
Pięć europejskich grup płatniczych tworzy w Madrycie spółkę, która ma rzucić wyzwanie Visie i Mastercard
Pięć krajowych systemów płatniczych obsługujących 130 mln osób powołało w środę European Network for Payments. Nowy hub interoperacyjności w Madrycie ma połączyć krajowe sieci i zmniejszyć zależność od amerykańskich gigantów kartowych.
Struktura i własność wspólnego przedsięwzięcia
Pięć europejskich krajowych sieci płatniczych oficjalnie uruchomiło European Network for Payments (ENP) 30 września 2026 r. Nowy podmiot działa jako spółka joint venture, w której równe udziały posiadają: włoski Bancomat, hiszpański Bizum, portugalski SIBS-MB WAY, nordycki Vipps MobilePay oraz francusko-niemiecka spółka EPI, operator systemu Wero. Firma z siedzibą w Madrycie stworzy wspólny hub interoperacyjności, który połączy istniejące systemy płatnicze w całej Europie.
Projekt formalizuje list intencyjny podpisany przez pięć organizacji partnerskich w lutym 2026 r. Założycielskie sieci obsługują łącznie około 130 mln użytkowników w 13 krajach europejskich, co obejmuje ponad 70% populacji Unii Europejskiej i Norwegii. Konsorcjum obejmuje również komercyjne instytucje bankowe wspierające EPI Company, w tym BNP Paribas, Deutsche Bank, BPCE, Crédit Agricole, ING Group, ABN Amro, Rabobank oraz podmioty przetwarzające płatności Nexi i Worldline.
Mechanizm transgraniczny i wdrożenie techniczne
Infrastruktura ENP umożliwi konsumentom i sprzedawcom korzystanie z istniejących krajowych aplikacji płatniczych za granicą bez konieczności wydawania nowych kart czy tworzenia odrębnej marki konsumenckiej. Usługi krajowe zachowają swoje oryginalne marki, funkcje i interfejsy, kierując transakcje przez wspólną warstwę techniczną opartą na europejskich standardach i natychmiastowych płatnościach z konta na konto. Przykładowo, klient korzystający z włoskiej karty lub aplikacji Bancomat będzie mógł dokonywać płatności w terminalu w Barcelonie obsługiwanym przez Bizum.
Dyrektor generalny Bancomat, Fabrizio Burlando, opisał model operacyjny dla transakcji międzynarodowych.
Chcemy zbudować dla płatności odpowiednik tego, czym roaming był dla telefonii komórkowej.
Tak jak klienci mogą dziś korzystać z danych w całej Europie z włoską kartą SIM bez żadnych dodatkowych działań czy zmiany urządzeń, chcielibyśmy, aby mogli robić to samo jutro za pomocą karty, aplikacji i innych narzędzi płatniczych oferowanych przez Bancomat.
Wdrożenie operacyjne będzie przebiegać etapami od 2027 r. Początkowe usługi skupią się na transgranicznych przelewach między osobami prywatnymi, a następnie zostaną rozszerzone o systemy płatności w handlu elektronicznym oraz fizyczne terminale w punktach sprzedaży. Sieć pozostaje otwarta na przyjmowanie kolejnych krajowych systemów płatniczych i ekspansję na rynki europejskie, które obecnie nie posiadają krajowych alternatyw dla sieci zagranicznych.
Strategiczna niezależność od amerykańskich gigantów kartowych
Europejscy decydenci i instytucje finansowe stworzyły tę inicjatywę, aby zaradzić zależności od zagranicznych dostawców płatności. Visa i Mastercard przetwarzają obecnie blisko dwie trzecie wszystkich płatności kartowych w Unii Europejskiej i odpowiadają za około 90% globalnych transakcji kartowych poza Chinami. Obawy dotyczące potencjalnych przerw w świadczeniu usług lub ograniczeń wynikających z polityki zagranicznej, w tym działań administracji Stanów Zjednoczonych, sprawiły, że suwerenność płatnicza stała się priorytetem w europejskich stolicach.
- Sieci założycielskie podpisują list intencyjny w sprawie hubu interoperacyjności
- Partnerzy założycielscy oficjalnie ustanawiają European Network for Payments w Madrycie
- Rozpoczęcie operacyjne transgranicznych usług płatniczych
- Europejski Bank Centralny planuje wprowadzenie portfela cyfrowego euro
Inicjatywa sektora prywatnego przebiega równolegle do działań regulacyjnych i banków centralnych na całym kontynencie. Podczas gdy Europejski Bank Centralny pracuje nad cyfrowym euro z terminem wdrożenia w 2029 r., krajowi dostawcy płatności wdrażają interoperacyjność, aby zabezpieczyć autonomiczne kanały transakcyjne między państwami członkowskimi przy użyciu istniejącej infrastruktury banków komercyjnych.

