Bruksela omija weto Francji: tymczasowe stosowanie umowy z Mercosur staje się faktem

Decyzja Komisji Europejskiej o uruchomieniu procedury tymczasowego stosowania umowy handlowej z krajami Mercosur stanowi jeden z najbardziej kontrowersyjnych zwrotów w unijnej polityce ostatnich lat. Ursula von der Leyen uzasadniła ten pośpiech koniecznością wzmocnienia pozycji geopolitycznej Europy w obliczu globalnej niepewności. Ruch ten pozwala na wejście w życie kluczowych zapisów o redukcji ceł przed ostateczną ratyfikacją przez wszystkie parlamenty narodowe, co w praktyce neutralizuje dotychczasowy sprzeciw Paryża. Prezydent Emmanuel Macron określił to działanie jako „złą niespodziankę” i jawne lekceważenie interesów francuskiego sektora rolnego. Rolnicy zgromadzeni na Międzynarodowym Salonie Rolniczym w Paryżu mówią wprost o zdradzie, obawiając się zalania rynku tańszą żywnością, która nie spełnia unijnych standardów jakościowych. Negocjacje nad umową UE-Mercosur trwały ponad dwie dekady, a ich finał wielokrotnie przekładano ze względu na obawy o ochronę Lasów Deszczowych Amazonii oraz protesty europejskich hodowców bydła. W Polsce nastroje są wyjątkowo napięte, a debata koncentruje się na kwestiach bezpieczeństwa żywności. Przedstawiciele Konfederacji, w tym europosłanka Ewa Zajączkowska-Hernik, ostro skrytykowali Brukselę, określając umowę mianem „zamordystycznej eurokomuny” oraz „jawnego zamachu na nasze zdrowie”. Krytyka ta opiera się na raportach wskazujących na systemowe problemy z brazylijską żywnością, w tym obecność hormonów wzrostu w mięsie oraz bakterii Salmonella w produktach importowanych. Z kolei Anna Bryłka piętnuje „tyranię Komisji Europejskiej”, która jej zdaniem działa na krawędzi prawa, forsując porozumienia międzynarodowe bez rzeczywistej kontroli demokratycznej i parlamentarnej. Sytuacja ta zaostrza podziały wewnątrz Wspólnoty, stawiając interesy geopolityczne naprzeciw bezpieczeństwa lokalnych rynków rolnych. 14 mld € — może wynieść wzrost obrotów handlowych Włoch dzięki umowie Mimo fali krytyki, niektóre państwa członkowskie upatrują w umowie ogromnych szans rozwojowych. Włochy przewidują, że dzięki otwarciu rynków Ameryki Południowej ich obroty handlowe mogą wzrosnąć o ponad 14 miliardów euro. Największe korzyści mają odnieść sektory farmaceutyczny oraz winiarski, dla których Brazylia i Argentyna stanowią niezwykle obiecujące kierunki eksportowe. Również Irlandia, mimo początkowych obaw, dostrzega potencjał dla swoich eksporterów. Zwolennicy porozumienia argumentują, że w dobie rywalizacji z Chinami i USA, Europa musi budować silne sojusze handlowe, aby nie stracić znaczenia na globalnej scenie gospodarczej. Konflikt między interesem narodowych rolników a unijną strategią globalną wchodzi obecnie w decydującą fazę. „This is a historic step that will secure our economic and political position in an uncertain world.” (To historyczny krok, który zabezpieczy naszą pozycję gospodarczą i polityczną w niepewnym świecie.) — Ursula von der Leyen

Perspektywy mediów: Podkreśla brak demokratycznej legitymacji, zagrożenie dla rolnictwa i suwerenności żywnościowej Francji oraz Europy. Akcentuje korzyści gospodarcze, szanse dla eksporterów wina i leków oraz konieczność geoatstrategiczną wzmocnienia UE.