Niemiecki minister zdrowia proponuje powrót do limitu 10 dni opieki nad chorym dzieckiem

Federalna propozycja ograniczenia dni opieki

Federalny minister zdrowia Carsten Linnemann z Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej (CDU) ogłosił plany zakończenia rozszerzonego w czasie pandemii płatnego urlopu na opiekę nad dzieckiem, znanego jako Kinderkrankengeld. Podczas godziny pytań w Bundestagu Linnemann argumentował, że specjalne regulacje pandemiczne powinny zostać wycofane, a nie dalej przedłużane. Zgodnie z propozycją, roczny wymiar świadczenia powróciłby do poziomu sprzed pandemii, czyli 10 dni na rodzica na każde dziecko, co daje łącznie 20 dni dla gospodarstwa domowego z dwojgiem rodziców. W czasie pandemii ustawowy limit został tymczasowo podniesiony do 30 dni, a następnie ustalony na 15 dni na rodzica na dziecko w latach 2024 i 2025. Samotni rodzice otrzymują obecnie 30 dni na dziecko na mocy tymczasowej zasady.

Będzie to 10 dni, co po pomnożeniu przez dwa daje 20 dni w roku. Taki stan obowiązywał przez wszystkie lata przed koronawirusem.

Sprzeciw ministrów krajów związkowych wobec cięć

Propozycja spotkała się ze sprzeciwem liderów krajów związkowych z Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD) oraz regionalnych urzędników ds. zdrowia. Premier Meklemburgii-Pomorza Przedniego Manuela Schwesig skrytykowała te plany na marginesie sesji Bundesratu w Berlinie, stwierdzając, że SPD wynegocjowała podczas rozmów o reformie opieki zdrowotnej utrzymanie rozszerzonych dni opieki. W Moguncji minister zdrowia Nadrenii-Palatynatu Clemens Hoch ostrzegł, że obniżenie limitu z 15 do 10 dni naraża rodziny i samotnych rodziców na brak bezpieczeństwa finansowego w przypadku choroby dzieci. Hoch podkreślił, że zatrudnienie i dochody rodziców nie powinny być zagrożone przez konieczne obowiązki opiekuńcze.

Jeśli chcemy, aby ludzie mogli pogodzić życie rodzinne z karierą zawodową, musimy zapewnić, że nie będą stawać przed nierozwiązywalnymi problemami podczas opieki nad chorymi dziećmi.

Dane regionalne i debaty w miejscu pracy

W Erfurcie minister zdrowia Turyngii Katharina Schenk odrzuciła propozycję wycofania zmian i wskazała na statystyki wykorzystania, z których wynika, że większość rodziców nie wyczerpuje dostępnych dni. Schenk zauważyła, że w ubiegłym roku średnia liczba wykorzystanych dni wynosiła 2,5 na zgłoszony przypadek choroby dziecka, a ogólna liczba wniosków ostatnio spada. Zakwestionowała zasadność ograniczania świadczenia, skoro faktyczne wykorzystanie pozostaje niewielkie. Rzeczniczka ds. polityki społecznej partii Lewica w Turyngii Lena Saniye Güngör również odrzuciła plan, opisując go jako środek oszczędnościowy, który przenosi dodatkowe obciążenia na kobiety w i tak już napiętych budżetach domowych. Güngör stwierdziła, że chore dziecko nie wyzdrowieje tylko dlatego, że kończą się ustawowe dni wolne, wzywając do stałego utrzymania polityki 15 dni.

Przyjazność wobec rodziny nie może być mierzona tym, co jest obecnie najwygodniejsze dla gospodarki.

Struktury świadczeń i zakres ustawowy

Zgodnie z niemieckimi przepisami o ustawowym ubezpieczeniu zdrowotnym, rodzice mogą ubiegać się o zasiłek opiekuńczy, gdy opiekują się chorym dzieckiem poniżej 12. roku życia i nie mogą pracować. Ustawowa kasa chorych pokrywa większość wynikającej z tego utraty zarobków, wypłacając 90% dochodu netto rodzica. W ramach obecnego 15-dniowego systemu, gospodarstwo domowe z dwojgiem rodziców i dwojgiem dzieci może skorzystać z łącznie 60 dni w roku, przy ustawowym limicie 70 dni dla rodzin z trojgiem lub większą liczbą dzieci. Istnieją specjalne wyjątki poza standardowymi limitami, takie jak pobyty w szpitalu lub stany terminalne, gdzie świadczenia mogą być wypłacane bez ograniczeń czasowych. Jeśli standardowe płatne dni chorobowe zostaną wyczerpane, rodzice muszą korzystać z nadgodzin, dni urlopowych lub urlopu bezpłatnego, aby zarządzać obowiązkami opiekuńczymi.