Delegacje USA i Iranu w Islamabadzie. Początek kluczowych negocjacji

Amerykańskie i irańskie delegacje przybyły do Islamabadu w piątek, 10 kwietnia, na wstępne spotkania przed rozmowami pokojowymi wysokiego szczebla, które formalnie mają rozpocząć się w sobotę 11 kwietnia. To pierwsze bezpośrednie kontakty obu stron od początku konfliktu z 28 lutego 2026 roku. Rozmowy następują po kruchym, dwutygodniowym zawieszeniu broni, które w piątek weszło w trzeci dzień obowiązywania. Delegacji Stanów Zjednoczonych przewodzi wiceprezydent JD Vance, któremu towarzyszą wysłannicy prezydenta Steve Witkoff oraz Jared Kushner. Stronę irańską reprezentują przewodniczący parlamentu Mohammad Bagher Ghalibaf oraz minister spraw zagranicznych Abbas Araghchi. Pakistan, który wynegocjował zawieszenie broni i utrzymuje relacje dyplomatyczne zarówno z Waszyngtonem, jak i Teheranem, pełni rolę gospodarza i mediatora. Pakistański dziennik „The Nation” określił ten moment jako „historyczny”, pisząc, że „wynik tych negocjacji może kształtować Bliski Wschód i Azję Zachodnią przez nadchodzące dekady”.

Konfikt między Stanami Zjednoczonymi, Izraelem a Iranem rozpoczął się 28 lutego 2026 r., gdy koalicja amerykańsko-izraelska przeprowadziła uderzenia na Iran w ramach operacji Epic Fury. W atakach zginął Najwyższy Przywódca Ali Chamenei, po czym 9 marca 2026 r. na to stanowisko powołano jego syna, Modżtabę Chameneia. Cieśnina Ormuz, kluczowe wąskie gardło dla światowego handlu energią, została następnie opanowana przez Iran, który zaczął pobierać opłaty tranzytowe, co wywołało światowy kryzys energetyczny. Pakistan, państwo dysponujące bronią jądrową, wykorzystał swoje relacje z Iranem i USA, a także z Turcją, Arabią Saudyjską i Chinami, aby doprowadzić obie strony do stołu negocjacyjnego.

Islamabad pod ścisłą kontrolą, zmobilizowano 10 000 funkcjonariuszy Pakistańskie służby wprowadziły w Islamabadzie stan wysokiej gotowości, rozmieszczając funkcjonariuszy w całej stolicy. Zamknięto kilka głównych arterii drogowych oraz szlaki turystyczne w górach Margalla, górujących nad północną częścią miasta. Służby ratunkowe i szpitale postawiono w stan najwyższej gotowości. Władze ogłosiły dwa dni wolne od pracy – czwartek 9 kwietnia i piątek 10 kwietnia – zarówno w Islamabadzie, jak i w sąsiednim Rawalpindi. Miejsce negocjacji utajniono; dziennik „The Express Tribune” opisał je jako odbywające się „z dala od świateł jupiterów”. Wysoki rangą pakistański urzędnik, cytowany przez to samo źródło, stwierdził: „„To nie jest medialny spektakl. Celem nie są zdjęcia, lecz rezultaty”.” — Senior Pakistani official via The Express Tribune Redakcja „Pakistan Today” porównała rolę kraju do „zatrutego kielicha”, biorąc pod uwagę ogromną stawkę towarzyszącą organizacji rozmów.

Ataki w Libanie i blokada Ormuz cieniem na rozmowach Najbardziej palącą kwestią sporną na początku negocjacji jest to, czy dwutygodniowe zawieszenie broni obejmuje również Liban. Według wstępnych danych libańskiego Ministerstwa Zdrowia, w środę 8 kwietnia w izraelskich atakach zginęło tam ponad 300 osób, a ponad 1000 zostało rannych. Prezydent Iranu Masoud Pezeshkian oświadczył w czwartek, że „negocjacje są bezcelowe” po tych bombardowaniach, a Iran uzależnił swój pełny udział od wstrzymania izraelskich ataków w Libanie. Premier Izraela Benjamin Netanjahu ogłosił, że nakazał swojemu gabinetowi podjęcie „bezpośrednich negocjacji” z Bejrutem, jednak rząd libański odpowiedział, że przed rozpoczęciem jakichkolwiek rozmów niezbędne jest zawieszenie broni. Cieśnina Ormuz pozostaje drugim punktem zapalnym: Iran skutecznie zamknął przejście dla większości statków i pobiera opłaty za tranzyt. Od ogłoszenia zawieszenia broni przepłynęło zaledwie kilka jednostek, podczas gdy setki pozostają zablokowane. Doradczyni ds. polityki zagranicznej Maneli Mirkhan oceniła na antenie franceinfo, że „Iran ma przewagę, odkąd kwestia Cieśniny Ormuz pojawiła się w tej wojnie”. Zawieszenie broni miało zagwarantować ponowne otwarcie cieśniny, jednak Iran miał ją ponownie zamknąć po izraelskich atakach na Liban.

Sprzeczne plany pokojowe dzielą negocjatorów Obie strony przystępują do rozmów z całkowicie odmiennymi wizjami trwałegho porozumienia. Iran opublikował 10-punktowy plan, który zawiera propozycje uznane przez Waszyngton za nieakceptowalne, w tym reparacje za szkody wojenne, zniesienie wszystkich sankcji, uznanie kontroli Iranu nad Cieśniną Ormuz oraz prawo do wzbogacania uranu. Stany Zjednoczone odwołują się do oddzielnego, 15-punktowego dokumentu, który nie został podany do publicznej wiadomości. Rzeczniczka Białego Domu Karoline Leavitt musiała wyjaśniać, że gdy prezydent Donald Trump określił irańskie dziesięć punktów jako „realną podstawę do negocjacji”, odnosił się do zupełnie innego dokumentu. Kwestia, jaką jest irański program nuklearny, również znajduje się wysoko w agendzie, obok spraw Cieśniny Ormuz i Libanu. JD Vance, wylatując z Waszyngtonu w piątek, ostrzegł Iran przed próbami „gry” ze Stanami Zjednoczonymi, wyrażając jednocześnie nadzieję na owocne rozmowy. „„Jak powiedział prezydent Stanów Zjednoczonych, jeśli...”” — JD Vance via Mediapart Analitycy cytowani przez RFI zauważyli, że obecność Vance'a – opisywanego jako zdeklarowany izolacjonista, który prywatnie wyrażał sceptycyzm wobec interwencji militarnej – jest celowym sygnałem Białego Domu skierowanym zarówno do Teheranu, jak i do wewnętrznej opinii publicznej.

Kluczowe wydarzenia prowadzące do rozmów w Islamabadzie: — ; — ; — ; — ; —