HistoriaKatar przygotowuje eksport LNG

Konflikty · Ras Laffan

Trzynaście osób zginęło, 66 rannych w eksplozji w katarskiej gazowni Barzan podczas restartu po wyłączeniu z powodu wojny z Iranem

Eksplozja w gazowni Barzan w katarskim kompleksie Ras Laffan w niedzielę wieczorem zabiła 13 indyjskich i pakistańskich pracowników oraz raniła 66 innych, gdy zakład wznawiał działalność po miesiącach konserwacji i wyłączeniu spowodowanym atakami Iranu.

Tekst AI na podstawie relacji La Libre.be, Irish Independent, Adnkronos i innych wydawców. Opublikowany . Jak powstaje

Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).

W skrócie

Ras Laffan · Katar
Jak do tego doszło
  1. 19.06Obiekt Barzan uruchomiony ponownie po miesiącach wyłączenia
  2. 21.06Eksplozja i pożar w Barzan; początkowo 54 rannych, 18 zaginionych
  3. 22.06Minister potwierdza 13 zabitych, 66 rannych; mówi o wypadku, nie sabotażu

Eksplozja w zakładzie Barzan

Do wybuchu doszło wieczorem 21 czerwca 2026 r. w lokalnym zakładzie dostaw gazu Barzan w mieście przemysłowym Ras Laffan, około 80 km na północ od Dohy. Pracownicy wznawiali działalność, która została całkowicie wstrzymana od grudnia 2025 r. w celu pilnej konserwacji, a zakład działał ponownie zaledwie od dwóch dni. Katarskie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych początkowo podało 54 rannych i 18 zaginionych, ale minister energii Saad al-Kaabi zaktualizował bilans w poniedziałek po południu do 13 zabitych i 66 rannych, z których żaden nie znajdował się w stanie zagrożenia życia. Wszyscy zmarli byli obywatelami Indii lub Pakistanu; wśród rannych znaleźli się obywatele Kataru, Indii, Pakistanu, Iranu, Bangladeszu, Kenii, Tanzanii, Nigerii i Nepalu.

Pożar został opanowany przez służby ratownicze, a państwowa QatarEnergy poinformowała, że incydent nie stanowi zagrożenia dla bezpieczeństwa publicznego. Eksplozja jest najbardziej śmiercionośnym wypadkiem w przemyśle gazowym od czasu wybuchu w 2004 r. w algierskim kompleksie LNG Skikda, w którym zginęło 27 osób.

Oficjalna reakcja i śledztwo

„Dziś znajduję się w sytuacji, w której muszę zrobić to, czego zawsze miałem nadzieję, że nie nastąpi, czyli ogłosić tragiczną utratę 13 istnień naszych indyjskich i pakistańskich pracowników.”

Saad al-Kaabi, minister energii Kataru i dyrektor generalny QatarEnergy

Kaabi, przemawiając do dziennikarzy, podkreślił, że eksplozja była „wypadkiem, a nie sabotażem ani aktem wrogości”. Dodał, że wszczęto śledztwo i że nie ma szkód dla środowiska. QatarEnergy podkreśliła, że zakłady produkcyjne LNG, port Ras Laffan i inne operacje logistyczne nie zostały naruszone.

„Ta eksplozja w żaden sposób nie wpłynie na nasze możliwości eksportowe.”

Saad al-Kaabi, minister energii Kataru i dyrektor generalny QatarEnergy

Kontekst wojny z Iranem

Ras Laffan, siedziba największego na świecie zakładu produkcyjnego LNG o rocznej wydajności 77 mln ton, został trafiony atakami Iranu podczas wojny na początku tego roku. Atak dronów i rakiet z 2 marca wymusił wstrzymanie działalności LNG, a drugi atak z 18 marca uszkodził dwa ciągi przetwarzania gazu, odcinając około 17% zdolności eksportowej Kataru. Naprawa tych jednostek ma potrwać od trzech do pięciu lat.

Konflikt zamknął również Cieśninę Ormuz, uwięziając około 20% globalnych dostaw LNG w Zatoce Perskiej. Dostawy dopiero niedawno zaczęły być wznawiane, gdy Iran łagodzi swoją kontrolę w trakcie negocjacji z Waszyngtonem. Katar pośredniczy we wdrażaniu memorandum o porozumieniu między USA a Iranem podpisanego w zeszłym tygodniu, mającego na celu zakończenie wojny.

Obiekt Barzan i zapewnienia rynkowe

Zakład Barzan dostarcza gaz rurociągowy dla katarskiej energetyki, odsalarni i lokalnego przemysłu, a także może produkować etan, kondensat, gaz płynny i siarkę na rynek krajowy i eksportowy. Jego wydajność wynosi 1,4 miliarda standardowych stóp sześciennych gazu handlowego dziennie. QatarEnergy posiada 93% udziałów w projekcie, a ExxonMobil pozostałe 7%.

Kaabi powiedział, że eksplozja nie będzie miała wpływu na lokalne zapotrzebowanie na gaz ani na eksport LNG z Kataru. Incydent uwydatnia jednak ryzyko operacyjne, gdy producenci z Zatoki Perskiej starają się przywrócić wydobycie po jednym z najbardziej destrukcyjnych kryzysów energetycznych w historii regionu.

Zapytaj o ten tekst

Źródła i kontekst

Miejsca
Doha

Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.

Wesprzyj Pollar