Carney spotyka irlandzkich kuzynów w Aughagower i wzywa do nowych sojuszy w przeddzień szczytu G7

Korzenie w Aughagower

Kanadyjski premier Mark Carney udał się w niedzielę do wioski Aughagower w hrabstwie Mayo, drugiego dnia swojej pierwszej oficjalnej wizyty w Irlandii od prawie dekady. Uczestniczył we mszy świętej w kościele św. Patryka, gdzie ochrzczeni zostali jego dziadkowie Robert Carney i Nora Moran przed emigracją do Kanady w 1925 roku. Następnie, otoczony przez ponad 20 kuzynów, których nigdy wcześniej nie spotkał, Carney zażartował:

„Mam o wiele więcej kuzynów, niż myślałem.”

Wizyta obejmowała przystanek przy grobie rodziny oraz posadzenie drzewa, podczas gdy mieszkańcy ustawili się na ulicach udekorowanych kanadyjskimi flagami i girlandami.

Pękający porządek globalny

Dzień wcześniej w Trinity College Dublin Carney przybrał znacznie bardziej ponury ton. Określił konsensus powojenny jako załamujący się i wezwał średnie mocarstwa do odpowiedzi w postaci celowych działań.

„Irlandia i Kanada nawigują przez globalny rozłam, a nie cichą transformację.”

Carney argumentował, że oba kraje muszą utkać „gęstą sieć powiązań… doraźnych koalicji”, aby chronić wspólne interesy. Dodał, że Kanada, Irlandia i Europa „mogą być kluczowe, potężne i celowe, siłą napędową dobra”.

Reakcja Irlandii i relacje UE-Kanada

Taoiseach Micheál Martin, którego kraj obejmuje rotacyjną prezydencję Rady Unii Europejskiej 1 lipca, zobowiązał się do budowania na podstawie outreachu premiera.

„Chcemy nadać nowy wymiar pogłębionej relacji Unia Europejska-Kanada.”

Prezydent Irlandii Catherine Connolly powitała Carneya w Westport House w niedzielę rano, wymieniając uprzejmości i żartując na temat wejścia na pobliską górę Croagh Patrick w ładną pogodę.

Agenda przed szczytem G7

Postój Carneya w Irlandii ma miejsce w drodze na szczyt G7 we Francji. Dwudniowa wizyta łączyła głębokie dziedzictwo osobiste z jasnym przesłaniem, że Ottawa postrzega ściślejszą koordynację transatlantycką jako niezbędną. Spotkanie podkreśliło również ambicję Dublina, aby wykorzystać nadchodzącą prezydencję w UE do pogłębienia partnerstw spoza USA w momencie napięć geopolitycznych.