Film i media · Tarboro i Luray

Ben Jones, aktor znany z „Diuków Hazardu” i były kongresmen USA, zmarł w wieku 84 lat

Ben Jones, który wcielił się w mechanika Cootera Davenporta w serialu „Diuki Hazardu”, a później sprawował mandat kongresmena USA z Georgii, zmarł 9 sierpnia 2026 roku w wieku 84 lat po rozległym zawale serca w swoim domu w Wirginii.

Tekst AI na podstawie relacji Le Parisien, DIE WELT, il Giornale.it i innych wydawców. Opublikowany . Jak powstaje

Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).

W skrócie

Tarboro, Luray · Stany Zjednoczone
Jak do tego doszło
  1. 1997Powrót do roli Cootera w filmie telewizyjnym „Diuki Hazardu”
  2. 2000Powrót do roli Cootera w drugim filmie telewizyjnym „Diuki Hazardu”
  3. 9.08Śmierć w wieku 84 lat po rozległym zawale serca w domu w Wirginii

Śmierć w domu w Wirginii

Ben Jones, amerykański aktor i były polityk, zmarł w niedzielę 9 sierpnia 2026 roku w wieku 84 lat. Jego żona od ponad 30 lat, Alma Viator, przekazała tę wiadomość w serwisie Facebook. Napisała, że Jones doznał rozległego zawału serca, odpoczywając w swoim ulubionym fotelu w domu, w oczekiwaniu na mecz baseballowy między Atlanta Braves a New York Yankees. Zmarł w hrabstwie Page w stanie Wirginia. Pod koniec sierpnia skończyłby 85 lat, urodził się bowiem 30 sierpnia 1941 roku w Tarboro w Karolinie Północnej.

„Straciłam dziś miłość mojego życia. Odpoczywał w domu w swoim ulubionym fotelu, czekając, aż Braves wyjdą na boisko i ograją Yankees. Ben miał niezwykle bogate i pełne życie. Kochał i był kochany przez tak wielu ludzi. Będzie nam go brakowało. Kocham go tak bardzo.”

Alma Viator

Cooter Davenport i „Diuki Hazardu”

Jones był najbardziej znany z roli brodatego mechanika Cootera Davenporta w serialu „Diuki Hazardu”, komedii akcji stacji CBS, która była emitowana przez siedem sezonów w latach 1979–1985. Wystąpił w 141 odcinkach, dzieląc ekran z Johnem Schneiderem (Bo Duke), Tomem Wopatem (Luke Duke) oraz Catherine Bach (Daisy Duke). Serial stworzony przez Gy Waldrona śledził przygody kuzynów Duke w fikcyjnym hrabstwie Hazzard w Georgii, gdy unikali oni skorumpowanego komisarza hrabstwa Bossa Hogga, granego przez Sorrella Booke'a, oraz nierozgarniętego szeryfa Rosco. Cooter był lojalnym sojusznikiem rodziny Duke, nieustannie naprawiającym pomarańczowego Dodge'a Chargera z 1969 roku, znanego jako General Lee. Pierwsze trzy sezony serialu należały do najchętniej oglądanych programów w Stanach Zjednoczonych. We Francji serial emitowano od 18 września 1980 roku na kanale Antenne 2 pod tytułem „Sherif, fais-moi peur”, a we Włoszech pojawił się w 1981 roku jako „Hazzard”.

Od telewizji do Kongresu

Przed przełomem w karierze aktorskiej Jones rozpoczął pracę w teatrze na początku lat 60., występując w trasach ze sztukami „Summer and Smoke” oraz „Desire Under the Elms”. Przyjmował małe role filmowe, w tym w komedii akcji „Moonrunners” z 1975 roku oraz filmie Burta Reynoldsa „Mistrz kierownicy ucieka” z 1977 roku. W latach 60. angażował się w ruch praw obywatelskich i był aresztowany podczas protestów typu sit-in.

Po zakończeniu „Diuków Hazardu” w 1985 roku Jones zajął się polityką. W 1986 roku bez powodzenia kandydował do Kongresu przeciwko urzędującemu Republikaninowi Patowi Swindallowi, jednak wygrał w rewanżu w 1988 roku, gdy Swindall został oskarżony o krzywoprzysięstwo. Jones wygrał wybory w 4. okręgu wyborczym w Georgii, zdobywając przewagę 20 punktów procentowych. Objął urząd w 1989 roku jako Demokrata i pełnił funkcję partyjnego whipa, uzyskując reelekcję w 1990 roku. Stracił mandat w 1993 roku po zmianie granic okręgów wyborczych. Kandydował ponownie w 1994 roku, przegrywając z Newtem Gingrichem, oraz w 2002 roku, również bez sukcesu. Mimo przynależności do Partii Demokratycznej, sprzeciwił się jej podczas procesu impeachmentu prezydenta Billa Clintona. W latach 2014–2018 był związany z organizacją Sons of Confederate Veterans.

Pożegnania i dziedzictwo

Tom Wopat, partner Jonesa z planu „Diuków Hazardu”, złożył hołd na Instagramie, pisząc, że serial stracił kolejnego ważnego członka obsady.

„Ben Jones był wspaniałym przyjacielem i zagorzałym orędownikiem wszystkiego, co najlepsze w branży rozrywkowej. Będzie nam go bardzo brakowało. Ale dziś czuję, jakbyśmy stracili kuzyna Duke'a.”

Tom Wopat, partner z planu

Po odejściu z Kongresu Jones powrócił do roli Cootera w dwóch filmach telewizyjnych będących kontynuacją „Diuków Hazardu” w 1997 i 2000 roku. Przyjmował małe role w filmach, m.in. „Barwy kampanii” (1998) w reżyserii Mike'a Nicholsa z Johnem Travoltą oraz „Joe Black”. Wystąpił także w „Sekrecie Joe Goulda” (2000). Jones otworzył muzea i sklepy tematyczne związane z „Diukami Hazardu” w pobliżu Parku Narodowego Shenandoah w Wirginii oraz w Tennessee, a także wydał 13 albumów jako Cooter's Garage Band. Pomagał organizować zjazdy fanów pod nazwami Dukesfest i Hazzard Homecoming. W filmie telewizyjnym z 1997 roku jego postać, Cooter Davenport, została członkiem Kongresu, co było nawiązaniem do własnej kariery Jonesa.

Zapytaj o ten tekst

Źródła i kontekst

Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.

Wesprzyj Pollar