Izrael potwierdza śmierć Alego Larijaniego; ropa podrożała o ponad 5 proc.

Izraelski minister obrony Israel Katz potwierdził, że 17 marca 2026 roku zginął Ali Larijani, sekretarz Najwyższej Rady Bezpieczeństwa Narodowego i faktyczny przywódca Iranu od końca 2025 roku – podały izraelskie media. Niezależnie od tego IDF ogłosiły, że 16 marca 2026 roku zginął Gholamreza Soleimani, dowódca paramilitarnych sił Basij. Te dwa zgony oznaczają wyraźne zaostrzenie trwającej wojny między Izraelem a Iranem. W ciągu jednego dnia z irańskiej struktury dowodzenia wojskowego i politycznego wyeliminowano dwie osoby z najwyższego szczebla. Według ANSA 17 marca w mediach społecznościowych opublikowano pisemny komunikat przypisywany Larijaniemu. Tego samego dnia ceny ropy wzrosły bezpośrednio w reakcji na konflikt o ponad 5 proc., a złoto także drożało, ponieważ inwestorzy szukali bezpiecznych aktywów w obliczu rozszerzającej się konfrontacji na Bliskim Wschodzie.

5% (price increase) — Wzrost cen ropy 17 marca z powodu wojny z Iranem

Ali Larijani urodził się 3 czerwca 1958 roku w Nadżafie w Iraku. Jest irańskim politykiem, byłym wojskowym i filozofem. Wcześniej pełnił funkcję sekretarza Najwyższej Rady Bezpieczeństwa Narodowego w latach 2005–2007, po czym wrócił na to stanowisko w 2025 roku. Gholamreza Soleimani, urodzony w 1964 roku, był wysokim rangą oficerem Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej, zanim został dowódcą sił Basij. Mimo tego samego nazwiska nie był spokrewniony z Kasemem Soleimanim. Basij historycznie funkcjonował jako jedna z pięciu gałęzi IRGC i odgrywał centralną rolę zarówno w bezpieczeństwie wewnętrznym, jak i w zewnętrznych operacjach wojskowych.

Kraje importujące energię ograniczają zużycie po wzroście cen ropy o ponad 5 proc. Wzrost cen ropy o ponad 5 proc. 17 marca natychmiast przełożył się na napięcia na rynkach energii. Jak podała AP, państwa importujące surowce zaczęły działania, które analitycy określili jako „energetyczny triage”, aby oszczędzać energię i radzić sobie z gwałtownym wzrostem cen. Reuters informował, że umacniały się również ceny złota, gdy inwestorzy oceniali skutki konfliktu na Bliskim Wschodzie przed zbliżającymi się decyzjami politycznymi. Połączenie rosnących kosztów energii i odpływu kapitału do bezpiecznych aktywów pokazało skalę obaw na rynkach wywołanych konfliktem. Kraje importujące energię zaczęły ograniczać konsumpcję, ponieważ perspektywa przedłużającej się wojny zaczęła zagrażać łańcuchom dostaw i stabilności cen. Jednoczesna presja na rynku ropy i złota pokazała szeroki zakres zakłóceń gospodarczych rozchodzących się z obszaru konfliktu.

Izrael pogłębia operację lądową na południu Libanu Według ANSA 17 marca Izrael zwiększył presję militarną na Liban, rozszerzając operację lądową na południu tego kraju. Równoczesna presja wojskowa wobec Iranu i Libanu pokazała, że obecna kampania Izraela ma charakter wielofrontowy. Operacja lądowa na południu Libanu oznaczała dalsze rozszerzenie izraelskiej aktywności wojskowej poza bezpośrednie uderzenia wymierzone w cele związane z irańskim kierownictwem. W dostępnych materiałach nie było potwierdzonych informacji o ofiarach cywilnych po którejkolwiek stronie frontu libańskiego. Natarcie nastąpiło w momencie, gdy działania militarne Izraela nadal przyciągały uwagę międzynarodową i wywoływały reakcje dyplomatyczne aktorów regionalnych.

Państwa Zatoki naciskają na Waszyngton, by utrzymał presję na Teheran Kilka arabskich państw Zatoki wezwało Stany Zjednoczone, aby nie przerywały działań wojskowych przeciwko Iranowi – podała ANSA. Oznacza to wyraźną zbieżność stanowisk części rządów Zatoki z izraelsko-amerykańską kampanią przeciwko Teheranowi. Apel ze strony kilku państw Zatoki wskazuje, że regionalne stolice uznają dalszą presję na Iran za zgodną z własnym interesem strategicznym. Sygnał dyplomatyczny z państw regionu dodał kolejny poziom złożoności do międzynarodowej reakcji na konflikt. W dostępnych doniesieniach nie wskazano, o które dokładnie państwa Zatoki chodzi. Zestawienie śmierci Larijaniego i Gholamrezy Soleimaniego, wzrostu cen ropy oraz apelu państw Zatoki do Waszyngtonu pokazuje, że konflikt wyszedł już poza swoje początkowe ramy i zmienia układ strategiczny na Bliskim Wschodzie.