Zakończenie misji Artemis II: Astronauci NASA wracają na Ziemię po rekordowym locie

Astronauci znajdują się na pokładzie kapsuły Orion o nazwie Integrity, której wodowanie zaplanowano krótko po godzinie 20:00 czasu wschodniego (00:00 GMT). Misja rozpoczęła się 1 kwietnia 2026 roku na przylądku Canaveral, skąd załogę wyniosła rakieta NASA Space Launch System. Dziesięciodniowa podróż objęła przelot nad niewidoczną stroną Księżyca. Był to pierwszy załogowy lot poza niską orbitę okołoziemską od zakończenia misji Apollo 17 w 1972 roku. Załoga ustanowiła nowy rekord odległości od Ziemi, pokonując barierę ok. 400 000 kilometrów ustanowioną przez Apollo 13 w 1970 roku. Victor Glover stał się pierwszym czarnoskórym astronautą w misji księżycowej, Christina Koch pierwszą kobietą, a Jeremy Hansen pierwszym obywatelem spoza USA, który opuścił niską orbitę okołoziemską. Osłona termiczna poddana ekstremalnej próbieOstatnie godziny misji to czas największych obciążeń dla konstrukcji. Kapsuła weszła w atmosferę ziemską z prędkością około 40 000 km/h (Mach 32). Temperatura zewnętrzna kadłuba miała osiągnąć blisko 2760 stopni Celsjusza, co wiąże się z powstaniem otoczki plazmy. W najbardziej intensywnej fazie powrotu przewidziano sześciominutową przerwę w łączności radiowej, po której nastąpi otwarcie spadochronów. Trajektorię powrotną zmodyfikowano względem bezzałogowego lotu testowego Artemis I z 2022 roku, kiedy to od osłony termicznej oderwały się większe niż zakładano fragmenty. Inżynierowie NASA skrócili czas ekspozycji na najbardziej ekstremalne temperatury. Amit Kshatriya, zastępca administratora NASA, wyraził pewność co do bezpieczeństwa systemów: „Ufamy systemom, osłonie termicznej i spadochronom. Potwierdzają to analizy techniczne i testy naziemne. Jutro załoga powierzy temu zaufaniu swoje życie.” — Amit Kshatriya via Bloomberg Dzień przed wodowaniem NASA poinformowała o nieszczelności zaworów w module serwisowym, co prawdopodobnie wymusi zmiany konstrukcyjne w przyszłych egzemplarzach. Krater Carroll – osobisty akcent misjiPoza celami technicznymi misja miała wymiar osobisty. Dowódca Reid Wiseman opisał jako najbardziej poruszający moment nazwanie jednego z księżycowych kraterów imieniem Carroll. Był to hołd dla jego zmarłej na raka w 2020 roku żony, pielęgniarki pediatrycznej, o co wnioskował Jeremy Hansen. „Kiedy Jeremy przeliterował imię Carroll, poczułem ogromne wzruszenie; zauważyłem, że Christina również płacze. To był dla mnie najważniejszy moment wyprawy.” — Reid Wiseman via Financial Times Astronauci zostali pierwszymi ludźmi, którzy obserwowali niewidoczną stronę Księżyca gołym okiem oraz odnotowali trwające 53 minuty zaćmienie Słońca. Według „The New York Times” misja wzbudziła zainteresowanie prezydenta Donalda Trumpa, który miał pytać o autografy załogi. Agencja Reuters informuje, że projekt cieszy się szerokim poparciem społecznym na świecie. Przygotowanie do lądowania na KsiężycuMisja Artemis II stanowi bezpośrednie przygotowanie do planowanego lądowania ludzi na Księżycu jeszcze w tej dekadzie. Celem programu Artemis jest ustanowienie trwałej obecności człowieka na Srebrnym Globie jako etapu przed misją na Marsa. Wydarzenie to ma miejsce w dobie napięć geopolitycznych, co budzi skojarzenia z erą wyścigu kosmicznego i zimnej wojny. Dla wielu obserwatorów sukces misji jest dowodem na siłę nauki w czasach nieufności wobec instytucji. Start był wielokrotnie przekładany – z lutego na marzec, a ostatecznie na 1 kwietnia 2026 roku. 53 (lata) — przerwa od ostatniej załogowej misji księżycowej Apollo 17 w 1972 rokuOstatnie lądowanie ludzi na Księżycu miało miejsce w grudniu 1972 roku (Apollo 17). Poprzedni rekord odległości należał do misji Apollo 13 z 1970 roku, która choć nie wylądowała na Księżycu z powodu awarii, oddaliła się od Ziemi na ok. 400 000 km. Artemis II jest pierwszym lotem załogowym programu po bezzałogowym teście Artemis I z 2022 roku.Misja Artemis II – kluczowe wydarzenia: — ; — ; —