Bruksela wymusza umowę z Mercosur, a Argentyna radykalnie reformuje rynek pracy

Decyzja Komisji Europejskiej o uruchomieniu procedury tymczasowego stosowania umowy handlowej z państwami Mercosur stanowi punkt zwrotny w relacjach transatlantyckich. Przewodnicząca Ursula von der Leyen uzasadniła ten pośpiech „naprawą geostrategiczną” i koniecznością ochrony europejskich interesów gospodarczych przed konkurencją ze strony Chin i USA. Mechanizm ten pozwala na wejście w życie kluczowych zapisów handlowych bez czekania na pełną ratyfikację przez parlamenty narodowe oraz Parlament Europejski. Wywołało to ostre reakcje polityczne, zwłaszcza w Polsce i Francji, gdzie eurodeputowani grzmią o „tyranii KE” i „zamachu na zdrowie konsumentów” ze względu na niższe standardy sanitarne produktów spożywczych z Ameryki Południowej. W tym samym czasie argentyński parlament ostatecznie przyjął pakiet ustaw reformujących rynek pracy, co uznaje się za historyczne zwycięstwo prezydenta Javiera Mileia. Nowe prawo radykalnie zwiększa elastyczność zatrudnienia, wprowadzając 12-godzinny dzień pracy oraz dopuszczając wypłatę pensji w dewizach lub częściowo w naturze. Reforma znacząco obniża koszty prowadzenia biznesu, co w połączeniu z nową umową z UE może uczynić argentyńskie produkty rolnicze i przemysłowe niezwykle tanimi na europejskim rynku. Budzi to uzasadnione obawy rolników z Francji i Polski o nieuczciwą konkurencję ze strony latynoamerykańskich farm, które nie muszą przestrzegać rygorystycznych wymogów unijnych. Negocjacje między UE a Mercosur trwają od 1999 roku i były wielokrotnie blokowane przez Francję z obawy o bezpieczeństwo żywnościowe i ochronę środowiska w Amazonii. Prezydent Emmanuel Macron określił działania Brukseli jako „złą niespodziankę” i zapowiedział walkę o interesy francuskich hodowców. Z kolei włoskie i hiszpańskie sektory gospodarki, w tym producenci wina i farmaceutyczni giganci, z entuzjazmem witają otwarcie rynku wartego ponad 14 miliardów euro rocznie. Sytuacja ta pogłębia podziały wewnątrz Unii, stawiając interesy przemysłowe i eksportowe przeciwko sektorowi rolnemu i suwerennościowej retoryce partii konserwatywnych, które określają działania Komisji jako „eurokomunę”. „C'est une mauvaise surprise pour la France et nos agriculteurs.” (To jest zła niespodzianka dla Francji i naszych rolników.) — Emmanuel Macron „Acabamos de dar el primer paso hacia la verdadera libertad económica.” (Właśnie zrobiliśmy pierwszy krok w kierunku prawdziwej wolności ekonomicznej.) — Javier Milei