Indywidualne · Madryt

Almudena Cid w programie Salvados o trudnej sytuacji emerytowanych hiszpańskich olimpijczyków

Byłe olimpijki Almudena Cid i Lola Fernández Ochoa oraz koszykarz Fernando Romay opowiedzieli w wyemitowanym w niedzielę 1 listopada programie Salvados stacji laSexta o trwałych kontuzjach i lukach w składkach na ubezpieczenie społeczne po zakończeniu kariery.

Tekst AI na podstawie relacji La Razón, EL MUNDO, eldiario.es i innych wydawców. Opublikowany . Jak powstaje

Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).

W skrócie

Fot. Obra derivada: nahuel9m (contacto), Autor original: Tom Theobald, CC BY-SA 4.0 (Wikimedia Commons, kadr.)

Wymiana stawu biodrowego w wieku 43 lat

W niedzielę 1 listopada w programie Salvados stacji laSexta wyemitowano materiał pt. Gloria y olvido, más allá del deporte, w którym Gonzo rozmawiał z byłą gimnastyczką Almudeną Cid o fizycznych i osobistych kosztach sportu wyczynowego. Cid wystąpiła w czterech finałach olimpijskich, a karierę zakończyła po igrzyskach w Pekinie w 2008 roku. Powiedziała prowadzącemu, że w wieku 43 lat przeszła operację wszczepienia endoprotezy stawu biodrowego z powodu kontuzji z 2001 roku, która jej zdaniem nigdy nie została wykryta. Lekarze poinformowali ją, że biodro było uszkodzone od około 20 lat. Przed operacją obawiała się, że nie będzie mogła normalnie chodzić, a noc przed zabiegiem obejrzała film Interstellar, porównując scenę dokowania statku do wszczepienia nowego stawu. Materiał nagrano w madryckim ośrodku przygotowań olimpijskich, gdzie zawodniczka przechodziła fizjoterapię.

Wspominając tamten okres, Cid rozpłakała się i powiedziała:

„Myślałam, że mnie to nie dotyczy, ale jednak dotyczyło.”

Almudena Cid, była hiszpańska gimnastyczka

Brak wsparcia po zakończeniu kariery

Cid stwierdziła, że Hiszpańska Federacja Gimnastyczna nie interesowała się jej stanem zdrowia po operacji. Skarżyła się, że nikt nie monitoruje kondycji medycznej sportowców po zakończeniu przez nich startów. Lola Fernández Ochoa, była narciarka olimpijska, opisała działalność Fundación Blanca, powołanej w celu wspierania sportowców w trakcie kariery i po jej zakończeniu. Zauważyła, że sportowiec może zostać z niczym dzień po przejściu na emeryturę, nie mając prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Fernando Romay, były koszykarz, argumentował, że sportowcy podczas kariery mają zapewniony sztab techniczny, fizyczny i medyczny, ale po jej zakończeniu nikt nie pomaga im w integracji ze społeczeństwem. Cid opisała kryzys tożsamości, który pojawia się, gdy wszystko kończy się nagle.

Status samozatrudnionego a ubezpieczenie społeczne

Fernández Ochoa argumentowała, że problem nie zmienił się dla obecnych sportowców, ponieważ prawo sportowe i model finansowania pozostają takie same. Sportowcy mogą rejestrować się jako samozatrudnieni, ale żadna federacja nie opłaca za nich składek, mimo że to one wybierają kadrę, organizują zgrupowania i zawody, odmawiając jednocześnie rejestrowania sportowców jako pracowników. Jej siostrzenica, członkini reprezentacji Hiszpanii w rugby otrzymująca podstawowe stypendium, musi wykładać prawie 4000 euro rocznie na ubezpieczenie społeczne, nie licząc kosztów psychologa, paliwa i wyżywienia. Fernández Ochoa podsumowała to dosadnie:

„Powiedzmy wprost: jesteśmy fałszywymi samozatrudnionymi.”

Lola Fernández Ochoa

Emerytury po karierze wyczynowej

Cid argumentowała, że lata poświęceń powinny być uwzględniane w historii pracy sportowca, a nie tylko w jego kontuzjach. Zawodnicy reprezentujący Hiszpanię przez dekady mogą nie mieć wystarczającego okresu składkowego do uzyskania godnej emerytury. Gonzo przywołał przykład Suso Garcíi Bragado, który wziął udział w ośmiu igrzyskach olimpijskich i zakończył karierę w wieku 51 lat po 32 latach związanych z igrzyskami. Cid zauważyła, że nawet podczas pracy i rejestracji, lata te nie liczą się dla niego, a Gonzo dodał, że musiałby czekać na emeryturę do ukończenia 80. roku życia. Sytuacja ta jest znana również Fernandowi Romayowi, który był w składzie reprezentacji Hiszpanii, która dotarła do finału olimpijskiego w Los Angeles w 1984 roku. Gonzo przypomniał byłego kolegę z drużyny Romaya, który rozważał zwrot srebrnego medalu po tym, jak musiał prosić o emeryturę. Podobne skargi składali wcześniej olimpijczycy z Atlanty z 1996 roku, w tym Fermín Cacho i Pedro García Aguado.

Przełożony wywiad z Pedro Sánchezem

Jordi Évole, prowadzący Salvados, poinformował w serwisie X, że zaplanowany wywiad z premierem Pedro Sánchezem nie został nagrany. Rozmowa miała odbyć się w czwartek 29 października, ale została zawieszona po katastrofie kolejowej w Urda, dlatego w niedzielnym odcinku wyemitowano materiał z Cid. Évole przekazał, że zespół postara się nagrać wywiad i wyemitować go przed 29 listopada.

Zapytaj o ten tekst

Źródła i kontekst

Madryt · Hiszpania

Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.

Wesprzyj Pollar