Dwóch brytyjskich ministrów rezygnuje w związku z konfliktem o finansowanie obronności, Starmer stoi w obliczu buntu w gabinecie

Listy rezygnacyjne

Sekretarz obrony John Healey opublikował swój list rezygnacyjny w mediach społecznościowych 11 czerwca 2026 r., informując premiera, że nie może dłużej pozostać na stanowisku.

„Nie spodziewałem się, że będę musiał napisać ten list i robię to z głębokim żalem i niechęcią.”

Healey powiedział, że Starmer nie był w stanie, a Skarb Państwa nie chciał przeznaczyć zasobów, których naród potrzebował w czasie rosnących zagrożeń. Ostrzegł, że ramy finansowe Planu Inwestycji Obronnych (DIP), które otrzymał dopiero w poniedziałkowe popołudnie, znacznie odbiegają od potrzeb i zmuszą do cięć w gotowości bojowej.

Drugie odejście

Godziny później minister sił zbrojnych Al Carns złożył rezygnację po tym, jak powiedział Sky News, że przedstawiony przez Starmera plan wydatków jest niewystarczający. Jego odejście pogłębiło poczucie kryzysu w rządzie Partii Pracy. Obaj ministrowie zostali powołani po zwycięstwie Partii Pracy w wyborach powszechnych w lipcu 2024 r.

Spór o wydatki

Spór o to, jak finansować wojsko, ciągnie się od miesięcy, opóźniając długo oczekiwany DIP. Plan pierwotnie miał zostać opublikowany jesienią ubiegłego roku, a spodziewano się go w tym tygodniu. Healey zauważył, że międzyresortowe prace zakończone w styczniu potwierdziły skalę wyzwań, że potrzeby obronne od tego czasu jeszcze wzrosły, a Wielka Brytania musi wypełnić zobowiązanie NATO dotyczące wydatków na obronność na poziomie 3.5% PKB do 2035 r., przy czym 3% potrzebne jest do 2030 r.

„Uzgodnione ramy finansowe Planu Inwestycji Obronnych … znacznie odbiegają od tego, co jest konieczne dla obronności i bezpieczeństwa narodu w tych niebezpiecznych czasach.”

Ostrzeżenie parlamentarne

W niedzielę wpływowa Komisja Rachunków Publicznych ostrzegła, że opóźnienie kosztuje Wielką Brytanię szansę na modernizację sił zbrojnych, podważa wiarygodność kraju wśród sojuszników i osłabia zdolność do odstraszania przeciwników.

Kryzys polityczny

Starmer jest już pod presją słabych sondaży i buntu we własnej partii, a niektórzy posłowie wzywają go do ustąpienia. Podwójna rezygnacja pozostawia rząd narażony na kluczową kwestię bezpieczeństwa narodowego.