Epidemia Eboli w DRK i Ugandzie wywołuje globalne restrykcje podróżne i kryzys w śledzeniu kontaktów
Szybko rozprzestrzeniająca się epidemia Eboli wywołanej opornym na szczepionki szczepem Bundibugyo w Demokratycznej Republice Konga przeniosła się do Ugandy i wywołała lawinę międzynarodowych restrykcji podróżnych, a WHO ostrzega, że epidemia przewyższa tempo działań ratunkowych w obliczu przemocy i braków finansowania.
Szybko rozwijająca się epidemia
Od połowy maja epidemia Eboli wywołanej szczepem Bundibugyo, wykryta najpierw w prowincji Ituri w DRK, eskalowała. WHO podaje, że zgłoszono do 900 podejrzanych przypadków i 220 zgonów. U sąsiedniej Ugandy potwierdzono siedem przypadków, w tym jeden śmiertelny. WHO ogłosiła epidemię stanem zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym 17 maja, później podnosząc poziom ryzyka na „bardzo wysoki” dla DRK i Ugandy.
Wschodnia DRK stoi teraz w obliczu katastrofalnego zderzenia choroby i konfliktu, a epidemia Eboli w prowincji Ituri przewyższa tempo działań ratunkowych.
Kryzys w śledzeniu kontaktów i luki finansowe
Zespoły medyczne mają trudności ze zlokalizowaniem osób narażonych na kontakt z wirusem. Według stanu na zeszły tydzień, prześledzono zaledwie 7% spośród ponad 1200 zidentyfikowanych kontaktów, choć liczba kontaktów od tego czasu wzrosła do ponad 2000. Przemoc we wschodniej DRK – gdzie atakowano szpitale, a namioty izolacyjne palili wściekli tłumy – sprawia, że śledzenie jest niemal niemożliwe.
Nie ma szczepionki. Nie ma terapii. Wirus krążył niewykryty przez sześć tygodni. Potwierdzono rozprzestrzenienie transgraniczne. Pracownicy służby zdrowia umierają.
Globalna reakcja została również osłabiona przez wycofanie się USA z WHO i szersze cięcia finansowania, według wielu źródeł medycznych. Szczep Bundibugyo, na który nie ma zatwierdzonych szczepionek ani terapii, ma śmiertelność na poziomie od 30% do 50%.
Lawina restrykcji podróżnych
Stan zagrożenia zdrowia publicznego wywołał falę środków granicznych. Stany Zjednoczone zakazały wjazdu osobom niebędącym obywatelami, które niedawno odwiedziły DRK, Ugandę lub Sudan Południowy, i rozszerzyły zakaz na posiadaczy zielonej karty. Obywatele USA przybywający z regionu kierowani są do wyznaczonych lotnisk na badania CDC.
Kanada wprowadziła 90-dniowy zakaz wjazdu dla mieszkańców tych trzech krajów, obowiązujący od środy, i nakłada 21-dniową kwarantannę na obywateli Kanady i innych bezobjawowych podróżnych z dotkniętych obszarów od 30 maja. Bahamy wprowadziły podobny 30-dniowy zakaz, podczas gdy Jordania i Bahrajn zawiesiły wjazd z DRK i Ugandy, a Indie uruchomiły kontrole na lotniskach i odradzają podróże niekonieczne. Indie monitorują również przebywającą w kwarantannie Ugandyjkę w Bengaluru – pierwszy podejrzany przypadek Eboli od 2014 roku.
Uganda zacieśnia własne granice
W środę Uganda z „natychmiastowym skutkiem” zamknęła swoją granicę z DRK, powołując się na rosnącą liczbę narażeń wśród swoich pracowników służby zdrowia na kongijskich pacjentów, którzy przekroczyli granicę przed ogłoszeniem epidemii 15 maja. Sekretarz ds. zdrowia Diana Atwine zauważyła, że liczba narażonych lokalnych mieszkańców rośnie, ponieważ zakażeni pracownicy służby zdrowia mają rodziny.
Mają rodziny, więc liczba rośnie.
Uganda zidentyfikowała 311 kontaktów do monitorowania na swoim terytorium.
- Wirus prawdopodobnie zaczyna krążyć w ukryciu w prowincji Ituri, niewykryty przez tygodnie.
- DRK ogłasza epidemię Eboli w Ituri; pacjenci z DRK szukają opieki w Ugandzie.
- WHO ogłasza stan zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym.
- Jordania i Bahrajn zawieszają wjazd podróżnym z DRK i Ugandy.
- WHO podnosi ocenę ryzyka dla DRK i Ugandy do „bardzo wysokiego”.
- Kanada i Bahamy ogłaszają zakazy wjazdu dla mieszkańców DRK, Ugandy i Sudanu Południowego.
- Uganda zamyka granicę z DRK; Indie poddają kwarantannie podejrzany przypadek Eboli.
Niestabilny krajobraz
Szef WHO Tedros wezwał do natychmiastowego zawieszenia broni we wschodniej DRK, ostrzegając, że masowe przesiedlenia wpychają kontakty do przepełnionych obozów i przerywają korytarze izolacyjne. Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób twierdzi, że ryzyko dla Europy pozostaje „bardzo niskie”, ale dziesięć krajów afrykańskich, w tym Angola, uznaje się za obarczone wysokim ryzykiem. To 17. epidemia Eboli w DRK od czasu odkrycia wirusa w 1976 roku.
