Bovenschulte wzywa SPD do wspólnego działania. „Sam nikt nie uratuje partii”

Premier Bremy Andreas Bovenschulte wezwał SPD do wspólnego wysiłku, który ma odwrócić złą passę partii, mówiąc 27 marca 2026 roku w Deutschlandfunk, gdy kierownictwo ugrupowania zebrało się na nadzwyczajnym spotkaniu w Berlinie. „Personally and alone, no one can save the SPD; this is a joint effort.” (Osobiście i w pojedynkę nikt nie uratuje SPD; to wspólne zadanie.) — Andreas Bovenschulte via Deutschlandfunk Bovenschulte, który od 2019 roku pełni funkcję premiera Bremy oraz przewodniczącego Senatu Bremy, ujął wyzwanie partii w dwóch głównych zadaniach: zapewnieniu trwałego wzrostu gospodarczego i sprawiedliwym rozdziale jego efektów. Twierdził, że tylko SPD może wiarygodnie połączyć te dwa cele. „We must anchor ourselves in the middle of society.” (Musimy zakotwiczyć się w środku społeczeństwa.) — Andreas Bovenschulte via Deutschlandfunk Jego wypowiedzi padły w chwili, gdy kierownictwo SPD, na czele ze współprzewodniczącymi Larsiem Klingbeilem i Bärbel Bas, spotkało się z przedstawicielami władz krajów związkowych, ministerstw federalnych i samorządów, by omówić dalszy kurs partii po serii wyraźnych porażek wyborczych.

„Niewygodna” agenda reform Klingbeila wyznacza ton Minister finansów i współprzewodniczący SPD Lars Klingbeil nadał spotkaniu ton jeszcze przed jego rozpoczęciem, wzywając do szeroko zakrojonych reform, w tym do działań, które sam określił jako „niewygodne”, wśród nich do większej ogólnej aktywności zawodowej Niemców. Bovenschulte poparł ten kierunek, mówiąc, że zachęty do pracy są potrzebne i spóźnione. Wskazał zwłaszcza na osoby pobierające podstawowe świadczenie dochodowe, twierdząc, że obecny system zbyt mocno karze je za podejmowanie pracy zarobkowej, zbyt silnie potrącając ich dochody z należnych im świadczeń. Bovenschulte poparł także zachęty dla osób, które chcą dłużej pozostawać na rynku pracy, gdy zbliżają się do wieku emerytalnego. Poszedł dalej, popierając to, co określił jako redystrybucję w systemie emerytalnym skierowaną do osób z wyższym wykształceniem, które zwykle później niż inni wchodzą na rynek pracy, a średnio żyją dłużej — co, jego zdaniem, uzasadnia korektę ich składek emerytalnych lub uprawnień. Propozycje te wpisują się w szerszą próbę SPD przedefiniowania własnej tożsamości gospodarczej po utracie urzędu kanclerskiego na rzecz koalicji kierowanej przez CDU/CSU, w której SPD jest dziś młodszym partnerem.

Bovenschulte stawia granicę przy finansowaniu z VAT W sprawie finansowania reformy podatku dochodowego Bovenschulte postawił wyraźną granicę i wykluczył jakiekolwiek równoważenie kosztów przez wyższą stawkę podatku od wartości dodanej. Zamiast tego argumentował, że większą część ciężaru fiskalnego powinni ponosić ludzie o wysokich dochodach i znacznym majątku. Taka postawa wpisuje go w rozpoznawalną tradycję centrolewicową w SPD i stanowi odpowiedź na pomysły podnoszenia podatków konsumpcyjnych, które zwykle mocniej uderzają w gospodarstwa domowe o niższych dochodach. Bovenschulte przyznał, że sytuacja polityczna partii jest trudna, ale nie przedstawił żadnego konkretnego harmonogramu ani programu działania, zaznaczając, że żadna pojedyncza osoba nie może sama doprowadzić do zmiany kursu. „It is never possible to please everyone anyway.” (Nigdy i tak nie da się zadowolić wszystkich.) — Andreas Bovenschulte via Deutschlandfunk Spotkanie 27 marca nie miało przynieść formalnych decyzji programowych, a sam Bovenschulte sygnalizował, że chodziło raczej o wyznaczenie kierunku niż o konkretne rozstrzygnięcia. Problemy SPD pogłębia jej podwójna rola: partia współrządzi jako koalicjant kanclerza Merza, a jednocześnie próbuje odbudować własną, odrębną tożsamość polityczną wobec dominującej agendy konserwatywnej.

SPD jest jedną z najstarszych partii politycznych w Niemczech. Jej korzenie sięgają Allgemeiner Deutscher Arbeiterverein, założonego w 1863 roku, oraz Sozialdemokratische Arbeiterpartei, powstałej w 1869 roku i połączonej z pierwszą w 1875 roku. Partia rządziła Niemcami przez szesnaście lat za kanclerzy Gerharda Schrödera i Olafa Scholza, zanim w maju 2025 roku utraciła urząd kanclerski na rzecz koalicji kierowanej przez CDU/CSU Friedricha Merza. Klingbeil pełni funkcję współprzewodniczącego SPD od grudnia 2021 roku i od maja 2025 roku jest wicekanclerzem oraz ministrem finansów. Bärbel Bas została współprzewodniczącą razem z Klingbeilem w czerwcu 2025 roku i równocześnie pełni funkcję minister pracy i spraw społecznych w gabinecie Merza. Udział partii w rządzie jako młodszego partnera koalicyjnego, przy jednoczesnym wewnętrznym kryzysie tożsamości, jest powtarzającym się problemem strukturalnym w historii SPD.