Die Linke wygrywa wybory w Berlinie z wynikiem ponad 25%, CDU i SPD tracą poparcie

Partia lewicowa zajmuje pierwsze miejsce

Die Linke zajęła pierwsze miejsce w wyborach do parlamentu Berlina 20 września 2026 roku, zdobywając ponad 25% głosów w głosowaniu na listy partyjne. Wynik ten jest efektem wielotygodniowej, wyrównanej walki między głównymi kandydatami. Projekcje wskazały, że Die Linke wyraźnie wyprzedziła Unię Chrześcijańsko-Demokratyczną (CDU), podczas gdy Alternatywa dla Niemiec (AfD) uzyskała wynik nieznacznie lepszy od Zielonych. Socjaldemokratyczna Partia Niemiec (SPD) odnotowała wyraźny spadek poparcia w porównaniu z poprzednimi wyborami. Kandydatka na liderkę Elif Eralp skutecznie zmobilizowała bazę wyborczą w wielu okręgach, kończąc dotychczasowy układ sił w mieście.

Porażka rządzącej koalicji

Wybory poprzedził okres napięć wewnątrz rządzącej wielkiej koalicji CDU i SPD. Burmistrz rządzący Kai Wegner z CDU nie ubiegał się ponownie o stanowisko głównego kandydata po kontrowersjach związanych z nieprawdziwymi oświadczeniami dotyczącymi zarządzania kryzysowego podczas miejskiej awarii zasilania. Wyborcy ocenili zarówno działania ustępującego Senatu, jak i konkurencyjne propozycje dotyczące kluczowych kwestii miejskich, w tym rynku mieszkaniowego, lokalnych żłobków, edukacji i opieki zdrowotnej. Modele przepływu wyborców opracowane przez Infratest Dimap wykazały znaczący odpływ głosów od obu partii rządzących do ugrupowań opozycyjnych oraz grupy osób niegłosujących. Niezdolność CDU i SPD do utrzymania dotychczasowych wyborców otworzyła drogę do powstania alternatywnych większości rządzących w parlamencie stanowym.

Podziały pokoleniowe w wyborach

Dane demograficzne z sondaży exit poll Infratest Dimap wskazują na znaczne różnice w preferencjach partyjnych w zależności od wieku mieszkańców stolicy Niemiec. Co drugi wyborca z najmłodszej grupy wiekowej oddał głos na Die Linke, co czyni tę partię dominującym wyborem wśród młodych obywateli. Dla porównania, poparcie dla CDU wśród najmłodszych wyborców wyniosło poniżej 10%, podczas gdy w najstarszej grupie wiekowej było to około 35%. Podobne podziały pokoleniowe pojawiły się w sąsiednim Meklemburgii-Pomorzu Przednim, gdzie SPD odnotowała wśród młodszych wyborców zaledwie połowę poparcia, jakie uzyskała wśród najstarszych. Dane te pokazują, że tradycyjne lojalności wyborcze koncentrują się coraz bardziej w starszych grupach wiekowych.

Strukturalna erozja tradycyjnego elektoratu

Rüdiger Schmitt-Beck, politolog z Uniwersytetu w Mannheim, wskazał na szerszy strukturalny spadek przywiązania do tradycyjnych niemieckich partii ludowych (Volksparteien). W miarę jak starsi, związani z partiami wyborcy odchodzą, kolejne pokolenia wykazują znacznie słabsze długoterminowe więzi z konkretnymi organizacjami politycznymi. Schmitt-Beck opisał, jak te zmieniające się lojalności wpływają na regionalną równowagę sił wyborczych.

„Częściej dochodzi do zmian, które prowadzą do przetasowań w wyborach, jeśli chodzi o to, która partia jest najsilniejsza.”

Schmitt-Beck wyjaśnił, że zmieniająca się dynamika wyborcza sprawia, iż ustalone partie centrowe stają się podatne na konkurencję ze strony ugrupowań o ostrzejszym profilu programowym, takich jak Zieloni i Die Linke, lub grup antyestablishmentowych, jak AfD.

„W szczególności klasyczne partie typu catch-all są mocno dotknięte tym procesem.”

W ostatnich wyborach, w tym w Berlinie w 2023 roku, decyzje wyborców w dużej mierze pokrywały się z konkretnymi, istotnymi kwestiami, takimi jak prawo i porządek w dzielnicach zewnętrznych w przypadku CDU oraz polityka klimatyczna i transportowa w centrum miasta w przypadku Zielonych.