UE naciska ws. Ormuzu i dystansuje się od działań USA przeciw Iranowi

Szefowa unijnej dyplomacji Kaja Kallas rozmawiała z irańskim ministrem spraw zagranicznych Abbasem Araghchim i oświadczyła, że bezpieczeństwo cieśniny Ormuz jest dla Unii Europejskiej priorytetem. Szlak wodny pozostawał bowiem w praktyce zamknięty po wybuchu wojny USA i Izraela przeciw Iranowi. Zablokowanie trasy wywołało silne napięcia w światowej żegludze oraz na rynkach energii i uruchomiło intensywne działania dyplomatyczne w europejskich stolicach oraz w Waszyngtonie. Prezydent Francji Emmanuel Macron osobno skontaktował się z prezydentem USA Donaldem Trumpem i emirem Kataru Tamimem bin Hamadem Al Thanim, prosząc o moratorium na uderzenia w infrastrukturę cywilną. Unia Europejska działa w warunkach ostrego kryzysu, próbując pogodzić swoją ekspozycję gospodarczą na skutki konfliktu z rosnącą presją polityczną, by zdystansować się od amerykańskiej kampanii wojskowej. Z kolei Trump powiedział, że Stany Zjednoczone prowadzą rozmowy z siedmioma państwami na temat zabezpieczenia cieśniny, podał Reuters.

Waszyngton rozważa użycie wojsk lądowych w „nowej fazie” Stany Zjednoczone rozważają wysłanie dodatkowych sił, w tym wojsk lądowych, w związku z możliwą nową fazą wojny przeciw Iranowi — wynika z materiału Reutersa, na który powołał się grecki portal in.gr. Perspektywa rozszerzonej operacji lądowej zaniepokoiła europejskie rządy, które już wcześniej z rezerwą obserwowały kierunek Operacji Epic Fury. Greckie media określiły potencjalne misje jako „niebezpieczne”, co odzwierciedla obawy analityków dotyczące ryzyka głębszego zaangażowania militarnego. Stany Zjednoczone nie potwierdziły oficjalnie żadnej decyzji o użyciu wojsk lądowych, a doniesienia nadal opierają się na wypowiedziach anonimowych urzędników. Sam fakt takich narad pokazuje, że konflikt ma otwarty charakter i wszedł już w czwarty tydzień od rozpoczęcia działań 28 lutego. Europejskie stolice uważnie śledzą proces decyzyjny w USA, świadome, że każde dalsze zaostrzenie sytuacji dodatkowo utrudni wysiłki dyplomatyczne na rzecz ponownego otwarcia cieśniny.

Europa się dystansuje: „To nie nasza wojna” Coraz więcej europejskich rządów dystansuje się od stanowiska USA, a sformułowanie „To nie nasza wojna” coraz częściej pojawia się w europejskich mediach i debacie politycznej — podał szwajcarski portal 20 Minuten. Jednocześnie UE mierzy się z tym, co agencja ANSA określiła jako sytuację nadzwyczajną. Wspólnota znalazła się między pogorszeniem relacji transatlantyckich a koniecznością obrony własnych interesów gospodarczych i bezpieczeństwa. Kallas, która pełni funkcję wysokiego przedstawiciela UE do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, przedstawia Unię jako aktywnego uczestnika dyplomacji, a nie biernego obserwatora. Jej rozmowa z Araghchim jest jednym z najbardziej bezpośrednich kanałów kontaktu między UE a Teheranem od początku konfliktu. Działania Macrona wobec Trumpa i emira Kataru pokazują z kolei, że Francja prowadzi równoległy tor dyplomatyczny, starając się ograniczyć szkody po stronie cywilnej, mimo że kampania wojskowa trwa. Hiszpański dziennik La Razón napisał, że przy zamkniętej cieśninie Ormuz sojusznicy USA przeliczają swoje interesy, podczas gdy Trump spotyka się z coraz większą izolacją ze strony europejskich partnerów.

Simon Harris z Irlandii wyrasta na nieoczekiwany głos w UE Irlandzki Tánaiste i minister finansów Simon Harris stał się jedną z bardziej zauważalnych postaci unijnych działań dyplomatycznych podczas kryzysu. Irish Examiner określił go nawet mianem „nieoczekiwanego bohatera” Wspólnoty. Harris, który wcześniej był Taoiseachem w latach 2024–2025, a następnie objął obecne stanowisko, wykorzystuje tradycyjnie neutralną politykę zagraniczną Irlandii do zajęcia odrębnej pozycji w unijnych konsultacjach. Jego rosnąca rola pokazuje szersze poszukiwanie w Europie takich głosów, które mogłyby rozmawiać ze wszystkimi stronami bez wrażenia, że wspierają amerykańską kampanię wojskową. Cieśnina Ormuz od dekad pozostaje jednym z głównych punktów napięcia geopolitycznego. Iran wielokrotnie groził zamknięciem tego szlaku w okresach ostrych sporów z państwami zachodnimi, także podczas wojny iracko-irańskiej w latach 80. oraz w czasie napięć wokół programu nuklearnego w latach 2010. Obecne zamknięcie, wywołane amerykańsko-izraelskimi uderzeniami rozpoczętymi 28 lutego 2026 roku, w których zginął ówczesny najwyższy przywódca Ali Khamenei, jest pierwszym przypadkiem w nowoczesnej historii, gdy cieśnina została faktycznie zamknięta dla żeglugi międzynarodowej — wynika z relacji wielu mediów opisujących ten kryzys. Premier Wielkiej Brytanii Keir Starmer również rozmawiał bezpośrednio z Trumpem o znaczeniu ponownego otwarcia cieśniny — podała BBC, na którą powoływały się wyniki wyszukiwania w sieci. Zjednoczone Emiraty Arabskie dały do zrozumienia, że mogą przyłączyć się do działań pod przewodnictwem USA na rzecz zabezpieczenia szlaku wodnego — wynika z wypowiedzi wysokiego rangą urzędnika cytowanego przez Reutersa. Skala nacisków dyplomatycznych z Londynu, Dublina, Paryża i Brukseli pokazuje, jak poważne są w Europie obawy związane z kryzysem, który równocześnie zmienia światowe przepływy energii i relacje transatlantyckie.