Bob Pettit, pierwszy MVP w historii NBA i mistrz z 1958 roku z drużyną Hawks, zmarł w wieku 93 lat

Śmierć pierwszego MVP

Bob Pettit, pierwszy zdobywca nagrody dla najbardziej wartościowego zawodnika (MVP) NBA i 11-krotny uczestnik Meczu Gwiazd, zmarł w środę 23 września 2026 roku w wieku 93 lat. Informację o jego śmierci przekazały Louisiana State University, gdzie Pettit odnosił sukcesy w trakcie kariery uniwersyteckiej, oraz Naismith Memorial Basketball Hall of Fame. Pettit zmarł spokojnie w swoim domu w Metairie, na przedmieściach Nowego Orleanu. Rodzina nie podała przyczyny śmierci. W trakcie 11-sezonowej kariery zawodowej w latach 1954–1965, spędzonej w barwach Hawks w Milwaukee i St. Louis, Pettit stał się jednym z najważniejszych skrzydłowych w historii koszykówki. Został wybrany do drużyn 25-, 35-, 50- i 75-lecia NBA.

Mistrzostwo w 1958 roku

Pettit poprowadził Hawks do dziewięciu występów w fazie play-off, czterech finałów NBA oraz jedynego w historii klubu mistrzostwa w 1958 roku. W szóstym meczu finałów 12 kwietnia w Kiel Auditorium w St. Louis, Pettit zdobył 50 punktów w wygranym 110:109 spotkaniu przeciwko Boston Celtics. Zdobył 19 z ostatnich 21 punktów swojej drużyny, co pozwoliło rozstrzygnąć serię na korzyść Hawks i wyrównać wynik punktowy Boba Cousy'ego z 1953 roku w regulaminowym czasie gry play-off. Pettit notował średnio 29,3 punktu i 17,0 zbiórek w tej serii, wykorzystując ograniczony czas gry środkowego Celtics, Billa Russella, który zmagał się z kontuzją kostki. Tytuł ten pozostaje jedynym mistrzostwem zdobytym przez organizację Hawks w trakcie jej pobytów w Tri-Cities, Milwaukee, St. Louis i Atlancie.

W ostatniej kwarcie nie byłem pewien, co się dzieje. Dostawałem piłkę, rzucałem i wpadała do kosza. Chciałem mieć piłkę, bo nie sądziłem, żeby mogli mnie zatrzymać.

Rozwój na pozycji silnego skrzydłowego

Pettit zaczął grać w koszykówkę stosunkowo późno, jako uczeń trzeciej klasy w Baton Rouge High School, po czym poprowadził szkołę do mistrzostwa stanu. Na Louisiana State University notował średnio 27,4 punktu na mecz i dwukrotnie trafiał do składów All-America. Milwaukee Hawks wybrali go z drugim numerem w drafcie w 1954 roku, oferując kontrakt na 11 000 dolarów. Mierzący 206 cm wzrostu i ważący około 91 kg Pettit musiał mierzyć się z wątpliwościami dotyczącymi jego warunków fizycznych w starciu z zawodowymi środkowymi. Trener Red Holzman przesunął go na pozycję silnego skrzydłowego, a trener przygotowania fizycznego Alvin Roy wprowadził trening siłowy, co pozwoliło mu zwiększyć masę do 109 kg. W 1955 roku zdobył tytuł Debiutanta Roku, notując średnio 20,4 punktu i 13,8 zbiórki.

Bob wprowadził pojęcie „drugiego wysiłku” do słownika sportowego. Atakował cię częściej niż ktokolwiek inny w tej grze. Zawsze walczył o pozycję, przepychając się pod tablicami.

Rekordy strzeleckie i emerytura

Pettit zdobył pierwszą w historii ligi nagrodę MVP w sezonie 1955/56, a drugą w sezonie 1958/59, w obu przypadkach zostając królem strzelców. Dziesięciokrotnie z rzędu wybierano go do pierwszej piątki All-NBA, zdobył też cztery nagrody MVP Meczu Gwiazd. Pettit został pierwszym zawodnikiem w historii NBA, który zdobył 20 000 punktów w karierze, kończąc ją z dorobkiem 20 880 punktów i 12 849 zbiórek w 792 meczach sezonu zasadniczego. W sezonie 1960/61 notował średnio 20,3 zbiórki na mecz, ustępując jedynie Wiltowi Chamberlainowi i Billowi Russellowi. W sezonie 1961/62 osiągnął rekordowe w karierze 31,1 punktu na mecz, przegrywając w tej klasyfikacji z Chamberlainem i Waltem Bellamym. Pettit przeszedł na emeryturę w 1965 roku w wieku 32 lat z powodu problemów z kolanami i rozpoczął pracę w sektorze bankowym w Baton Rouge.