Donald Tusk po stronie Miszalskiego: Referendum w Krakowie to „rozróba polityczna”

Sytuacja polityczna w stolicy Małopolski staje się centralnym punktem krajowej debaty samorządowej. Punktem zapalnym jest inicjatywa referendum w sprawie odwołania Aleksandra Miszalskiego, który objął urząd prezydenta Krakowa w 2024 roku. Premier Donald Tusk, występując w obronie partyjnego kolegi, stwierdził, że za wnioskiem nie stoi autentyczny głos mieszkańców, lecz polityczna kalkulacja Prawa i Sprawiedliwości oraz Konfederacji. Szef rządu przekonywał, że jedynym powodem dążenia do głosowania jest chęć wywołania chaosu w mieście, które po latach rządów Jacka Majchrowskiego przechodzi proces zmian pod wodzą polityka Koalicji Obywatelskiej. W cieniu oficjalnego wsparcia rządu rozgorzała dyskusja o rzekomym scenariuszu ratunkowym dla miasta. Według nieoficjalnych doniesień medialnych, w przypadku sukcesu referendum, nowym kandydatem obozu rządzącego miałby zostać Bogdan Klich. Dyplomata, pełniący obecnie misję w Waszyngtonie, zdecydowanie zdementował te wiadomości, wydając oświadczenie o treści „uprzejmie informuję, że skupiam się na obowiązkach w USA”. Mimo to komentatorzy wskazują, że Klich – jako postać rozpoznawalna i doświadczona – mógłby „wygrać w cuglach” ewentualne przedterminowe wybory. W obronie Miszalskiego, choć w swoim specyficznym stylu, stanął również Jacek Majchrowski. Prezydent senior nazwał inicjatywę hucpą, zauważając, że organizują ją te same osoby, które przez dwie dekady zwalczały jego administrację. W tle personalnych utarczek toczy się spór o kierunki rozwoju metropolii. Majchrowski wywołał kontrowersje, stwierdzając, że budowa metra nie jest Krakowowi potrzebna, co stoi w sprzeczności z obietnicami nowej ekipy. Ratusz stara się odpierać ataki, kładąc większy nacisk na politykę społeczną, czego symbolem ma być sukcesywne zwiększanie liczby miejsc w żłobkach. Nastroje referendalne nie ograniczają się jednak tylko do Małopolski. Na Dolnym Śląsku, w gminie Sobótka, komitet protestacyjny zdołał już zebrać wymaganą liczbę podpisów pod wnioskiem o odwołanie burmistrza oraz rady miejskiej, co sugeruje szerszy trend wzrostu aktywności samorządu terytorialnego w Polsce.Historia krakowskich referendów sięga roku 2000, kiedy to próbowano odwołać ówczesnego prezydenta Andrzeja Gołasia; od tego czasu instytucja ta była wielokrotnie wykorzystywana jako narzędzie nacisku politycznego, choć rzadko prowadziła do skutecznego usunięcia włodarza przed końcem kadencji.„To jedyny powód tego referendum. To jest pomysł prawicy na zamieszanie i rozróbę polityczną. Miszalski ma nasze pełne wsparcie.” (To jedyny powód tego referendum. To jest pomysł prawicy na zamieszanie i rozróbę polityczną. Miszalski ma nasze pełne wsparcie.) — Donald Tusk W miarę zbliżania się terminu ewentualnego głosowania, Kraków staje się kluczowym polem bitwy między rządem a opozycją. Wynik tej batalii zdecyduje nie tylko o losie prezydenta Miszalskiego, ale również o trwałości sojuszy lokalnych i kierunku inwestycyjnym całego regionu.

Perspektywy mediów: Media sprzyjające rządowi podkreślają kompetencje Miszalskiego i marginalizują referendum jako bezzasadny atak polityczny opozycji pod wodzą PiS. Serwisy konserwatywne akcentują rzekomy niepokój w szeregach KO i promują kandydaturę Klicha jako dowód na słabość obecnego prezydenta Krakowa.