Beczka piwa z 1978 roku odnaleziona w Alpach. Firma twierdzi, że trunek nadaje się do spożycia

Beczka powraca z lodu

Beczka piwa, która zaginęła w latach 70., pojawiła się ponownie w Alpach Zillertalskich, w pobliżu granicy między Włochami a Austrią. Firma Harpf, działająca na rynku od ponad 140 lat, ogłosiła znalezisko w mediach społecznościowych. Według przedsiębiorstwa pracownik o imieniu Daniel zauważył beczkę na wysokości około 3000 metrów nad poziomem morza, gdy odsłonił ją topniejący lód. Włoskojęzyczne wpisy firmy wskazują, że beczkę znaleziono poniżej schroniska Sasso Nero, podczas gdy niemieckojęzyczne źródła wymieniają schronisko Schwarzenstein. Beczka była wgnieciona, ale wciąż rozpoznawalna; według relacji firmy odnaleziono ją latem tego roku.

Jak doszło do zaginięcia

Firma Harpf podaje, że beczka wpadła do szczeliny lodowca podczas transportu śmigłowcem w latach 70. i pozostawała pod lodem przez dziesięciolecia. Grawerunek na metalu wskazuje rok 1978, na podstawie którego firma datuje znalezisko. Przedsiębiorstwo uważa, że beczka najprawdopodobniej pochodziła z ich własnych magazynów, co określa jako więź emocjonalną. Berliner Zeitung donosi, że lód wokół szczytu Schwarzenstein od lat się cofa, uwalniając przedmioty, które niegdyś przykrywał. Raport ten wskazuje na odkrycie Ötziego w 1991 roku na przełęczy Similaun jako najbardziej znany przypadek tego typu. Żadne źródło nie podaje liczby ładunków ani dokładnej trasy lotu w dniu, w którym beczka zaginęła.

Wydobycie i degustacja

Daniel przetransportował beczkę w dół zbocza na wózku ręcznym, co firma opisała jako wymagający manewr. Gdy beczka dotarła do siedziby firmy w Bruneck, niewielka grupa miłośników piwa i ciekawskich otworzyła ją i rozlała zawartość. Harpf twierdzi, że piwo było wciąż zdatne do picia i przypisuje lodowcowi zasługę utrzymania go w dobrym stanie. W swoim wpisie firma opisała znalezisko następującymi słowami:

„Prawdziwie rzadka i ekscytująca okazja, a także kawałek historii naszej firmy.”

Firma nadała piwu przydomek „piwo z lodu” i nie opisała szczegółowo jego smaku. Werdykt dotyczący zdatności do spożycia opiera się na relacji firmy z degustacji; nie zgłoszono żadnych niezależnych badań.

Dlaczego piwo mogło przetrwać

Alkohol i niskie pH sprawiają, że piwo jest środowiskiem nieprzyjaznym dla patogenów, dlatego raporty wskazują, że nikt z pijących nie zachorował. Smak to inna kwestia, ponieważ piwo z czasem utlenia się, aromat chmielu zanika, a trunek ma tendencję do czerstwienia. Zimno i ciemność spowalniają ten proces, a firma przypisuje lodowcowi zasługę w tym zakresie. Beczka leżała w lodzie przez dziesięciolecia, ale żadne źródło nie opisuje warunków panujących w jej wnętrzu. Nie zgłoszono żadnych badań laboratoryjnych piwa.

Co pozostaje niejasne

Raporty są sprzeczne co do dokładnej lokalizacji: schronisko Sasso Nero wymieniane jest we wpisach włoskich, a schronisko Schwarzenstein w niemieckojęzycznych. Niektóre doniesienia nazywają Daniela pracownikiem, inne opisują go jako kierowcę firmy. Werdykt smakowy opiera się na relacji firmy i niewielkiej degustacji. Najwcześniejszy artykuł w tej sprawie opublikowano 27 października 2026 roku, a najnowszy 28 października 2026 roku.