Karl Bushby kończy 28-letnią pieszą wędrówkę dookoła świata w Hull

Z Punta Arenas do Hull

Karl Bushby, były brytyjski spadochroniarz, opuścił Punta Arenas w Chile 1 listopada 1998 roku w wieku 29 lat, by pieszo wrócić do rodzinnego Hull. Postawił sobie dwa warunki: nie wracać do Wielkiej Brytanii przed zakończeniem wyprawy i nie korzystać z żadnych środków transportu. Obecnie ma 57 lat i w poniedziałek 2 listopada ma dotrzeć do domu matki w Hull. Wędrówka objęła około 31 000 mil (50 000 kilometrów) pieszo przez 30 krajów i cztery kontynenty, czyli wszystkie poza trzema z siedmiu kontynentów świata. Pomysł zrodził się w połowie lat 90., gdy w kartce urodzinowej od ojca, weterana armii, przeczytał o debacie sił specjalnych dotyczącej przejścia z Londynu do Nowego Jorku przez most lądowy Beringa. Bushby wyznaczył ciągłą linię przez Europę i Azję do Ameryki Północnej, a następnie zamiast kierować się do Nowego Jorku, ruszył na południe aż na kraniec Chile. Projekt nazywa Wyprawą Goliata.

Rosja, Morze Kaspijskie i dzika przyroda

Rosja była najwolniejszym etapem. Surowy klimat pozwalał na zaledwie kilka miesięcy podróży rocznie, piętrzyły się problemy biurokratyczne, a po przekroczeniu Cieśniny Beringa został zatrzymany i groziła mu deportacja za nielegalne przekroczenie granicy. W 2012 roku Rosja odmówiła mu wizy, więc w ramach protestu przeszedł 3500 mil (5600 kilometrów) z Los Angeles do ambasady rosyjskiej w Waszyngtonie, co ostatecznie pozwoliło uzyskać dokumenty. Pobyt w tym kraju zajął mu około dekady. Gdy konflikty zbrojne uniemożliwiły przejście przez Rosję i Iran, przepłynął Morze Kaspijskie, największy na świecie zbiornik wodny śródlądowy. 31-dniową przeprawę nazywa „floatimmingiem”, co jest połączeniem unoszenia się na wodzie i pływania w kamizelce wypornościowej oraz piance. Inne zagrożenia obejmowały konfrontację z niedźwiedziem polarnym, przeprawę przez wody pełne krokodyli w celu uniknięcia wojny partyzanckiej w Kolumbii, atak tłumu w Peru oraz ratunek helikopterem z dryfującej kry lodowej.

Pierwsze szacunki5

Rzeczywisty czas trwania28

Pierwsze szacunki

5 lata

Rzeczywisty czas trwania

28 lata

Dane z tekstu artykułu

Obawy o życie po wyprawie

W pobliżu Market Rasen w Lincolnshire, około 30 mil (50 kilometrów) od mety, pchał wózek ze sprzętem kempingowym po ruchliwej drodze. Obawia się perspektywy zamieszkania w piwnicy matki i spodziewa się kryzysu tożsamości po zakończeniu wędrówki. Powiedział to wprost:

„Mój cel i powód do życia właśnie się kończą.”

Kilka mil przed końcem ostatniego etapu jego wózek, w którym przewozi niezbędne zapasy, przebił oponę i musiał zatrzymać się na szybką naprawę przy drodze. Opisuje to, co go czeka, w surowych słowach:

„Wszystko, czym jestem i wszystko, co o sobie wiem, zaraz zniknie.”

Powrót do domu w oczekiwaniu na rodzinę

Na mecie powitają go 36-letni syn, 12-letnia wnuczka, której nigdy nie poznał, ojciec oraz bracia. Matka będzie czekać w domu, który opuścił 28 lat temu. Podróż trwała prawie trzy razy dłużej niż powrót Odyseusza do Penelopy na Itakę, co Bushby skwitował stwierdzeniem, że grecki bohater był nieco amatorem.