Wybory w Meklemburgii-Pomorzu Przednim: AfD wyprzedza SPD w pierwszych sondażach

Wstępne prognozy i główni rywale

Prognozy w Meklemburgii-Pomorzu Przednim stawiają Alternatywę dla Niemiec (AfD) na pierwszym miejscu przed rządzącą Socjaldemokratyczną Partią Niemiec (SPD). Wstępne sondaże ARD przeprowadzone przez Infratest dimap dają AfD 37%, a SPD, której przewodzi premier Manuela Schwesig, 35,5%. Alternatywne dane z prognozy ZDF wskazują na 38% dla AfD i 36,5% dla SPD. Jeśli wyniki się potwierdzą, SPD po raz pierwszy od 28 lat zajmie w tym kraju związkowym drugie miejsce, po zwycięstwie z 2021 roku (39,6%). AfD, z kandydatami Leifem-Erikiem Holmem i Enrico Schultem, ponad dwukrotnie poprawiła swój wynik z 2021 roku (16,7%).

Porażka CDU i walka o próg wyborczy

Unia Chrześcijańsko-Demokratyczna (CDU) pod wodzą Daniela Petersa odnotowała najgorszy wynik w wyborach stanowych w powojennej historii Niemiec. Prognozy Infratest dimap dają CDU 5,5% (spadek z 13,3% w 2021 roku), podczas gdy prognoza ZDF wskazuje na 5%. Zieloni również uzyskali 5,5%, a Sojusz Sahry Wagenknecht (BSW) osiągnął dokładnie 5%. Wszystkie trzy partie znajdują się blisko pięcioprocentowego progu wymaganego do wejścia do parlamentu krajowego. Die Linke, koalicjant SPD, spadła z 9,9% w 2021 roku do 7,5% według Infratest dimap, choć wczesne prognozy wskazywały na 6%. Wolna Partia Demokratyczna (FDP) spadła z 5,8% w 2021 roku do 1,2%, tracąc reprezentację parlamentarną.

Frekwencja i strategie kampanii

Frekwencja wyborcza w niedzielę wzrosła. Do godziny 14:00 głosy oddało 40,7% z około 1,3 mln uprawnionych wyborców, w porównaniu do 32,5% w tym samym czasie w 2021 roku. Schwesig oparła kampanię na osobistej popularności, utrzymując wysokie notowania (61% respondentów w sondażu ZDF wolało ją na stanowisku premiera niż Holma, którego poparło 30%). W końcowej fazie kampanii przedstawiała się jako bariera przeciwko AfD po zwycięstwie tej partii w Saksonii-Anhalt dwa tygodnie wcześniej. Schwesig dystansowała się od federalnego kierownictwa SPD i planów reformy emerytalnej, domagając się działań rządu federalnego w sprawie cen paliw, co skłoniło rząd do wprowadzenia ulg paliwowych i limitów cen krótko przed wyborami.

Opcje koalicyjne i zaangażowanie władz federalnych

Prognozowany podział mandatów uniemożliwia kontynuację koalicji SPD i Die Linke. Obaj partnerzy rządzący potrzebowaliby włączenia Zielonych, aby uzyskać większość, podczas gdy AfD nie posiada wystarczającej liczby mandatów do samodzielnych rządów. Krajowi politycy odegrali istotne role w końcówce kampanii. Schwesig unikała federalnych liderów SPD, zapraszając na swój ostatni wiec w Rostocku premierów krajów związkowych: Anke Rehlinger, Dietmara Woidkego, Petera Tschetschera i Olafa Lies. AfD postawiła na federalnych współprzewodniczących Alice Weidel i Tino Chrupallę oraz zwycięzcę wyborów w Saksonii-Anhalt, Ulricha Siegmund. Zieloni sprowadzili federalnych liderów Franziskę Brantner i Felixa Banaszaka, aby wesprzeć Claudię Müller, a Die Linke reprezentowali Heidi Reichinnek, Dietmar Bartsch, Gregor Gysi i Bodo Ramelow.