jest w dobrej dyspozycji. Brytyjczyk wskazał młodych specjalistów od wspinaczki, Isaaca del Toro i Paula Seixasa, jako groźnych rywali na tej selektywnej trasie.

Kolarskie dziedzictwo Montrealu

Montreal ostatni raz gościł Mistrzostwa Świata w kolarstwie szosowym 25 sierpnia 1974 roku, co było pierwszym przypadkiem w 46 edycjach, gdy impreza odbyła się poza Europą. Tamta edycja zakończyła się zdobyciem przez Eddy'ego Merckxa trzeciego tytułu mistrza świata, co pozwoliło mu skompletować potrójną koronę po zwycięstwach w Giro d'Italia i Tour de France w tym samym sezonie. Wydarzenie z 1974 roku naznaczone było napięciami, gdy belgijski kolega z drużyny Freddy Maertens wycofał się z wyścigu na 21 okrążeniach z powodu silnego wyczerpania fizycznego, co zapoczątkowało trwającą dekady rywalizację wokół zarzutów o zatrute bidony. Przygotowania napotkały również trudności, gdy planowany welodrom na Igrzyska Olimpijskie w 1976 roku nie był gotowy, co zmusiło organizatorów do przeprowadzenia zawodów torowych na boisku piłkarskim Uniwersytetu w Montrealu. Wyścig kobiet z 1974 roku, wygrany w sprincie przez Geneviève Gambillon na czterech pętlach o łącznej długości 50 kilometrów, stanowi tło dla współczesnego programu, w którym zawodniczki takie jak Demi Vollering pokonują osiem okrążeń.