Shelley Fabares, gwiazda seriali „The Donna Reed Show” i „Coach”, zmarła w Los Angeles w wieku 82 lat

Życie i odejście

Shelley Fabares, aktorka i piosenkarka, której kariera trwała siedem dekad, zmarła w sobotę 22 sierpnia 2026 roku w Los Angeles w wieku 82 lat. Rodzina artystki poinformowała w oświadczeniu, że odeszła w otoczeniu najbliższych. Urodzona jako Michele Ann Marie Fabares 19 stycznia 1944 roku w Santa Monica, za namową matki Elsy rozpoczęła karierę w modelingu, co zaowocowało pierwszymi występami aktorskimi już w wieku trzech lat. Telewizyjny debiut zaliczyła jako dziesięciolatka w odcinku „The Loretta Young Show” z 1954 roku. Pozostawiła męża, aktora znanego z serialu „MAS*H” Mike'a Farrella, którego poślubiła w 1984 roku.

Będzie nam jej bardzo brakowało – nie tylko jako cenionej artystki, ale jako kochającej i niezwykłej osoby, którą była w naszym codziennym życiu. Jesteśmy zdruzgotani jej stratą, ale jednocześnie głęboko wdzięczni za lata, które z nią spędziliśmy, oraz za radość, współczucie i miłość, którymi obdarzyła tak wielu.

„The Donna Reed Show” i muzyczny przebój

We wrześniu 1958 roku Fabares dołączyła do obsady komedii ABC „The Donna Reed Show”, wcielając się w postać nastoletniej córki, Mary Stone. Grała u boku Donny Reed (Donna Stone), Carla Betza (dr Alex Stone) oraz Paula Petersena (Jeff Stone). Fabares wystąpiła w 192 z 275 odcinków serii, zanim odeszła w 1965 roku. Gdy na początku szóstego sezonu jej postać rozpoczęła studia, rodzina Stone'ów adoptowała Trishę, graną przez siostrę Paula Petersena, Patty Petersen.

Podczas pracy nad serialem Fabares nagrała cover utworu „Johnny Angel”, który zaprezentowała w jednym z odcinków sitcomu. Dzięki wsparciu Darlene Love, grupy The Blossoms oraz gitarzysty Glena Campbella, piosenka dotarła w kwietniu 1962 roku na szczyt listy Billboard Hot 100, sprzedając się w ponad milionie egzemplarzy i uzyskując status złotej płyty. Fabares wspominała proces nagrywania w wywiadzie z 1983 roku.

Właściwie nie potrafię śpiewać. Dlatego było dużo dogrywania ścieżek. Dziewczyny w tle – „Czy mogłybyście śpiewać trochę głośniej?”. To było nietypowe. Ale „The Donna Reed Show” cieszył się wtedy wielką popularnością, więc piosenka miała zapewnioną publiczność.

Role filmowe i „Brian's Song”

W latach 60. Fabares skupiła się na filmach pełnometrażowych, występując u boku Elvisa Presleya w trzech produkcjach muzycznych: „Girl Happy” (1965), „Spinout” (1966) oraz „Clambake” (1967). Wcześniej zagrała w filmie „The Bad Seed” (1956), a później pojawiła się w produkcji „Hot Pursuit” (1987).

W 1971 roku Fabares zagrała Joy Piccolo, żonę zawodnika Chicago Bears Briana Piccolo (w tej roli James Caan), w filmie telewizyjnym ABC „Brian's Song”. Wystąpiła również w serialu komediowym „One Day at a Time” jako Francine Webster, rywalka biznesowa Ann Romano, grając u boku swojej ciotki, Nannette Fabray.

„Coach” i kariera telewizyjna

W latach 1989–1997 Fabares występowała w komedii ABC „Coach”, wcielając się w postać dziennikarki telewizyjnej Christine Armstrong. Przez dziewięć sezonów i 199 odcinków jej postać była partnerką, a później żoną Haydena Foxa, granego przez Craiga T. Nelsona. Rola ta przyniosła Fabares dwie nominacje do nagrody Primetime Emmy dla najlepszej aktorki drugoplanowej w serialu komediowym.

Jej dorobek telewizyjny obejmuje także występy w „Annie Oakley”, „Walt Disney Presents: Annette”, „Strefie mroku”, „Incredible Hulk”, „Fantasy Island”, „Mork & Mindy”, „Statku miłości”, „Newhart” oraz „Napisała: Morderstwo”.