Liczba ofiar śmiertelnych wirusa Ebola w DR Konga przekracza 500, pracownicy służby zdrowia grożą strajkiem z powodu niewypłaconych pensji

Epidemia przekracza 500 zgonów

Siedemnasta epidemia Ebola w DRK, ogłoszona 15 maja, zabiła dotąd 506 osób spośród 1561 potwierdzonych przypadków, według danych WHO z 4 lipca. Śmiertelność wynosi 32,4 procent. Kolejnych 628 pacjentów pozostaje w izolacji lub pod opieką szpitalną, a 253 wyzdrowiało. Pierwszy miesiąc epidemii był już najgorszy w historii, podała WHO.

Szczep bez szczepionki

Epidemię wywołuje rzadki wirus Bundibugyo, dla którego nie ma zatwierdzonej szczepionki ani swoistego leczenia. Badanie kliniczne dwóch terapii przeciwwirusowych rozpoczęło się 2 lipca, a WHO udzieliło zezwolenia na użycie w trybie nagłym pierwszego molekularnego testu diagnostycznego dla tego szczepu. Powszechniejszy wirus Zair, na który istnieje szczepionka, stał za większością poprzednich 16 epidemii w Kongu.

Pracownicy służby zdrowia grożą strajkiem

Pracownicy pierwszej linii w prowincji Ituri, epicentrum epidemii, wydali 5 lipca 24-godzinne wypowiedzenie strajku, domagając się niewypłaconych świadczeń, lepszych wynagrodzeń i poprawy warunków pracy. Skarżyli się także na „arogancję” zespołów przysłanych z Kinszasy oraz brak odpowiedniego sprzętu. Jak obawiają się urzędnicy, każdy strajk może zakłócić śledzenie kontaktów i opiekę kliniczną.

Rozprzestrzenianie regionalne i strefy wysokiego ryzyka

Wirus rozprzestrzenił się na prowincje Kiwu Północne i Kiwu Południowe, gdzie grupy zbrojne kontrolują duże obszary. W Mongbwalu, mieście górniczym uznawanym za punkt wyjścia epidemii, wskaźnik śmiertelności wynosi 50,7 procent; w Kiwu Północnym sięga 57,4 procent, znacznie powyżej średniej krajowej. Uganda odnotowała 20 przypadków i dwa zgony, z czego 15 przypadków przywleczono z DRK. Francuski lekarz, który zaraził się Ebola w Kongu, wyzdrowiał i został wypisany z paryskiego szpitala, a amerykański lekarz leczony w Berlinie został wypisany na początku czerwca.

Kontekst historyczny

To już trzecia najgroźniejsza epidemia Ebola w historii, ustępująca jedynie epidemii w Afryce Zachodniej w latach 2014–2016 (około 11 000 zgonów, 28 000 przypadków) oraz epidemii we wschodniej DRK w latach 2018–2020 (2299 zgonów, 3481 przypadków). WHO szacuje, że wirus zaczął krążyć w Ituri około dwa miesiące przed oficjalnym ogłoszeniem i zaklasyfikowała epidemię jako zagrożenie dla zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym.