Katastrofa kolejowa w Urda: 69 ofiar śmiertelnych, minister transportu wyklucza dymisję

Co wydarzyło się 28 października

Do wypadku doszło w środę 28 października w Urda w prowincji Toledo. Uczestniczyły w nim dwa pociągi dużych prędkości: Renfe AVE oraz Iryo. Pociąg Iryo 6076 wyjechał z Madrytu-Puerta de Atocha o 7.54, przewożąc 147 pasażerów, w tym niemowlę. Pociąg AVE 2080 wyruszył z tej samej stacji o 8.00 z 397 pasażerami, zmierzając do Sewilli-Santa Justa, gdzie miał dotrzeć o 10.39. Dane rządu Kastylii-La Manchy potwierdziły 69 ofiar śmiertelnych i około 40 rannych. Bilans ten pozostał niezmienny do piątkowego popołudnia 30 października.

Awaria sygnalizacji i decyzja centrum kontroli

O 8.31 problem informatyczny spowodował wyłączenie systemu sygnalizacji i bezpieczeństwa LZB na 63-kilometrowym odcinku, co doprowadziło do automatycznego zatrzymania sześciu pociągów. Minister transportu Óscar Puente poinformował, że system LZB zawiódł na tej linii w tym roku 170 razy, a na tym konkretnym odcinku 13 razy. Zarówno AVE, jak i Iryo zatrzymały się w obrębie tego samego odcinka, gdzie w razie awarii LZB przejmuje kontrolę system zapasowy oparty na sygnalizatorach. W tym trybie awaryjnym zarządzanie ruchem spoczywa na centrum kontroli, choć wspierają je funkcje automatyczne. Pięć minut po awarii, o 8.36, centrum kontroli w Atocha poleciło maszyniście pociągu AVE 2080 wznowienie jazdy z normalną prędkością, mimo że maszynista wcześniej ostrzegał kontrolerów, iż inny pociąg zajmuje ten sam odcinek. Rekonstrukcja opiera się na wstępnym raporcie Komisji Badania Wypadków Kolejowych (AITAT) oraz informacjach przekazanych przez Puente.

Minister wyklucza dymisję

Óscar Puente wykluczył możliwość rezygnacji podczas konferencji prasowej w Ministerstwie Transportu, stwierdzając, że odpowiedzialne działanie oznacza stawienie czoła sytuacji. Argumentował, że żądania dymisji powinny być oceniane na podstawie faktów, a nie pod wpływem chwilowej presji. Dodał, że śledztwo trwa, a jego zaufanie do Adif, publicznej spółki zarządzającej hiszpańską siecią kolejową, oraz jej pracowników jest bezwarunkowe, choć nikt nie jest nieomylny. Puente określił katastrofę jako tragedię, z którą należy się zmierzyć, dodając, że zadaniem ministerstwa jest rozwiązywanie problemów i udzielanie wyjaśnień.

„Tragedie się zdarzają i musimy stawić im czoła.”

Odnosząc się do kwestii odpowiedzialności, Puente wyjaśnił, jak zostaną potraktowane ewentualne ustalenia po zakończeniu dochodzenia.

„Jeśli doszło do uchybień w kontroli lub organizacji oraz jeśli istnieją indywidualne odpowiedzialności, zostaną one wyciągnięte odpowiednimi kanałami.”

Ofiary i ich rodziny

Wśród ofiar śmiertelnych znajduje się kobieta z Katalonii, urodzona w Figueres, która przez 12 lat pracowała dla firmy odzieżowej Mango, poinformowała rada miasta Figueres. Prezydent Katalonii Salvador Illa publicznie złożył kondolencje jej rodzinie i przyjaciołom. 51-letni biznesmen z Grenady, mieszkający w Madrycie, podróżował na miejscu 13 C w siódmym wagonie pociągu AVE. Jego bliscy udostępniali w mediach społecznościowych apele o pomoc w poszukiwaniach, zanim rodzina otrzymała wiadomość o jego śmierci. Rodzina menedżera walk byków, apoderado torreadora Pablo Aguado, potwierdziła w piątek, że znajdował się on wśród ofiar po dwóch dniach niepewności.

Porównanie z wcześniejszymi katastrofami

Wypadek w Urda jest obecnie drugą najpoważniejszą katastrofą kolejową od 2013 roku, po wykolejeniu pociągu Alvia w Angrois pod Santiago de Compostela, w którym zginęło 80 osób, a 145 zostało rannych. Przewyższa on również wypadek w Adamuz (Kordoba) z 18 stycznia, w którym zginęło 46 osób, a 152 odniosły obrażenia. Badaniem katastrofy w Urda zajmuje się AITAT.

Katastrofa w Angrois (2013)80

Katastrofa w Urda (28 października)69

Katastrofa w Adamuz (18 stycznia)46

Katastrofa w Angrois (2013)

80 ofiary śmiertelne

Katastrofa w Urda (28 października)

69 ofiary śmiertelne

Katastrofa w Adamuz (18 stycznia)

46 ofiary śmiertelne

Dane z tekstu artykułu