Zdrowie i edukacja · Barcelona i Madryt

Badanie: 10,2 proc. dorosłych mężczyzn w Hiszpanii przyznaje się do zachowań seksualnych wobec nieletnich

Badanie przeprowadzone przez Uniwersytet w Barcelonie na grupie 6010 dorosłych mężczyzn wykazało, że 22,2 proc. z nich odczuwało pociąg seksualny do osób poniżej 16. roku życia, przy czym 72,8 proc. mężczyzn deklarujących takie odczucia nie dopuściło się przemocy seksualnej wobec dzieci lub młodzieży.

Tekst AI na podstawie relacji El Periódico, ABC TU DIARIO EN ESPAÑOL i europa press. Opublikowany . Jak powstaje

Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).

W skrócie

Barcelona, Madryt · Hiszpania

Rozpowszechnienie wśród dorosłych mężczyzn

Badanie przeprowadzone przez grupę badawczą ds. wiktymizacji dzieci i młodzieży (GReVIA) przy Uniwersytecie w Barcelonie wykazało, że 10,2 proc. dorosłych mężczyzn w Hiszpanii przyznaje się do przynajmniej jednego zachowania o charakterze przemocy seksualnej wobec osób poniżej 18. roku życia w swoim życiu. Zespół zaprezentował wyniki w środę, 4 listopada 2026 r., w Madrycie, określając je jako pierwsze tego typu badanie na poziomie krajowym w Hiszpanii. Respondenci byli pytani bezpośrednio o własne postępowanie, zamiast opierać się na skargach czy statystykach sądowych. W podziale na wiek ofiary, rozpowszechnienie wynosi 2,8 proc. dla zachowań wobec osób poniżej 15. roku życia oraz 1,7 proc. dla osób poniżej 12. roku życia. W całej próbie 3,4 proc. badanych stwierdziło, że przynajmniej jedno z takich zachowań miało miejsce w ciągu ostatnich 12 miesięcy.

Odsetek dorosłych mężczyzn deklarujących zachowania seksualne wobec nieletnich%
Poniżej 12 lat
1.7 %
Poniżej 15 lat
2.8 %
Poniżej 18 lat
10.2 %

Dane z tekstu artykułu

Metoda i program

Badanie objęło 6010 dorosłych mężczyzn mieszkających w całej Hiszpanii, ze średnią wieku 48,3 lat. Zostało przeprowadzone w ramach międzynarodowego programu Prevention Global, kierowanego przez Moore Center for the Prevention of Child Sexual Abuse przy Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa w Stanach Zjednoczonych oraz przez Institute of Mental Health Research w ośrodku The Royal w Kanadzie. Wyniki zaprezentowano podczas sesji zatytułowanej „Od rozpowszechnienia do prewencji: pociąg i przemoc seksualna wobec dzieci i młodzieży”. W prezentacji wyników wziął udział Pablo Romero z grupy badawczej VICRIM, współautor badania.

Pociąg seksualny a zachowanie

Kluczowym założeniem badania jest oddzielne mierzenie pociągu seksualnego do osób poniżej 16. roku życia od faktycznego dopuszczenia się czynów, co jest zjawiskiem często mylonym w debacie publicznej. Około 22,2 proc. uczestników stwierdziło, że od osiągnięcia dorosłości odczuwało pewien stopień pociągu seksualnego do osób poniżej 16. roku życia. Dla większości z nich pociąg ten jest rzadki i drugorzędny wobec pociągu do dorosłych: 12,3 proc. stwierdziło, że zdarza się to „prawie nigdy”, podczas gdy 1,9 proc. przyznało, że doświadcza go przez większość czasu lub zawsze. Pociąg wyłącznie do nieletnich, przy braku pociągu do dorosłych, stanowi 0,3 proc. próby.

Dorośli mężczyźni deklarujący pociąg seksualny do osób poniżej 16. roku życia według częstotliwości%
Prawie nigdy
12.3 %
Przez większość czasu lub zawsze
1.9 %
Pociąg wyłącznie do nieletnich
0.3 %

Dane z tekstu artykułu

Pociąg nie oznacza nadużycia

Naukowcy podkreślają, że odczuwanie pociągu nie oznacza automatycznie, że doszło do nadużycia, i nie może usprawiedliwiać żadnego zachowania. Spośród mężczyzn, którzy zgłosili pociąg, 72,8 proc. nie zgłosiło żadnej przemocy seksualnej wobec dzieci lub młodzieży. Oba zjawiska są statystycznie powiązane, a mężczyźni odczuwający pociąg znacznie częściej zgłaszają takie zachowania, jednak relacja ta nie jest automatyczna. Pablo Romero, współautor badania, podsumował to następująco:

„Fakt, że większość osób deklarujących pociąg nie dopuściła się żadnej przemocy seksualnej, nie umniejsza powagi problemu: mówi nam to, gdzie i kiedy możemy interweniować.”

Pablo Romero

Dodał, że wczesna, poufna pomoc jest środkiem ochrony dzieci.

Zmiana w podejściu do prewencji

Autorzy wykorzystują to rozróżnienie, aby argumentować za zmianą akcentów w polityce ochrony dzieci. Znaczna część działań prewencyjnych była dotychczas skierowana do dzieci, ucząc je rozpoznawania niebezpiecznych sytuacji i ochrony własnej. Konstrukcja badania wskazuje natomiast na identyfikację możliwych sytuacji ryzyka i interwencję, zanim dojdzie do krzywdy. Naukowcy przedstawiają oddzielenie pociągu od zachowania jako podstawę tej zmiany.

Zapytaj o ten tekst

Źródła i kontekst

Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.

Wesprzyj Pollar